FLASH
Shkruar nga Pamfleti
Italia ka arritur tashmë një marrëveshje me Shqipërinë për të strehuar migrantët e refuzuar atje. Britania e Madhe ka eksploruar marrëveshje të ngjashme, por deri tani nuk ka pasur ndonjë rezultat konkret nga këto bisedime…
Britania e Madhe dhe vende të tjera evropiane kanë nënshkruar një deklaratë historike që u bën thirrje gjykatave të rishqyrtojnë mënyrën se si vendosin për çështjet e migracionit, në përpjekje për ta bërë më të lehtë deportimin e migrantëve të paligjshëm.
Marrëveshja, e prezantuar në një samit në Moldavi të premten, paralajmëron se vetë demokracia evropiane mund të minohet nëse shtetet nuk janë në gjendje të reagojnë më efektivisht ndaj trafikimit të njerëzve dhe presioneve moderne të migracionit.
Ajo i kërkon Gjykatës Evropiane për të Drejtat e Njeriut në Strasburg që shumicën e rasteve të migracionit t’ua lërë shteteve anëtare.
Duke folur përpara samitit, Sekretarja e Jashtme britanike, Yvette Cooper, e përshkroi marrëveshjen si një “qasje me sens të përbashkët” dhe tha se dëshiron të sigurohet që sistemet “nuk mund të manipulohen padrejtësisht”.
Konventa Evropiane për të Drejtat e Njeriut (ECHR) u hartua pas Luftës së Dytë Botërore për të përcaktuar të drejtat dhe liritë themelore në gjithë Evropën dhe zbatohet nga gjykata në Strasburg.
Deklarata e re nuk përbën një rishkrim të ligjit për të drejtat e njeriut, një proces që do të kërkonte vite, por është një sinjal politik nga të gjitha shtetet anëtare drejtuar gjyqtarëve të të drejtave të njeriut se duhet të ketë më shumë konsideratë për interesin publik dhe demokracinë gjatë vendimmarrjes për rastet e migracionit.
Ajo u nënshkrua nga 46 anëtarët e Këshillit të Evropës, organi politik që mbikëqyr gjykatën e të drejtave të njeriut dhe që është plotësisht i ndarë nga Bashkimi Evropian.
Dokumenti, sipas BBC, thotë se presionet me të cilat përballen vendet evropiane ose kanë ndryshuar ndjeshëm, ose nuk ishin parashikuar në kohën kur u hartua Konventa për të Drejtat e Njeriut.
Ai deklaron se shtetet kanë “të drejtën sovrane të padiskutueshme” për të vendosur politikat e tyre të emigracionit dhe për të larguar shtetas të huaj në interes publik.
Deklarata kualifikon të drejtat sipas nenit 3 dhe nenit 8 të konventës, të cilat lidhen me mbrojtjen nga tortura dhe trajtimi çnjerëzor dhe degradues, si dhe të drejtën për një jetë private dhe familjare.
Në të miratohet bashkëpunimi me vendet e treta për imigracionin, duke përfshirë "qendrat e kthimit", me kusht që vendet të respektojnë konventën për të drejtat e njeriut.
Ai thotë se ndalimi i torturës dhe trajtimit çnjerëzor ose degradues është absolut, por se "vlerësimi i nivelit minimal të ashpërsisë së keqtrajtimit që përbën trajtim ose ndëshkim çnjerëzor ose degradues është relativ dhe varet nga të gjitha rrethanat e çështjes".
Kritikët e deklaratës së të premtes thanë se formulimi i saj ose do të dobësojë mbrojtjen e të drejtave të njeriut, ose nuk do të ketë ndikim mbi migracionin, pasi gjyqtarët mund ta injorojnë atë.
Kontrabanda e njerëzve
Duke iu referuar në mënyrë të veçantë kontrabandës së njerëzve, qoftë nga banda kriminale apo e organizuar nga shtete armiqësore, deklarata thotë se ky fenomen “rrezikon të minojë mbështetjen dhe integritetin e sistemit të Konventës”. Ajo argumenton se vende si Britania duhet të lejohen të ndjekin marrëveshje me shtete të tjera, përfshirë krijimin e mundshëm të “qendrave të kthimit” jashtë Evropës.
“Një shtet armiqësor ose aktor tjetër nuk mund të lejohet të minojë demokracitë evropiane dhe vlerat mbi të cilat bazohet Konventa, apo të abuzojë me sistemin që ajo u krijua për të mbrojtur”, thuhet në dokument.
Italia ka arritur tashmë një marrëveshje me Shqipërinë për të strehuar migrantët e refuzuar atje. Britania e Madhe ka eksploruar marrëveshje të ngjashme, por deri tani nuk ka pasur ndonjë rezultat konkret nga këto bisedime.
Në vitin 2023, Gjykata Supreme e Britanisë vendosi se politika e qeverisë së mëparshme për azilkërkuesit në Ruandë ishte e paligjshme, për shkak të dështimeve të dokumentuara në trajtimin e drejtë të refugjatëve të vërtetë.
Trajtimi çnjerëzor
Ndërsa marrëveshja thekson se “Neni 3” i ECHR-së ndalon në mënyrë absolute torturën, ajo shton se një migrant të cilit i është refuzuar kërkesa nuk mund të shmangë deportimin thjesht duke pretenduar se mund të përballet me ndonjë formë trajtimi çnjerëzor ose degradues në vendin e tij.
Në veçanti, deklarata thotë se gjykatat nuk duhet të pengojnë dëbimin e një migranti të refuzuar vetëm sepse spitalet ose kushtet sociale në vendin e origjinës janë nën standardet evropiane.
“Kur një individ deportohet ose ekstradohet, cilësia e kujdesit shëndetësor të disponueshëm në shtetin pritës duhet të krijojë rrezik real të trajtimit [çnjerëzor] vetëm në rrethana shumë të jashtëzakonshme”, thuhet në dokument. Qeveria britanike dhe vende të tjera shpresojnë se ky formulim do t’u hapë rrugën qeverive për të refuzuar më lehtë sfidat ligjore kundër deportimeve.
E drejta për jetën familjare
Dokumenti i ri nënvizon parimin e kahershëm se e drejta për jetën familjare nuk e pengon deportimin dhe se gjykatat kombëtare, më shumë sesa Strasburgu, janë në pozitën më të mirë për të vendosur këtë balancë.
“Duhet të gjendet balanca e duhur mes të drejtave dhe interesave individuale dhe interesit të rëndësishëm publik për mbrojtjen e lirisë dhe sigurisë”, thuhet në deklaratë. Në të theksohet se është detyrë e autoriteteve kombëtare të kryejnë këtë balancim. /Pamfleti/
Lini një Përgjigje