FLASH
Shkruar nga Muhannad Ayyash
La violenza contro i palestinesi non viene più presentata come un "male necessario", ma sempre più apertamente come qualcosa da celebrare. Dalle torture nelle carceri ai video di soldati che ridono mentre distruggono Gaza...
Le recenti rivelazioni sulle brutali torture inflitte da Israele ai prigionieri palestinesi, tra cui stupri e violenze sessuali, hanno offerto al mondo un'ulteriore visione dell'orribile realtà della vita dei palestinesi sotto decenni di occupazione coloniale israeliana.
Chiunque possieda un minimo di sensibilità umana prova orrore, rabbia e disgusto di fronte alle prove che stanno emergendo. La maggior parte delle persone al mondo non riesce nemmeno a immaginare, figuriamoci a commettere, la violenza descritta dalle vittime palestinesi.
La dura realtà è che non è la prima volta che sentiamo parlare di stupri, violenze sessuali e altre forme di tortura fisica e psicologica nelle carceri israeliane. Ricercatori e organizzazioni della società civile documentano queste pratiche da decenni. Già prima dell'ottobre 2023, i ricercatori avevano avvertito che le condizioni nelle carceri israeliane per i palestinesi erano peggiorate significativamente a partire dagli anni 2010. Negli ultimi due anni e mezzo, queste condizioni sono diventate ancora più gravi.
Ma in questo periodo è emerso un altro elemento inquietante della violenza israeliana: non solo la tortura, ma anche la gioia con cui viene inflitta.
Leggendo le testimonianze dei prigionieri palestinesi, emerge chiaramente che le guardie israeliane non solo torturano ripetutamente, ma spesso lo fanno ridendo. In numerose testimonianze, le vittime menzionano le risate delle guardie. E qui sorge una domanda spesso trascurata: chi riesce a trovare piacere e divertimento nella tortura? In quali condizioni la risata diventa una reazione "normale" alla violenza?
Questa questione diventa ancora più inquietante se si considera che il fenomeno delle risate durante gli atti di violenza non si limita alle carceri.
Durante i due anni e mezzo di guerra a Gaza, sono stati diffusi decine di video in cui soldati israeliani si riprendono mentre distruggono intere case e quartieri, uccidono civili, compresi bambini, rubano oggetti dalle case palestinesi o umiliano i prigionieri, e in molti casi sembrano persino compiaciuti nel farlo.
L'unità investigativa di Al Jazeera ha creato un database contenente molti di questi video. In uno di essi, un soldato franco-israeliano indica un prigioniero e dice: "Guarda, è fradicio di paura. Riderai quando vedrai la sua schiena. Lo hanno torturato per farlo parlare".
La domanda è: perché questo soldato è così convinto che le persone che vedranno il video "rideranno"?
Këtu del në pah një realitet i frikshëm: gëzimi i vrasësve dhe torturuesve po shpërblehet nga vetë shoqëria izraelite. Në përgjithësi, videot e tyre marrin reagime pozitive brenda Izraelit. Edhe mediat kryesore izraelite janë të mbushura me justifikime për luftën dhe thirrje për intensifikimin e saj.
Për dekada, propaganda izraelite ka promovuar idenë se izraelitët e shohin vrasjen dhe dëbimin e palestinezëve si diçka tragjike, por të domosdoshme. Kjo logjikë u përmblodh në shprehjen e famshme që i atribuohet Golda Meir: “Mund t’ua falim arabëve që vrasin djemtë tanë. Por nuk mund t’ua falim që na detyrojnë të vrasim djemtë e tyre.”
Me kalimin e viteve, kjo filozofi u kthye në atë që njihej si “shooting and crying” — “qëllon dhe qan”.
Por që nga Intifada e Dytë dhe sidomos pas bllokadës së Gazës në vitin 2007, kjo qasje nisi të zhdukej gradualisht nga shoqëria izraelite. Diskursi publik izraelit, që gjithmonë kishte minimizuar vuajtjen palestineze, gradualisht pushoi së theksuari edhe barrën psikologjike të dhunës mbi ushtarët izraelitë. Në vend të kësaj, nisi të lavdërohej aftësia për të vrarë dhe shkatërruar palestinezët.
