FLASH
Shkruar nga Pamfleti
Përballë realitetit të zymtë të një kundërofensive të ngecur dhe pas sulmit të përgjakshëm të Hamasit ndaj Izraelit dhe reagimit dërrmues të këtij të fundit, shumë vëzhgues po pyesin nëse perëndimi ka ende një strategji të qëndrueshme për t'u marrë me luftën ruse në Evropë.
“Askush nuk beson në fitoren tonë si unë”, deklaroi presidenti ukrainas Volodymyr Zelensky në një intervistë të fundit dhe ai ka të drejtë.
Përballë realitetit të zymtë të një kundërofensive të ngecur dhe pas sulmit të përgjakshëm të Hamasit ndaj Izraelit dhe reagimit dërrmues të këtij të fundit, shumë vëzhgues po pyesin nëse perëndimi ka ende një strategji të qëndrueshme për t'u marrë me luftën ruse në Evropë.
Kush beson realisht se Kievi mund të rimarrë territorin e aneksuar nga Rusia në vitin e ardhshëm e ka shumë gabim. Gjithashtu edhe kush mendon se presidenti Vladimir Putin është i hapur për çdo negociatë kuptimplotë një vit pas zgjedhjeve presidenciale amerikane, kur kandidati i tij i favorizuar, Donald Trump, kryeson në sondazhe, gabohet sërish.
Në të vërtetë, si skifterët ashtu edhe pëllumbat në Ukrainë kanë filluar të duken të ndarë në mënyrë të rrezikshme nga realiteti. Çuditërisht, disponimi publik po errësohet - si në Ukrainë ashtu edhe në perëndim. Dhe mes kundërshtimit të republikanëve ndaj fondeve shtesë të SHBA-së për përpjekjet luftarake të Kievit dhe një ripërqendrimi të vëmendjes drejt Lindjes së Mesme, mbështetja perëndimore për Ukrainën nuk mund të merret si e mirëqenë.
Evropianët po përballen tani me dy luftëra shumë të ndryshme, por të ndërlidhura, që kërcënojnë jo thjesht sigurinë e Evropës, por identitetin politik të shoqërive evropiane. Në të dyja luftërat ka fuqi bërthamore të përfshira, dhe të dyja kanë një rëndësi të madhe simbolike.
Lufta Izrael-Hamas jo vetëm që ka zhvendosur vëmendjen e publikut drejt Lindjes së Mesme dhe ka krijuar konkurrencë për burime, por ka dobësuar gjithashtu nocionin se ka diçka të jashtëzakonshme në natyrën e agresionit të Rusisë. Kur Rusia ka shkurtuar furnizimin me energji për qytetet dhe qytetet në Ukrainë, ajo është akuzuar për kryerjen e krimeve të luftës. Izraeli e ka privuar Gazën nga furnizimet me energji dhe ujë. A janë Ukraina dhe Perëndimi gati t'i quajnë këto krime lufte?
Një studim i kohëve të fundit i "gjeopolitikës së emocioneve" i kryer nga Këshilli Evropian për Marrëdhëniet me Jashtë pak para luftës në Gaza zbulon një prirje shqetësuese, edhe pse jo befasuese. Opinioni publik në vendet e mëdha joperëndimore është më i interesuar se kur do të përfundojë lufta sesa si do të përfundojë.
Publiku i sheh perëndimin dhe Ukrainën, dhe jo Rusinë, si pengesat kryesore për paqen. Shumica në të ashtuquajturin Jug Global presin që në pesë vitet e ardhshme Moska të mbizotërojë dhe ta shohë konfliktin si një përfaqësues për konfrontimin midis SHBA-së dhe Rusisë.
Pra, pyetja është: a mund të triumfojë perëndimi nëse popullata e tij nuk beson se duhet të jetë në luftë ndërsa shumica e të tjerëve besojnë?
Në muajt e parë të konfliktit, Kremlini ishte në kontrollin e besimit të mashtruar se "operacioni i tij special ushtarak" do të përfundonte brenda disa javësh dhe se trupat ruse do të mirëpriteshin në Ukrainë si çlirimtare. Por lufta agresive që Putin filloi në 2022 nuk është ajo që po zhvillohet tani.
Shumë komentues nuk arrijnë të kuptojnë se Putini sot e sheh konfliktin në Ukrainë si pjesë e një lloj lufte të përjetshme me perëndimin. Objektivi i tij nuk është më të krijojë një Ukrainë pro-ruse, por të demonstrojë se një Ukrainë pro-perëndimore do të ishte pak më shumë se një shtet i dështuar dhe se, në çdo rast, mbështetja perëndimore për Ukrainën përfundimisht do të zhduket.
Në këtë mjedis të ri, sfida me të cilën përballet perëndimi është jashtëzakonisht e ngjashme me atë që SHBA-ja u përball dikur në Gjermaninë Perëndimore (veçanërisht Berlinin Perëndimor) në vitet e para të Luftës së Ftohtë.
Perëndimi duhet të provojë se Ukraina është një vend në të cilin investitorët janë gati të vendosin paratë e tyre – të mbrojtura, natyrisht, nga bateritë e raketave Patriot – përpara se të përfundojë lufta. Ai duhet të jetë gjithashtu një vend në të cilin një numër i madh i ukrainasve që aktualisht jetojnë jashtë atdheut të tyre janë gati të kthehen. Dhe më në fund negociatat e anëtarësimit të Ukrainës me BE-në duhet të jenë në gjendje të fillojnë edhe kur lufta vazhdon të tërbohet.
Megjithatë, gjetja më e habitshme e sondazhit të ECFR është se shumë në vendet joperëndimore që besojnë se Rusia do të mbizotërojë në Ukrainë, besojnë gjithashtu se BE-ja nuk do të ekzistojë pas 20 vjetësh. Kjo duhet t'i bëjë udhëheqësit evropianë të kuptojnë faktin se ajo që është në rrezik këtu nuk është vetëm sovraniteti i Ukrainës./Përshtati “Pamfleti” nga “Financial Times”
Lini një Përgjigje