FLASH
Shkruar nga Pamfleti
Come trofei, i cacciatori del "Sarajevo Safari" portavano a casa i bossoli sparati, per lo più calibro 7,62 x 51 mm, colorati a seconda dell'età della vittima: blu per i maschi, rosa per le femmine, rosso e verde per i soldati, giallo per le donne adulte e nero e blu per gli uomini anziani...
L'orrore è palpabile a Sarajevo, ancora oggi. Basta aprire uno dei cassetti a specchio del museo nel Grand Park. All'interno si trovano peluche, quaderni scolastici, scarpe da ginnastica, violini, oggetti appartenuti a bambini uccisi nella capitale bosniaca durante la guerra. In uno dei cassetti, dove un biglietto recita "Irina Čišić 1992-1993", giace un proiettile calibro 7,9 mm. Irina fu colpita quattro giorni dopo il suo primo compleanno. Aveva appena imparato a camminare e a dire "Tata" (papà) quando morì davanti agli occhi della madre. Secondo le statistiche ufficiali, più di 1.600 bambini furono vittime dell'assedio di Sarajevo, durato quasi quattro anni, da parte delle forze serbo-bosniache.
Ricchi cecchini occidentali durante il fine settimana?
Trent'anni dopo la fine della guerra, la Procura di Milano sta indagando sulle accuse. Secondo l'atto d'accusa, ricchi cecchini provenienti dall'Europa occidentale, con la complicità di menti serbe, sarebbero stati sospettati di recarsi sulle colline sopra Sarajevo per dei "safari", uccidendo persone. Avrebbero ricevuto ingenti somme di denaro per sparare a bambini e donne incinte.
Il nome di Sarajevo rappresenta il capitolo più sanguinoso della storia europea nella seconda metà del XX secolo: l'assedio della capitale bosniaca costò la vita a oltre 11.000 abitanti. Finora sono stati condannati solo quattro dei capi militari responsabili di anni di terrore: il leader serbo-bosniaco Radovan Karadžić, il suo aiutante militare generale Ratko Mladić e due comandanti del Corpo d'armata Sarajevo-Romanija.
I procuratori milanesi Alessandro Gobbis e Marcello Viola hanno avviato un'indagine per sospetto omicidio plurimo commesso per motivi efferati, e i nomi degli indagati sono già trapelati. In caso di condanna, rischiano l'ergastolo.
Një avokat, fjala e të cilit ka peshë, i është bashkuar kallëzimit penal të paraqitur nga autori italian Ezio Gavazzeni: Gjyqtari në pension Guido Salvini ka gëzuar një reputacion për dekada si një hetues i patrembur. Se gjëra të patregueshme ndodhën në Sarajevë, se gjuetarët amatorë qëllonin njerëz për sport, është e padiskutueshme, tha Salvini në një intervistë televizive: "Falë shumë burimeve të ndryshme, nuk ka më dyshimin më të vogël për këtë."
Motivi i autorëve të krimit ishte "gjakmarrja patologjike", gjykon Salvini. Në biznesin e gjuetisë së njerëzve, tre fjalë mjaftonin si fjalë kodi për pjesëmarrësit e mundshëm: "Drerë për harkëtarë".
"Nëse jo qindra, atëherë të paktën dhjetëra autorë të krimit erdhën vetëm nga Italia. Ata udhëtuan në grupe prej katër ose pesë vetësh", thotë Salvini. Falë një sistemi të sofistikuar, ata arritën në kodrat mbi Sarajevë nga Beogradi duke përdorur helikopterë dhe automjete për të gjitha terrenet.
Shumica e autorëve të krimit u kthyen në shtëpi nga Bosnja të dielave pas një fundjave si diçka nga një film horror amerikan, duke rifilluar rolet e tyre si burra të mirë familjarë. Ata mbanin pozicione udhëheqëse në jetën e tyre të përditshme dhe kishin paguar paraprakisht për paketën e pushimeve në para të gatshme në Itali, për ta, spektakli vrasës duhet të jetë ndjerë si një lojë video.
Por pse kaluan pothuajse 34 vjet pas fillimit të Luftës së Bosnjës përpara se safari i dyshuar me snajper të bëhej çështje e sistemit të drejtësisë, duke pasur parasysh se kishte dyshime shumë më herët?
Gazetat italiane dhe boshnjake raportuan për këtë. "Corriere della Sera" ishte titulli në vitin 1995, vitin e fundit të luftës: "Pushime në Bosnjë, dhe gjueti njerëzish".