Në vitin 2004, demografi izraelit Arnon Soffer, një nga mbështetësit kryesorë të bllokadës së Gazës, deklaronte: “Nëse duam të mbetemi gjallë, do të na duhet të vrasim dhe të vrasim e të vrasim. Çdo ditë.”
Edhe pse Soffer shprehte shqetësim për efektin që kjo mund të kishte mbi ushtarët izraelitë, sipas autorit, rruga tashmë ishte hapur. Shoqëria izraelite do të shqetësohej gjithnjë e më pak për pasojat morale të dhunës dhe gjithnjë e më shumë do të përqendrohej te numri i palestinezëve të vrarë.
Sot, pretendimi se dhuna kryhet “me keqardhje” është zhdukur pothuajse plotësisht. Është zëvendësuar nga një realitet tjetër: dhuna po kryhet me gëzim.
Ky gëzim, nuk lidhet me identitetin hebre apo me kulturën hebraike, por me logjikën e kolonializmit të vendosjes dhe me një botëkuptim racist të ndërtuar mbi dehumanizimin e palestinezëve.
Që kolonializmi i vendosjes të funksionojë, duhet të ndodhin dy gjëra: së pari, popullsia vendase duhet të dehumanizohet plotësisht. Palestinezët nuk shihen më si qenie njerëzore me të drejta, por si pengesa që duhen eliminuar fizikisht, politikisht dhe kulturorisht.
Në të njëjtën kohë, kolonizatori fillon ta shohë veten si superior, pothuajse mbi ligjin dhe mbi normat morale.
Dhe sa më shumë që dhuna shpërblehet, me më shumë tokë, siguri, mbështetje politike apo përfitime ekonomike, aq më shumë ajo shoqërohet me ndjenjë triumfi dhe gëzimi.
Një shoqëri që feston me kaq entuziazëm forma të tilla dhune, argumenton autori, nuk ka më kapacitet të reformohet nga brenda. Ndërkohë, Izraeli vazhdon të përfitojë nga pushtimi dhe lufta përmes mbështetjes politike, ekonomike dhe ushtarake nga Perëndimi.
Izraeli nuk duhet të vazhdojë të shpërblehet, por të përballet me izolim ekonomik dhe politik.
Solo quando la violenza non porterà più benefici, ma conseguenze reali, potrà cambiare l'idea che la violenza genocida sia qualcosa da celebrare con gioia. / Adattato da "Al Jazeera"
A duhen lejuar me gjate keta GJAKPIRES NAZIST te vrasin,te zhdukin deri ne shfarosje,,te pushtojne e te rrembejne tokat e pasurine e te tjereve???????? Ku dreqin asht BOTA,OKB,NJEREZIMI??!! Ky KANCER do te vazhdoje te marre jete njerezish dhe gjithcka tjeter po nuk u ndalu nga DIKUSH!! SHBA-EUROPA jane te dhjere dhe ne konflikt interesi me VAMPIRET IZRAELIT. Vetem Turqia,shtetet e Lindjes te Mesme dhe ato te Afrikes te Veriut,sebashku mund te ndalojne GJAKPIRESIT-VRASESIT IZRAELIT.
Domosdo brezi yne qe e perjetoi vitet 70te kur Izraeli fitoi ndaj e Egjyptit beri pazare me Bashkimin Sovjetik e BS ia nisi tere llumin e cifuteve e kriminele qe i duheshin Izraelit per te populluar Izraelin e perzene Palestinezet nga shtepite e tyre. Keta bij kurvash kriminele te pashpirt vazhdojne te shumohen e jo vetem qe jane problem per palestinezet por edhe per popujt rreth. Mos harroni se te gjitha perandorite keshtu jane rritur e kane sunduar. Roma me legjionaret, Gotet me llumin e Europes, Mongolet me barbaret kopile te Chengis Khan, Richard Lionheart me kryqtaret, Ottomanet me jeniceret, e keshtu me radhe historia e botes "ndricohet" e "vezullon". I keni pare ata kriminelet e Venezueles, vendeve latine e ata birbot e favelave te Brazilit me tatuazhe pistoletash ne balle, qe po tu japesh mundesine e arme ne dore mund te shkretojne planetin. Si i behet!? Vetem teoria qesharake e Dr. Allamudhit, te dhembi nje sy kerreje qe te shpetosh tjetrin punon, ose t'i hedhesh ne grykat e vullkaneve.