FLASH
Shkruar nga Pamfleti
"Il mondo parla delle vittime americane di Epstein", afferma. "Ma io parlo di bambini dai 7 ai 10 anni, provenienti da Albania, Kosovo e Bosnia, scomparsi durante il caos del dopoguerra. Non c'erano media che ne parlassero. Erano invisibili."
La prima parte di questo articolo ha trattato la testimonianza di Sibel Edmonds. L'ex traduttrice dell'FBI ha parlato di come la rete di Epstein operasse nel Kosovo del dopoguerra. Ha menzionato la sua collaborazione con la mafia albanese, l'intelligence israeliana e gli investitori degli Emirati Arabi Uniti.
Ma questo solleva una domanda.
Come è possibile che una rete del genere rimanga attiva per anni senza essere scoperta?
Come è riuscito a operare in una regione piena di diplomatici e forze di pace internazionali?
La seconda parte di questa serie affronta un altro aspetto della narrazione di Edmonds: il ruolo dell'ONU.
Secondo lei, le missioni di mantenimento della pace in Kosovo e Bosnia erano infiltrate. Alcuni funzionari internazionali non hanno protetto la popolazione locale. Al contrario, sono diventati parte della rete di abusi.
Di seguito, i dettagli di questa storia e i nomi coinvolti...
Il ruolo delle Nazioni Unite; Lajčák e Rød-Larsen
Una delle affermazioni più scioccanti di Edmonds riguarda il ruolo delle Nazioni Unite.
Sostiene che le missioni di peacekeeping delle Nazioni Unite in Kosovo e Bosnia siano state infiltrate dalla rete di Epstein. I peacekeeper internazionali e i funzionari civili, invece di proteggere la popolazione locale, sono diventati parte della rete di abusi.
"L'ONU ha creato un ambiente in cui i criminali si sentivano protetti", spiega. "I contractor e i peacekeeper che abusavano di minori non venivano perseguiti nei loro paesi. Godevano di immunità, e questa immunità veniva sistematicamente sfruttata".
Miroslav Lajčák: Il diplomatico compromesso
Al centro di queste accuse di insabbiamento istituzionale c'è il diplomatico slovacco Miroslav Lajčák, ex Alto Rappresentante per la Bosnia ed Erzegovina (2007-2009) ed ex Presidente dell'Assemblea generale delle Nazioni Unite (2017-2018).
Secondo Edmonds, la biografia ufficiale di Lajčák è stata "ripulita" per nascondere i dettagli delle sue attività durante il servizio nelle missioni internazionali nei Balcani.
"Pse dokumentet e lëshuara së fundmi nga autoritetet amerikane janë kaq sipërfaqësore?" pyet Edmonds. "Pse nuk përmbajnë komunikime thelbësore nga periudha 1998-2003? Sepse ato do të tregonin se si zyrtarë të lartë të OKB-së, përfshirë Lajčák, ishin të kompromentuar ose bashkëpunëtorë në mbulimin e skandaleve të trafikimit të fëmijëve."
Edmonds argumenton se karriera e shpejtë e Lajčák; nga Ballkani në krye të Asamblesë së Përgjithshme të OKB-së; nuk ishte e rastësishme. "Ai u promovua pikërisht sepse ishte i kompromentuar. Në botën e inteligjencës, njerëzit e kompromentuar janë më të lehtë për t'u kontrolluar. Ata promovohen për të siguruar që të vazhdojnë të heshtin."
Dorëheqja e fundit e Lajčák nga pozita e Përfaqësuesit Special të BE-së për Dialogun Beograd-Prishtinë, sipas Edmonds, nuk duhet parë si një akt moral, por si një lëvizje taktike për të parandaluar daljen e mëtejshme të informacioneve.
Terje Rød-Larsen: Lidhja Norvegjeze
Lajčák nuk është i vetmi diplomat i lartë i përmendur në rrëfimin e Edmonds. Ajo përfshin gjithashtu diplomatin norvegjez Terje Rød-Larsen, një figurë kyçe në diplomacinë ndërkombëtare, i njohur për rolin e tij në procesin e paqes në Lindjen e Mesme dhe si president i "International Peace Institute" në Nju Jork.
Sipas analizës së Edmonds, përfshirja e Rød-Larsen tregon se rrjeti i shantazhit shtrihej nga kontraktorët e terrenit në Ballkan deri te nivelet më të larta të diplomacisë në Nju Jork dhe Oslo.
"Ky nuk ishte një operacion që ndodhte vetëm në terren," shpjegon ajo. "Ai kishte degëzime në qendrat më të larta të pushtetit diplomatik. Personalitete si Terje Rød-Larsen, që lëvizin lirshëm midis OKB-së, qeverive perëndimore dhe institucioneve të influencës, ishin ose të kompromentuar ose bashkëpunëtorë aktivë në krijimin e një kulture të pandëshkueshmërisë."
Edmonds nuk ofron detaje të plota për rolin e saktë të Rød-Larsen, por përfshirja e emrit të tij në këtë rrëfim hap një dimension të ri skandali: atë të diplomacisë globale të infiltruar nga një rrjet shantazhi seksual.
DynCorp dhe Kathryn Bolkovac; Dëshmia e pandëshkueshmërisë
Për të mbështetur pretendimin e saj se OKB-ja dhe kontraktorët ndërkombëtarë vepronin në një klimë të pandëshkueshmërisë, Edmonds sjell në vëmendje rastin e Kathryn Bolkovac.