Në vitin 2007, një zjarrfikës që kishte shërbyer në Sarajevë gjatë luftës dëshmoi para Tribunalit Special të OKB-së në Hagë për burra që qartësisht nuk ishin nga zona dhe që kishin tërhequr vëmendjen e tij në anën serbe, jo vetëm për shkak të armëve të tyre, të cilat dukeshin më të përshtatshme për gjueti derrash të egër në Pyllin e Zi sesa për luftime në rrugë në Ballkan.
Një ish-punonjës i shërbimit të inteligjencës ushtarake boshnjake raportoi për udhëtime nga qyteti portual italian i Triestes në Sarajevë me qëllim gjueti njerëzish atje. Më në fund, Michael Giffoni, zëvendës-përfaqësuesi i Romës në Sarajevë, pranoi se shërbimi i inteligjencës së jashtme të Italisë dhe qeveria ishin informuar për këtë punë të ndyrë nga pala boshnjake që në vitin 1994.
Aksion ligjor? Asnjë. Me filmin e tij "Sarajevo Safari", regjisori Miran Zupaniç më në fund e solli çështjen në vëmendjen e publikut në vitin 2022 dhe frymëzoi autorin italian Gavazzeni të hetonte. Pas kallëzimit të tij penal, libri "I Cecchini del Weekend" (Snajperistët e Fundjavës) u botua më 17 mars.
Sipas hulumtimit të Gavazzeni, 230 italianë, së bashku me francezë dhe belgë, si dhe disa zviceranë dhe austriakë, vepruan si snajperë për pagesë. Nëse ndonjë gjerman është midis të dyshuarve mbetet e panjohur. Zyra e prokurorit publik të Milanos nuk pranoi të komentojë mbi një hetim nga SPIEGEL.
"Vetëm ideja se dikush mund ta ketë bërë këtë për qejf është e tmerrshme", thotë Samir Čišić, babai i Irinës, e cila u qëllua për vdekje. Ai ia dhuroi plumbin fatal muzeut në Grande Park, por dhembja për fëmijën e tij mbetet. Në një mbrëmje shkurti, ai flet me gruan e tij, Stanën, për tragjedinë e familjes së tij.
Ideja që të huajt e pasur mund të kenë vrarë njerëz për arsye barbare është po aq e pakuptueshme për çiftin Čišić sa është për shumë të tjerë në kryeqytet. Ata që ishin atje në atë kohë, duke vrapuar për të shpëtuar jetën në qoshet e fshehura të Sarajevës, të dukshme për snajperët dhe mitralozët, duke kërkuar ujë, bukë ose dru zjarri, e kanë të vështirë ta durojnë mendimin se të huajt mund të kenë gjuajtur njerëz për sport në kodrat përreth.
Nga ana tjetër: A nuk e filmoi veten Bolsheviku Kombëtar Rus dhe shkrimtari Eduard Limonov në vitin 1992 me gishtin në këmbëzën e një mitralozi lart mbi Sarajevë, së bashku me Radovan Karaxhiçin? A nuk kishte raportime të përsëritura për mercenarë grekë, rusë dhe serbë në mërgim që nxitonin në ndihmë të besimtarëve të tyre të krishterë ortodoksë në Sarajevë? Po sikur të kishte edhe evropianë perëndimorë midis vrasësve?
Po atëherë çfarë nëse do të kishte evropianë perëndimorë midis vrasësve?
“Ndodhte, veçanërisht të premteve, që merrnim paralajmërime nëpërmjet radiove Motorola nga ana tjetër serbe e frontit: ‘Sillni gratë dhe fëmijët tuaj në siguri. Atëherë e dinim se snajperët e fundjavës ishin në rrugë e sipër”, thotë Naser Husić, një ish-luftëtar në Brigadën e 101-të të Motorizuar të Ushtrisë Boshnjake.
Husić ishte i stacionuar në atë që ai e quan “kufiri i ferrit”: përballë lagjes Grbavica, nga ku bombardimet ishin më intensive. Nëse në fund të fundit qëllonin serbët apo të huajt është e vështirë të thuhet, sipas veteranit. Ajo që është e sigurt është se frekuenca e sulmeve ishte më e lartë midis të premtes dhe të dielës sesa gjatë pjesës tjetër të javës.
