FLASH
Shkruar nga Pamfleti
Dikur thuhej se "futbolli është një lojë ku luajnë 11 kundër 11 dhe në fund fiton Gjermania". Po ashtu, Gjermania konsiderohej "lokomotiva e Europës", ekonomia që tërhiqte përpara gjithë kontinentin. Sot, kjo tablo duket se i përket së kaluarës.
Gjermania nuk është më vendi që dominonte ekonominë europiane dhe arrinte rregullisht në fazat finale të Kampionateve Botërore dhe Europiane. Sot ajo perceptohet si një shoqëri e pasigurt, e lodhur dhe në kërkim të identitetit të saj. Eliminimi në Botërorin që po zhvillohet në Shtetet e Bashkuara vetëm sa e ka bërë më të dukshme këtë realitet.
Kriza nuk kufizohet vetëm te futbolli. Ajo prek ekonominë, politikën dhe shoqërinë gjermane. Pikërisht për këtë arsye, rënia e Gjermanisë tërheq vëmendjen, pasi bëhet fjalë për vendin më të madh të Bashkimit Europian, me ekonominë më të fuqishme dhe një model që për vite me radhë u konsiderua shembull i integrimit dhe stabilitetit.
Kulmi i suksesit ishte Botërori i vitit 2014 në Brazil. Gjermania fitoi titullin me një skuadër të re, dinamike dhe shumëetnike, ku një rol të rëndësishëm kishin futbollistët me origjinë turke, arabe dhe afrikane. Ekipi fitoi admirimin edhe të tifozëve brazilianë, jo vetëm për futbollin e bukur, por edhe për mënyrën se si u afrua me komunitetin vendas gjatë turneut.
Por pas atij triumfi gjithçka ndryshoi. Gjermania dështoi në Botërorët pasues dhe nuk arriti të shkëlqente as në Kampionatin Europian të organizuar në shtëpi. Sipas autorit, vendi ka humbur jo vetëm rezultatet sportive, por edhe vetëbesimin.
Edhe në jetën e përditshme ndryshimi është i dukshëm. Zona Mitte në Berlin, dikur simbol i një kryeqyteti modern dhe plot jetë, sot ka lokale të mbyllura ose bosh. Atmosfera optimiste që pasoi ribashkimin e Gjermanisë duket se është zbehur.
Në planin politik, vendi ka kaluar nga një periudhë stabiliteti të gjatë në një fazë pasigurie. Pas Helmut Kohl, Gerhard Schröder dhe Angela Merkel, Gjermania nuk ka gjetur më një lidership të fortë. Olaf Scholz nuk arriti të përmbushë pritshmëritë, ndërsa kancelari aktual Friedrich Merz përballet me sfida të mëdha. Paralelisht, partia e ekstremit të djathtë AfD po fiton gjithnjë e më shumë mbështetje në disa rajone të vendit.
Edhe ekonomia gjermane po kalon vështirësi. Industria automobilistike, dikur krenaria e vendit, po humbet terren përballë konkurrencës aziatike dhe ndryshimit të zakoneve të konsumatorëve, sidomos të brezit të ri, që përdor gjithnjë e më pak automjetet private. Sipas autorit, Gjermania duket si një vend "analog në një botë digjitale".
Kjo gjendje, sipas analizës, u reflektua edhe në paraqitjen e kombëtares gjermane në Botëror. Ekipi u shfaq pa energji, pa identitet dhe pa vendosmërinë që për dekada e kishte karakterizuar. Edhe tërheqja nga futbolli e portierit legjendar Manuel Neuer shihet si simbol i përfundimit të një epoke.
Megjithatë, autori beson se Gjermania ka kapacitetet për t'u rikthyer. Ajo mbetet ekonomia më e madhe e Europës dhe një nga fuqitë kryesore botërore. Sfida do të jetë ringritja pa rënë në ekstremizëm politik.
Artikulli ndalet edhe te Holanda, një tjetër emër i madh i futbollit europian, e cila u eliminua pas një paraqitjeje zhgënjyese ndaj Marokut. Sipas autorit, edhe "Oranje", dikur simbol i futbollit total dhe revolucionar të Johan Cruyff, nuk po arrin më të rikthejë lavdinë e dikurshme.
Në përfundim, analiza vëren se, ndërsa Gjermania dhe Holanda po kalojnë një periudhë rënieje, kombëtaret si Spanja, Franca dhe Portugalia vazhdojnë të forcohen falë brezave të rinj me origjinë emigrante. Kjo, sipas autorit, dëshmon se sporti shpesh ecën përpara politikës, në një kohë kur në shumë vende europiane po rritet mbështetja për partitë që kundërshtojnë emigracionin./ Corriere della Sera
Lini një Përgjigje