FLASH
Shkruar nga Diplomatico | Pamfleti.net 
La commemorazione di una battaglia ottomana a "Prenkë Jakova" solleva la questione del perché le istituzioni turche utilizzino Scutari per la propaganda neo-ottomana...
La battaglia di Çanakkale ha scosso Scutari, esattamente 111 anni dopo l'epica battaglia nello stretto dei Dardanelli, che vide scontrarsi le potenze mondiali nel Bosforo.
L'Istituto "Yunus Emre", un'organizzazione ufficiale del governo turco che fa parte del Ministero degli Affari Esteri del paese e che ha la sua sede più importante in Albania, a Scutari, ha organizzato un'attività culturale, artistica e politica per commemorare la battaglia di Çanakkale presso il liceo artistico "Prenkë Jakova".
Il gruppo scolastico ha messo in scena uno spettacolo teatrale e musicale, in cui gli studenti, vestiti da Nizam, hanno rappresentato, di fronte a un pubblico composto da più funzionari turchi che cittadini di Scutari, un'opera che commemorava la famosa battaglia del 1915, in cui le fazioni belligeranti della Prima Guerra Mondiale si scontrarono nello Stretto dei Dardanelli.
In quella battaglia, vinta dall'alleanza tra Germania, Austria-Ungheria e Turchia, brillò la stella del colonnello Mustafa Kemal, che in seguito divenne il fondatore della Turchia moderna.
Anche gli albanesi caddero nella battaglia di Çanakkale, ma facevano parte di tutte le fazioni in guerra, perché l'Albania, sebbene formalmente indipendente all'epoca, non era una parte a sé stante, bensì un paese occupato e diviso dalle Grandi Potenze.
Solo la Turchia di Erdogan considera gli albanesi caduti come martiri di "Baba Dovlet" e usa questa propaganda per promuovere il neo-ottomanismo. Proprio per questo motivo, come prevedibile, tale attività assurda ha suscitato polemiche a Scutari.
Dom Nikë Ukgjini, un noto religioso e parroco di Kukl, considera questa attività insensata e dannosa. Ha inoltre chiesto le dimissioni dei responsabili del settore istruzione di Scutari per questo errore.
Nel frattempo, l'Istituto "Yunus Emre", organizzatore dell'evento, ha definito l'iniziativa un successo. Nel suo comunicato si afferma che, nell'ambito delle celebrazioni del 18 marzo, Giornata della Vittoria di Çanakkale e della Memoria dei Martiri, sotto l'egida dell'Ambasciata della Repubblica di Turchia a Tirana, in collaborazione con l'Istituto e la scuola "Prenkë Jakova", è stato organizzato il concerto "Vittoria di Çanakkale".
Secondo quanto annunciato, durante il concerto sono stati eseguiti brani che riflettevano lo "spirito di Çanakkale", mentre gli studenti si sono esibiti con strumenti musicali. L'attività è poi proseguita presso il "Maarif Campus Shkodra", dove sono stati commemorati con onore i soldati di Scutari caduti nella battaglia di Çanakkale.
So we are dealing with a perfect organization not only by the cultural institute of the Turkish Ministry of Foreign Affairs, but also by the "Maarif" educational network, together with one of the most famous schools in the city, "Prenkë Jakova".
Por pyetja është e thjeshtë. Çfarë pune ka e ashtuquajtura “Fitore e Çanakalasë” me Shkodrën dhe pse përdoret si propagandë në qytetin më kozmopolit të shqiptarëve?
Beteja e Çanakalasë, e zhvilluar nga prilli 1915 deri në janar 1916, ishte një fushatë luftarake mes dy blloqeve të mëdha. Njëri front, që kërkonte të pushtonte ngushticën e Dardaneleve për të pasur të lirë hyrjen në Detin e Zi, përbëhej nga Anglia, kolonitë e saj, Rusia dhe Franca. Fronti tjetër, ai mbrojtës, përbëhej nga Gjermania, Austro-Hungaria dhe Perandoria Osmane, e cila në atë kohë ishte në rënie të dukshme.
Fushata u drejtua nga gjenerali gjerman Otto Liman von Sanders, i quajtur më pas nga turqit Liman Pasha, ose “Luani i Galipolit”. Kjo do të thotë se në krye të saj ishin gjermanët, pasuar nga austro-hungarezët, të cilët në atë kohë kishin nën administrim pjesë të mëdha të Ballkanit, përfshirë edhe Shkodrën.
Pjesa më e madhe e të rënëve nga Shkodra kanë qenë pjesë e trupave austro-hungareze. Ka pasur edhe nizamë shqiptarë në trupat osmane, por ata ishin mbetje të një strukture ushtarake që mbijetonte më shumë me fondet dhe logjistikën e Gjermanisë dhe Austro-Hungarisë, sesa me fuqinë e vet. Nuk quhej kot Perandoria Osmane “i sëmuri i Bosforit”.
Pra, e thënë troç, pavarësisht se Mustafa Qemali e përdori më vonë fitoren e Çanakalasë si trampolinë politike për të ngritur Republikën laike të Turqisë, ajo nuk ishte një fitore thjesht otomane.