-Akuza kundër Presidentit të Serbisë
Deri më sot, Husić kthehet në Grbavicë, ish-territori i luftëtarëve serbë, vetëm kur është absolutisht e nevojshme. Rreth pastiçerisë Palma, vrimat e plumbave janë ende të dukshme në fasadat e ndërtesave. Fantazmat e së kaluarës vetëm sa duket janë dëbuar nga qyteti, thotë një grua boshnjake që u kthye pas luftës, duke qëndruar në katin e 20-të të një prej atyre ndërtesave të larta që dikur u ofronin rrethuesve serbë një vijë të qartë zjarri. Lart në kodrën mbi lumin Miljacka, i cili dikur shënonte vijën e frontit, shtrihet varreza e vjetër hebraike e Sarajevës. Këtu, midis gurëve të varreve ku familje si Levi, Baruch dhe Glückselig kanë përkujtuar të ndjerit e tyre për shekuj me radhë, sulmuesit serbë u pozicionuan për tre vjet e gjysmë, duke filluar nga viti 1992. Ata i kishin viktimat boshnjake në anën tjetër të lumit sikur të ishin rosa.
Fantazmat e Luftës së Bosnjës tani kërcënojnë të arrijnë Aleksandar Vuçiçin, presidentin serb. Bazuar në një kallëzim penal të paraqitur në Zyrën e Prokurorit Publik të Milanos në nëntor, gazetari kroat Domagoj Margetić pretendon se Vuçiç shërbeu si vullnetar lufte në një njësi guerile çetnike nën komandën e Slavko Aleksiç në varrezat hebraike në rininë e tij, dhe ra në kontakt me gjuetarët e huaj të njerëzve atje.
Në vitin 2013, politikani serb i ekstremit të djathtë Vojislav Šešelj bëri akuza të ngjashme para gjykatës së OKB-së për krime lufte në Hagë: "Para se t'i bashkohej partisë sonë, Sekretari i Përgjithshëm (i ardhshëm) Aleksandar Vuçiç shërbeu vullnetarisht në varrezat hebraike me Slavko Aleksiçin".
Kryeministri i Kosovës Albin Kurti tani nuk po kërkon asgjë më pak se një gjykatë penale me staf ndërkombëtar, pasi po dalin gjithnjë e më shumë informacione dhe fakte rreth një 'Safari të Sarajevës' në të cilin dyshohet se ka marrë pjesë Presidenti serb Aleksandar Vuçiç.
Zëdhënësi i Vuçiçit ka mohuar akuzat e fundit si një "rast tipik të dezinformimit dashakeq". Ai pretendon se në vitet 1990 ai punoi si gazetar dhe përkthyes pa asnjë kontakt me strukturat ushtarak". Ai këmbëngul se nuk mori pjesë në luftime.
Por në dhomën e pasme të një kafeneje në kryeqytetin kroat, Zagreb, studiuesi Margetić shpërndan dokumentet që solli me vete në një zarf letre ngjyrë kafe, dokumente që supozohet se mbështesin akuzat e tij serioze kundër Vuçiçit, përfshirë një protokoll të supozuar nga gushti i vitit 1992, vera e parë e Luftës së Bosnjës. Në të, një komandant çetnik urdhëron që vullnetarit Vuçiç t'i jepet një pushkë gjysmëautomatike Zastava M59/66.
Në letra të mëtejshme nga viti 1993, komandanti çetnik deklaron se Vuçiç ishte midis vullnetarëve të autorizuar për të shoqëruar "mysafirët e huaj" dhe se ai kishte dorëzuar 20,000 marka gjermane, të cilat një "mysafir italian" i quajtur Roberto R. i kishte "dhuruar" më parë në varrezat hebraike në Sarajevë.
Këto janë akuza serioze që tani duhet të hetohen në Milano: Vuçiç, president i vendit kandidat për anëtarësim në BE, Serbi, një ish-bashkëpunëtor në ngjarjet vdekjeprurëse në Sarajevë?
Autenticiteti i dokumenteve të publikuara nga Margetiç po vihet në dyshim nga pala serbe. Tre dëshmitarë kyç, të gjithë ish-komandantë çetnikë, nuk mund të merren më në pyetje: Ata vdiqën brenda një periudhe shumë të shkurtër, midis shtatorit dhe dhjetorit 2025, në rrethana që mbeten të paqarta.
Megjithatë, Aleksandar Liçanin është i përgatitur të dëshmojë në gjykatë. Ai jeton në qytetin verior boshnjak të Prijedorit dhe pretendon se dikur ka luftuar si anëtar i një njësie tankesh serbe të Bosnjës pranë çetnikëve në varrezat hebraike. Atje, thotë ai, ai vëzhgoi edhe "turistë safari": "Ata qëllonin drejt grave, fëmijëve dhe të moshuarve; ishin jashtë kontrollit. Pas ndjekjes, të huajt festonin dhe pinin deri në mëngjes herët”.
Ish-ushtaraku serb i Bosnjës riafirmoi deklaratat e tij para zyrës së prokurorit publik në Sarajevë më 4 mars. Ai gjithashtu synon të bashkëpunojë me hetuesit në Milano.