Bolkovac, një oficere policie amerikane dhe sinjalizuese, punoi për kontraktorin ushtarak amerikan DynCorp në Bosnje. Ajo zbuloi se kolegët e saj nga DynCorp dhe paqeruajtësit e OKB-së ishin drejtpërdrejt të përfshirë në blerjen dhe shfrytëzimin seksual të vajzave të reja dhe fëmijëve. Historia e saj u bë subjekt i filmit "The Whistleblower".
"Bolkovac doli me prova të pakundërshtueshme," thotë Edmonds. "Ajo fitoi gjyqin për shkarkim të padrejtë në Mbretërinë e Bashkuar. Por pyetja është: sa nga ata që ajo ekspozoi u ndoqën penalisht? Asnjë. Asnjë punonjës i DynCorp nuk u dënua në Shtetet e Bashkuara."
Edmonds akuzon Departamentin Amerikan të Shtetit dhe sistemin gjyqësor për krijimin e një "murri mbrojtës" rreth këtyre kontraktorëve. Ajo përmend përpjekjen e ish-kongresmenes Cynthia McKinney për të hapur hetime në Kongres, përpjekje e cila u bllokua.
"Ky nuk ishte thjesht korrupsion," argumenton ajo. "Kjo ishte një politikë e qëllimshme për të mbrojtur një rrjet që furnizonte elitat me viktima trafikimi. Kjo politikë shtrihej nga kontraktorët e terrenit si DynCorp deri te diplomatët e lartë si Lajčák dhe Rød-Larsen."
Viktimat e Padukshme; Nada Marcinkova dhe fëmijët e Ballkanit
Nëse diplomatët dhe kontraktorët janë njëra anë e medaljes, ana tjetër janë viktimat. Edmonds insiston se viktimat më të harruara të këtij rrjeti janë fëmijët e Ballkanit.
"Bota flet për viktimat amerikane të Epstein," thotë ajo. "Por unë po flas për fëmijë të moshave 7 deri 10 vjeç, nga Shqipëria, Kosova, Bosnja, të cilët u zhdukën gjatë kaosit të pasluftës. Ata nuk kishin media që të shkruanin për ta. Ata ishin të padukshëm."
Ajo zbulon një skemë makabre ku trafikimi nuk bëhej vetëm përmes rrëmbimeve të dhunshme, por edhe përmes fasadave të ligjshme: OJQ-ve bamirëse dhe agjencive të rreme të adoptimit.
"Disa organizata të regjistruara si 'bamirësi katolike' ose agjenci për adoptimin e fëmijëve të luftës, në realitet shërbenin si kanale furnizimi për rrjetet e pedofilisë në Perëndim dhe Lindje të Mesme," pretendon ajo.
Një figurë kyçe në këtë pikë është Nadia Marcinko (e njohur edhe si Nada Marcinkova), një ish-viktimë dhe më pas rekrutuese për Epstein. Me origjinë nga Evropa Lindore, Marcinko përshkruhet nga Edmonds si "arkiviste e gjallë" e rrjetit.
"Ajo e di saktësisht se nga vinin viktimat, si trafikoheshin dhe kush i merrte ato. Por ajo mbrohet nga sistemi i drejtësisë amerikane; FBI dhe Departamenti i Drejtësisë (DOJ); pikërisht për të parandaluar daljen e kësaj të vërtete," pretendon Edmonds.
Ajo përfundon me një akuzë të rëndë: "FBI dhe DOJ po mbajnë sekret emrat e viktimave ballkanike, sepse zbulimi i tyre do të provonte shkallën ndërkombëtare dhe institucionale të krimit. Do të tregonte se ky nuk ishte një pedofil i çmendur, por një operacion i organizuar shtetëror dhe ndërkombëtar."
Lidhja me të tashmen: Sazani, Kushner dhe Paratë e Pista
Edmonds nuk e ndalon analizën e saj në të shkuarën. Whistleblower-ja lidh këtë histori të errët me zhvillimet aktuale gjeopolitike në rajon.
Menziona specificamente il progetto di Jared Kushner, genero dell'ex presidente Donald Trump, per l'isola di Sazan in Albania. Secondo lei, questo investimento non è semplicemente turistico, ma rappresenta una convergenza di interessi tra gli stessi attori che hanno interessi nella regione fin dagli anni '90.
"Gli investitori dietro Kushner, provenienti da Israele, Emirati Arabi Uniti e Arabia Saudita, sono gli stessi attori che collaboravano con la rete di trafficanti negli anni '90", afferma. "Oggi vengono per riciclare il loro denaro attraverso progetti legittimi, con il pretesto dello sviluppo economico".
Va oltre, sostenendo che i porti albanesi, in particolare il porto di Durazzo, sono diventati snodi chiave per il trasporto di cocaina colombiana ed ecuadoriana verso l'Europa. Menziona porti specifici in Ecuador e Brasile come punti di partenza di questo traffico.
"Le infrastrutture che un tempo venivano utilizzate per scopi logistici militari o umanitari sono state ora cooptate dalla criminalità organizzata internazionale. E questi nuovi investimenti, come quelli di Kushner a Sazan, gli stanno conferendo una facciata di legittimità", conclude.
(continua)... / Opuscolo
Lini një Përgjigje