FLASH
Shkruar nga Pamfleti
Në javën e fundit të Serisë A, më pak se 30% e futbollistëve titullarë në skuadrat respektive ishin italianë. Ky tregues vjen në një moment të ndjeshëm për futbollin italian, pas eliminimit zhgënjyes të përfaqësueses nga Botërori i kësaj vere, duke nxitur debat mbi shkaqet e këtij dështimi.
Mungesa e hapësirave për lojtarët vendas
Situata aktuale ngre një pyetje thelbësore: sa alternativa reale ka një trajner i kombëtares? Me një numër të kufizuar lojtarësh vendas që aktivizohen rregullisht në nivele të larta, zgjedhjet bëhen gjithnjë e më të pakta.
Ndërkohë, zhvillimi i futbollistëve të rinj ka ndryshuar ndjeshëm. Fëmijët nuk luajnë më spontanisht në rrugë, por futen herët në akademi, ku theksi vihet te taktika dhe struktura. Si pasojë, disa breza të rinj italianë janë rritur pa përjetuar pjesëmarrjen e kombëtares në Kupën e Botës.
Vendimi Bosman dhe ndikimi i tij
Një nga faktorët që shpesh përmendet është vendimi Bosman i vitit 1995, i cili ndaloi kufizimet për numrin e lojtarëve të huaj brenda Bashkimit Evropian. Ky vendim hapi rrugën për një treg më të lirë, duke rritur ndjeshëm praninë e futbollistëve të huaj në ligat kryesore.
Seria A mbetet një nga kampionatet me përqindjen më të lartë të lojtarëve të huaj, megjithëse diferencat me Premier Ligën dhe Ligën 1 janë minimale. Bundesliga paraqitet disi më poshtë, ndërsa La Liga në Spanjë mbetet përjashtim, ku rreth 60% e lojtarëve janë vendas.
Krahasimi me vendet e tjera
Pavarësisht një pranie të lartë të lojtarëve të huaj, vende si Spanja, Anglia, Franca dhe Gjermania vazhdojnë të kenë përfaqësuese konkurruese në arenën ndërkombëtare. Kjo lidhet edhe me mundësitë që u jepen lojtarëve të rinj vendas.
Në Itali, një futbollist i ri shpesh duhet të përfitojë nga mungesat apo largimet e lojtarëve të huaj për të gjetur hapësirë në formacion. Rasti i Vergaras te Napoli përmendet si ilustrim i kësaj situate.
Në kontrast, në Angli, edhe lojtarë shumë të rinj arrijnë të aktivizohen. Shembuj të tillë janë debutimet e hershme si ai i një 16-vjeçari në prani të emrave të mëdhenj, apo rastet e Fil Foden dhe Kol Palmer, të cilët kanë gjetur hapësira në skuadra me konkurrencë të lartë.
Nevoja për ndërhyrje
Ndërsa modeli aktual duket i pakthyeshëm, disa zëra sugjerojnë vendosjen e rregullave që do të garantonin një numër minimal lojtarësh italianë në skuadra. Një masë e tillë shihet si një hap i mundshëm për të nxitur zhvillimin e talenteve vendas dhe për të forcuar bazën e përfaqësueses.
Lini një Përgjigje