FLASH
Shkruar nga Mara Gergolet
Gjermania ndërmori një nismë diplomatike në Bruksel për të hequr peshkun e importuar nga Rusia nga lista e produkteve që do të ndaloheshin...
Në fund, paketa e 21-të e sanksioneve u ndal te... shkopinjtë e peshkimit. Të heqin dorë të gjithë nga filetot e ngrira, sidomos gjermanët, ose të paguajnë më shtrenjtë, vetëm për t’i pakësuar të ardhurat Vladimir Putinit? Kurrë.
Kështu, pa shumë zhurmë, Gjermania ndërmori një nismë diplomatike në Bruksel për të hequr peshkun e importuar nga Rusia nga lista e produkteve që do të ndaloheshin. Ndërkohë u bë e qartë se gjermanët janë konsumatorët më të mëdhenj të merlucit të Alaskës, një specie që peshkohet në Detin e Beringut dhe në Detin e Ohotskut, mes Rusisë dhe Japonisë. Çdo vit ata importojnë rreth 93 mijë tonë. Gjermania ka gjithashtu industrinë më të madhe në botë të produkteve ushqimore të ngrira, e cila prodhon jo vetëm shkopinj peshku aq të butë sa mund të priten edhe me një grisini, por edhe një gamë të gjerë produktesh të pjekura me bukë të grirë, që shpesh janë zgjidhja më e shpejtë për darkën e fëmijëve.
Instituti Thünen publikoi të dhënat përkatëse dhe, duke i parë ato, lind pyetja: si është e mundur që pjesa e merlucit të Alaskës të importuar nga Rusia u rrit nga 15% në vitin 2020 në 45% në vitin 2024, kur lufta në Ukrainë kishte nisur prej kohësh?
Instituti paralajmëroi pasoja të rënda. Nëse kontratat do të ndërpriteshin dhe do të zbatohej plani i propozuar nga Ursula von der Leyen, që parashikonte stabilizimin e importeve në nivelin mesatar të tre viteve të fundit dhe më pas uljen e tyre në 75% deri në vitin 2028, industria gjermane e ushqimeve të ngrira do të vihej seriozisht në rrezik. Madje, edhe fabrikat e mbetura mund të zhvendoseshin në Kinë.
Për këtë arsye, ministri i Jashtëm gjerman Johann Wadephul u angazhua në negociata diplomatike. Ai bëri të ditur se Gjermania, në parim, ishte e gatshme të pranonte kufizimet. Më pas, sipas tij, edhe Portugalia dhe Franca shprehën interes për të mbrojtur importet e peshkut të ngrirë dhe, në fund, u mor një vendim i përbashkët për ta përjashtuar këtë produkt nga sanksionet. Misioni u përmbush.
Ishte më e lehtë dikur të bëje figurë të mirë në Bruksel, kur ishte Viktor Orbán ai që akuzohej se i bënte favore Putinit dhe kur fajin e mbanin gjithmonë "të dyshuarit e zakonshëm".
Por, nëse ndiqet kjo logjikë, pse të mos mbrojnë deri në fund interesat e tyre edhe pronarët grekë të flotave detare, që transportojnë naftën ruse? Apo bankat? Apo prodhuesit e mallrave të luksit?
Thuhet se lufta në Ukrainë është një çështje ekzistenciale për Evropën. Ndoshta. Me kusht që të mos preken shkopinjtë e peshkimit. Ose zëvendësojini me çfarëdo produkti tjetër që përputhet me interesat e secilit./Përshtati "Pamfleti" nga "Corriere della Sera"
Lini një Përgjigje