Aq më pak ka lidhje të drejtpërdrejtë me Shkodrën. Sepse, nëse do të ndiqej kjo logjikë, atëherë këtë betejë do të duhej ta përkujtonin edhe Gjermania, si forca kryesore komanduese, apo Austria dhe Hungaria, të cilat kishin nën administrim Shkodrën.
Por problemi është tjetërkund. Turqia kërkon të përdorë si dëshmorët shkodranë të Çanakalasë, ashtu edhe figurën e Hasan Riza Pashës në rrethimin e Shkodrës, si pika të ruajtjes së soft power-it neootoman.
Hasan Riza Pasha ka sot në Shkodër një obelisk të madh, pranë bashkisë, ku shpesh shkojnë ushtarakë dhe oficerë të shërbimeve turke për të bërë nderime, duke ofruar një spektakël të çuditshëm në një qytet që ka mjaftueshëm histori dhe plagë të vetat.
Hasan Riza Pashës i është kënduar gjithmonë nga qytetarët pa pasur nevojë për askerë dhe çaushë modernë. Shkodra nuk ka nevojë për teatër diplomatik të importuar.
Ky qytet është një nga hapësirat më nevralgjike të Ballkanit, që ka provuar mbi kurriz një varg ushtrish dhe pushtimesh, nga Roma e lashtë deri te nazistët. Otomanët kanë lënë një nga faqet më të errëta të historisë së Shkodrës me rrethimin dhe masakrën e vitit 1478.
Dopo quell'assedio durato un anno, durante il quale Scutari fu quasi completamente distrutta e i sopravvissuti si spostarono oltre mare, la città e i suoi dintorni lottarono per oltre un secolo per riprendersi.
La storia ha poi portato nuove ferite, nuovi invasori, divisioni, fratricidi e l'uso politico della memoria. Scutari non ha ancora trovato pace nemmeno per le sue figure storiche, per Luigj Gurakuqi, per Migjen, per gli eroi di Vig e per molte altre sue ferite.
Scutari ha pochi problemi propri, dato che ora deve fare i conti con le gesta del "Malato del Bosforo", che ancora una volta cerca un modo per seminare divisione e influenza politica.
Che gli abitanti di Çanakkale lo commemorino lì, ai margini dei Dardanelli. Si trova a più di mille chilometri da Scutari. / Opuscolo
Zgjohu o Shkodër! Zgjohu e heqi foletë turkoserbomalazeze. Zgjohu qe te dukesh siç ke qenë dikur e denjë e krenare!
Nuk besoj se eshte ndonje herezi perkujtimi i Çanakalasë ne Shkoder. Turqit erdhen ne Shqiperi si pushtues ne trojet tona, por ne ate kohe ishim te pushtuar dhe asimiluar mbi 95% nga sllavet (serbet dhe bullgaret). Ndodhi ajo qe thuhet se jo c'do gje e keqe vjen per keq, pasi pastaj u evidentuam si komb me veçori nga kombet e tjera perrreth dhe turku i dobesoi sllavet edhe per interesa te veta dhe me vone na njohu si etni me gjuhe dhe zakone te tjera. Sigurisht Turku mund te bente me shume per ne duke hapur shkolla dhe te shkruhej gjuha shqipe, pamvaresine duhej ta shpallnim me pare qe te ruanim trojet etj. Kjo eshte historia dhe duhet te lexojne dhe studiojne te gjithe.
Nuk ka qene asnjehere lufta e Shqipetarevet, pra ska si te behet tani. Ngutja jone per tu mburrur me beteja qe nuk kane aspak lidhje me Kombin tone, qe nuk influencuan ne konsolidimin e ndergjegjes tone kombetare... jane skifo dhe hosana njerzish pa identitet dhe pa atdhe. Hajde te mburremi edhe me Vaterlone, se gjasme edhe Napoleoni qenka nga anet tona... por ama nderimin per ata luftetare qe mbrojten Shkodren, per ato komandante shqipetare qe rane dhe u plagosen ne Shkoder, nuk ka asnje monument dhe asnje perkujtim. Jane vrare me qindra nga Kavaja-Shijaku- Tirana-Durresi, dhe jane harruar, por ama per malazezet dhe serbet e vrare ka nje monument, mbrenda kufirit tone, ne token tone. Valle kaq keq jemi katandisur ne vetetdijen kombetare. Kush duhet te meret me keto, kush duhet te punoje per te vleresuar gjakun dhe luften tone per komb e atdhe.??????
Çfar lidhje ka me shqiperine kjo lufte, nderkohe qe ishin dy aleanca ne lufte kunder njera tjetres, ruso,angli,greqi me gjermani,austro hungariaro e turqi. Ne memorial e varrezave te çanakalase shkruhet, prizreni,shkupi, kumanova,kaçaniku etj. Nuk shkruhet asnje shqiptar me emer mbiemet. Nuk eshte ndonje gje e madhe pse perkujtohet,por me pare duhet te dihet realiteti dhe qellimi I kesaj lufte. Pastaj dashuria serbi turqi ka qene gjithmone ne nivele te larta por nganjehere edhe me ilje e ngritje, ndonjehere edhe jane grindur, i ngjan me shume si ato krimet e pasionit.Ne shqiptaret çkusur kemi nga influencat e tyre.