FLASH
Shkruar nga PamfletiAktakuza e fundit nga Gjermania konfirmon se Shqipëria ka shërbyer si bazë operative e një industrie ndërkombëtare mashtrimi me call-centera, e lidhur me Milton Group dhe me figura kyçe si Amant Josifi, sot i arratisur në Dubai. Paratë e zhvatura nga qytetarë europianë janë ricikluar në Tiranë përmes rrjeteve të fast-food-it KFC dhe Pizza Hut, të kontrolluara nga struktura offshore dhe shtetas gjeorgjianë, duke krijuar një skemë të mbyllur pastrimi parash me mbulim politik...
Zhvillimi i djeshëm nga Gjermania nuk solli një dyshim të ri, por një konfirmim penal të asaj që prej vitesh funksiononte si industri kriminale. Prokuroria e Përgjithshme e Bambergut dhe Zyra Qendrore për Krimin Kibernetik të Bavarisë ngritën aktakuzë ndaj Mikheil B., të identifikuar si drejtues kryesor i një rrjeti ndërkombëtar mashtrimi me call-centerat, me dëm financiar që arrin deri në 230 milionë euro vetëm në vendet gjermanishtfolëse. Aktakuza përshkruan një strukturë të organizuar, të qëndrueshme në kohë dhe të shtrirë në disa shtete, ku Shqipëria shfaqet jo si territor periferik, por si bazë operative me peshë, me zyra, staf, flukse parash dhe mbrojtje faktike.
Dokumentet gjermane e përshkruajnë skemën si një makineri të ndërtuar për të funksionuar për vite, me ndarje rolesh dhe disiplinë industriale. Call-centerat nuk shfaqen si biznese të izoluara, por si motorë të mashtrimit ku operatorë të trajnuar manipulonin viktimat, i drejtonin drejt platformave fiktive të investimit dhe i shtynin të transferonin kursime që nuk riktheheshin më. Shqipëria del në këtë dosje si territor ku këto struktura operuan në mënyrë të qëndrueshme, me qindra punonjës, me lista të targetuara klientësh dhe me skripte të ndërtuara për të shfrytëzuar dobësi financiare dhe emocionale.
Kjo panoramë përputhet me hetimet ndërkombëtare të mëhershme që kanë dokumentuar prani të qendrave operative në Tiranë të lidhura me Milton Group, një emërtim që policitë europiane e përdorin për të identifikuar rrjetin, pavarësisht ndryshimit të markave dhe platformave në kohë. Në këto zyra, sipas dëshmive të brendshme, telefonatat arrinin qindra në ditë, targetoheshin shtetas të vendeve të BE-së dhe paratë kanalizoheshin përmes rrjeteve pagesash të ndërlikuara, për t’u zhdukur më pas nga gjurma klasike bankare.
Në këtë skemë shfaqet si figurë kyçe Amant Josifi, i cili rezulton të ketë kontrolluar struktura call-centerash në Shqipëri përmes shoqërive të regjistruara formalisht si biznese shërbimi. Roli i tij nuk kufizohet në menaxhim teknik. Ai shfaqet si nyjë lidhëse mes operacioneve në Shqipëri dhe qendrave të tjera në rajon, si dhe si figurë me akses politik që i dha këtij aktiviteti mbrojtje dhe legjitimitet për një periudhë të gjatë. Në vitin 2025, Josifi rezulton i larguar nga Shqipëria dhe i strehuar në Dubai, një juridiksion ku subjekte të ndjekura financiarisht gjejnë shpesh strehë për t’i shpëtuar ekstradimit, fakt që e zhvendos theksin nga ekzistenca e skemës te përgjegjësit që e lejuan dhe e mbrojtën atë.
Në këtë kontekst merr peshë lidhja e Josifit me Olsi Rama, vëllain e kryeministrit, me të cilin ai ka pasur marrëdhënie biznesi të dokumentuara në sektorin e telekomunikacionit. Materialet investigative ndërkombëtare dhe të dhënat korporative e përshkruajnë Josifin si figurë operative të Milton Group në Shqipëri, ndërsa marrëdhënia e tij me Olsi Ramën ngre dyshime serioze për përdorimin e tij si prestanome dhe si mburojë politike në fazat kur ky aktivitet po konsolidohej. Këto lidhje shpjegojnë pse call-centerat arritën të funksiononin hapur, me zyra të blinduara dhe staf masiv, pa u goditur deri në ndërhyrjet e koordinuara ndërkombëtare të vitit 2022.
