FLASH
Shkruar nga Pamfleti
Goditjet intensive të Izraelit në Liban po minojnë armëpushimin e brishtë në rajon, duke rritur tensionet dhe duke vënë në pikëpyetje përpjekjet diplomatike, ndërsa reagimi i Iranit me bllokimin e Hormuzit sinjalizon rrezikun e një përshkallëzimi më të gjerë.
Izraeli ka vënë seriozisht në pikëpyetje armëpushimin e brishtë në Lindjen e Mesme, duke ndërmarrë një ofensivë ajrore të paprecedentë në Liban, në një moment kur diplomacia synonte të merrte kontrollin e situatës.
Sipas raportimeve nga terreni dhe konfirmimeve zyrtare, ushtria izraelite kreu rreth 100 goditje ajrore në vetëm 10 minuta, duke synuar mbi 60 lokacione në të gjithë Libanin, përfshirë edhe zona në qendër të Bejrutit. Intensiteti dhe shtrirja e operacionit e bëjnë këtë një nga ditët më shkatërruese të konfliktit.
Gazetarja Heidi Pett, e pranishme në vendngjarje për CNN, përshkroi një situatë kaotike dhe shkatërrim të gjerë në kryeqytetin libanez. Goditjet, sipas saj, erdhën pa paralajmërim, në një moment kur në Liban mbizotëronte konfuzioni mbi vlefshmërinë e armëpushimit. Brenda pak orësh, spitalet shpallën gjendje emergjente për viktima masive, ndërsa autoritetet bënë thirrje urgjente për mjekë dhe personel shëndetësor.
Kjo valë goditjesh vjen në kontrast të hapur me përpjekjet diplomatike të ndërmjetësuara nga Pakistani, i cili kishte deklaruar se armëpushimi përfshinte edhe Libanin. Megjithatë, kryeministri izraelit Benjamin Netanyahu e hodhi poshtë këtë interpretim, duke deklaruar se marrëveshja nuk zbatohet për territorin libanez, një qëndrim që në praktikë është reflektuar menjëherë në terren.
Kryeministri pakistanez Shehbaz Sharif reagoi duke paralajmëruar se shkeljet e armëpushimit “minojnë procesin e paqes”, duke u bërë thirrje të gjitha palëve të tregojnë përmbajtje dhe të respektojnë marrëveshjen dyjavore për t’i dhënë hapësirë diplomacisë.
Edhe Kombet e Bashkuara reaguan me tone të forta. Koordinatorja speciale për Libanin, Jeanine Hennis, deklaroi se vala e fundit e goditjeve erdhi pikërisht në momentin kur po rriteshin shpresat për ndaljen e dhunës.
“Kjo nuk mund të vazhdojë. Asnjëra palë nuk mund të arrijë fitore përmes armëve”, theksoi ajo.
Nga ana e saj, Agjencia e OKB-së për Refugjatët (UNHCR) raportoi për një bilanc në rritje viktimash dhe dëme masive, duke theksuar se civilët po paguajnë sërish çmimin më të lartë. Ndërkohë, drejtuesi i Këshillit Norvegjez për Refugjatët, Jan Egeland, foli për “skena tronditëse me shkatërrim të madh dhe shumë viktima”, duke kërkuar ndalimin e menjëhershëm të veprimeve ushtarake dhe tërheqjen e forcave izraelite nga zonat e okupuara në Liban.
Analistët në terren e krahasojnë shkallën e goditjeve me periudha të errëta historike, përfshirë pushtimin izraelit të Bejrutit në vitin 1982. Për herë të parë pas shumë kohësh, objektivat nuk u kufizuan vetëm në periferitë jugore të kryeqytetit, por prekën zona të gjera urbane, duke rritur ndjeshëm rrezikun për popullsinë civile.
Në këtë klimë përshkallëzimi, edhe Irani ka reaguar në mënyrë të drejtpërdrejtë, duke bllokuar përkohësisht Ngushticën e Hormuzit, një arterie kyçe për tregtinë globale të energjisë. Ky veprim rriti menjëherë tensionet ndërkombëtare dhe alarmoi tregjet, përpara se palët të bien dakord për rihapjen e saj një ditë më vonë. Lëvizja e Teheranit u interpretua si sinjal i qartë se zhvillimet në Liban mund të kenë pasoja shumë më të gjera rajonale dhe globale.
Në thelb, zhvillimet e fundit tregojnë një kontradiktë të thellë mes deklaratave diplomatike dhe realitetit në terren. Ndërsa flitet për armëpushim dhe negociata, veprimet konkrete po e minojnë besimin dhe po rrisin rrezikun e një përplasjeje më të gjerë.
Në këtë kontekst, Libani është kthyer në pikën kyçe që do të përcaktojë nëse armëpushimi do të mbijetojë apo do të mbetet një marrëveshje formale pa zbatim real. Sjellja e Izraelit në këtë fazë jo vetëm që vë në dyshim angazhimin ndaj procesit diplomatik, por rrezikon të çojë rajonin drejt një cikli të ri përshkallëzimi me pasoja të paparashikueshme. /Pamfleti
Lini një Përgjigje