Rrjeti fast-food i KFC dhe Pizza Hut si 'lavatrice' për milionat e zeza të call-centerave
Pas prodhimit të parave përmes mashtrimit, rrjeti kishte nevojë për një arkitekturë të dytë, më të heshtur, më të qëndrueshme dhe shumë më të vështirë për t’u goditur, pastrimin dhe riciklimin e kapitalit. Kjo fazë nuk u ndërtua në mënyrë spontane, por mbi modele të njohura të krimit financiar ndërkombëtar, ku bizneset me qarkullim të lartë cash shërbejnë si filtër legal për para që nuk kanë asnjë burim të ligjshëm. Në Shqipëri, sipas dokumenteve korporative dhe gjurmëve financiare të evidentuara në disa hetime, ky funksion përqendrohet te shoqëria Global Fast Food Albania, operatorja e rrjeteve KFC dhe Pizza Hut, dy marka ndërkombëtare që krijojnë perceptim besueshmërie, volum të lartë transaksionesh ditore dhe një perde ideale për injektimin e kapitalit kriminal.
Skema funksiononte në disa nivele njëkohësisht. Paratë e përfituara nga call-centerat nuk hynin drejtpërdrejt në sistem si transferta të mëdha që do të ngrinin alarme bankare, por fragmentoheshin dhe ridrejtoheshin përmes pagesave të vogla, shërbimeve fiktive, kontratave marketingu, konsulence apo furnizimesh, të gjitha të justifikuara në letër si shpenzime normale të një zinxhiri fast-food. Një pjesë e kapitalit shfaqej si xhiro ditore nga shitjet, një tjetër si pagesa qirash, bonuse stafi apo investime për hapje pikash të reja. Në këtë mënyrë, paraja e zhvatur humbiste identitetin kriminal dhe shndërrohej në fitim të deklaruar.
Hapi pasues ishte nxjerrja e këtij kapitali jashtë Shqipërisë. Këtu hyn roli i kompanive offshore, të ndërtuara enkas për të thyer zinxhirin e përgjegjësisë ligjore. Dokumentet tregojnë se pronësia e Global Fast Food Albania kalon nëpër struktura të regjistruara në juridiksione si Ras Al Khaimah International Corporate Centre dhe British Virgin Islands, zona që ofrojnë anonimitet, mungesë transparence dhe pamundësi reale për të identifikuar pronarët përfitues. Këto kompani guaskë nuk ekzistojnë për të zhvilluar aktivitet ekonomik real, por për të thithur fonde, për t’i mbajtur të palogaritshme dhe për t’i ridrejtuar sipas nevojës drejt investimeve të tjera, përfshirë ndërtimin, pasuritë e paluajtshme apo biznese të reja.
Në këtë arkitekturë shfaqet qartë roli i shtetasve gjeorgjianë, të cilët dalin si administratorë formalë, aksionarë nominalë ose përfaqësues të këtyre kompanive offshore. Emra që shfaqen në dosje të ndryshme ndërkombëtare të mashtrimit dhe që lidhen me rrjetin Milton, shfaqen edhe në dokumentacionin e strukturave që kontrollojnë fast-food-in në Shqipëri. Këta individë funksionojnë si tampon ligjor, duke mbajtur në letra pronësinë dhe përgjegjësinë, ndërkohë që kontrolli real mbetet i fshehur. Ky model, i përdorur gjerësisht në skema të pastrimit të parave në Europën Lindore dhe Kaukaz, garanton që edhe nëse një hallkë goditet, zinxhiri të mos shembet.
Pastrimi i parave nuk ndalej te ushqimi i shpejtë. Fast-food-i shërbente si fazë tranzitore. Nga aty kapitali kalonte në kompani ndërtimi, shoqëri shërbimesh apo investime të tjera që krijonin pasuri afatgjata dhe e bënin parën të padallueshme nga kapitali i ligjshëm. Çdo hap shoqërohej me dokumente, kontrata dhe bilance që në letër dukeshin korrekte, por që në thelb mbulonin një burim të vetëm, paratë e mashtrimit të qytetarëve europianë.
Ky mekanizëm krijon një qark të mbyllur dhe të vetëmbrojtur. Call-centerat prodhojnë kapitalin kriminal, zinxhirët e fast-food-it e përthithin dhe e normalizojnë, offshore-t e zhdukin gjurmën e pronësisë, ndërsa lidhjet politike garantojnë kohë, qetësi dhe mungesë ndërhyrjeje. Shqipëria, në këtë skemë, nuk shfaqet si viktimë pasive e një krimi të importuar, por si territor ku kjo arkitekturë u ndërtua, u testua dhe u tolerua për vite. Aktakuza gjermane e djeshme e bën të pamundur çdo relativizim. Ajo e vendos këtë histori në kornizën e një industrie kriminale të mirëorganizuar, me bazë operative edhe në Tiranë, që sot kërkon përgjigje të plota, jo vetëm nga drejtësia penale, por edhe nga institucionet që lejuan këtë lavazh financiar të funksionojë hapur. /Pamfleti
Harruat qe keta zoterinjte, e kane filluar riciklimin me karburantet Gulf, dhe njerezit i trajtonin si kafshe pervecse mashtruan me kuponat.. Jane njerezit e Olsit dhe Rames keta gjeorgjianet