"Turistët safari" zakonisht merreshin të enjteve në Kishën e Shën Markut në Beograd dhe transportoheshin po atë natë në fortesën serbe të Pales, mbi Sarajevë, thotë autori Margetić. Udhëheqësi i milicisë "Shqiponjat e Bardha", Dragoslav Bokan, ishte përgjegjës për logjistikën e hollësishme. Sot, rreth tre dekada më vonë, ish-ushtari paraushtarak është ngritur në detyrë për t'u bërë kryetar i bordit të drejtorëve të Teatrit Kombëtar Serb. Një ish-luftëtar në ushtrinë franceze dëshmon se, për një ryshfet të majmë, ai shoqëronte gjuetarë, kryesisht nga Italia, por edhe nga Belgjika dhe Franca, në Sarajevë.
Gëzhoja rozë për vajzat e qëlluara
Në territorin serb ose serb të Bosnjës, një adjutant vendas u bashkua me ta. "Detyra jonë kryesore ishte të numëronim viktimat që qëllonim", raporton dëshmitari, i cili njihet me emrin e koduar "Francezi", "dhe t'u faturonim qëlluesve". Pagesa e tyre më pas shkoi në agjencinë organizuese", tha ai.
Si trofe, gjuetarët e “Sarajevo Safarit”, merrnin në shtëpi gëzhojat e tyre të harxhuara të fishekëve, kryesisht 7.62 x 51 mm, të ngjyrosura sipas moshës së viktimës: blu për djemtë, rozë për vajzat, të kuqe dhe jeshile për ushtarët, të verdhë për gratë e rritura dhe të zezë dhe blu për burrat e moshuar. Drejt fundit të luftës, tarifat për një vrasje ishin të paktën trefishuar, duke arritur deri në 100 milionë lira për fëmijët, afërsisht 50,000 euro me kursin e këmbimit të sotëm.
Një italian, raporton "Francezi", qëlloi dy fëmijë, një grua dhe tre të moshuar brenda gjashtë orësh. Një "safari" që, duke përfshirë të gjitha shërbimet e organizatorëve, mund t'i kishte kushtuar deri në 200,000 euro.
Ai hezitoi për një kohë të gjatë para se të fliste, thotë dëshmitari, sipas librit tani të botuar. Ish-mendjet e udhërrëfyesve pas gjuetisë së njerëzve ishin të fuqishëm dhe të pamëshirshëm: "Pse të rrezikosh lëkurën tënde duke u marrë me njerëz që i kanë mokasinat e tyre të bëra nga lëkura e të tjerëve?"
Ende nuk dihet asgjë më shumë rreth individëve që, sipas deklaratave të dëshmitarëve, dyshohet se dolën për të vrarë civilë gjatë Luftës së Bosnjës: një pronar fabrike ogurzezë nga Brianza, një bankier nga Trieste, ose pronari milanez i një klinike. Hetuesit tani po ndjekin gjurmët e tyre.
Ata kanë para tyre një raport eksperti mbi profilin e autorit të krimit, të përgatitur nga kriminologia Martina Radice. Radice i tha SPIEGEL se ajo ka "burime të besueshme" që tregojnë se vrasësit ishin të përgatitur të "shpenzonin deri në 200,000 euro për një fundjavë të vetme". Disa prej tyre ishin burra për të cilët gjuetia ligjore nuk ishte më e mjaftueshme, madje as gjuetia e elefantëve. Ata kishin nevojë për diçka të re për rritjen e adrenalinës së tyre.
Kriminologu diagnostikon autorët e dyshuar me psikopati elitare, po flasim për njerëz të sëmurë mendorë që kanë vendosur të shpërfillin të gjitha rregullat.
Çfarë do të ndodhë kur emrat e parë të bëhen publikë?
"Nga gjithçka që dimë, këta njerëz janë ende shumë të respektuar, mbajnë pozicione të rëndësishme, jetojnë mirë, kanë lidhje të mira dhe ndoshta nuk kanë frikë nga asgjë më shumë sesa nga mundësia që fasada e tyre shoqërore një ditë të shembet. Nëse kjo ndodh, një tërmet masiv është i afërt", thotë kriminologu.
Sipas një ish-diplomati italian, shërbimi italian i inteligjencës ushtarake Sismi ishte tashmë në dijeni në vitin 1994 se shumë nga safaritë makabre me sa duket kishin filluar në Trieste. Ndërkohë, po shtohen provat se qyteti Adriatik, i vendosur në kufirin ish-jugosllav, mund të ketë luajtur një rol kyç në tregtinë e trafikimit të qenieve njerëzore.
-Lojëra Lufte me Kamuflazh
Roberto Ruzzier ishte një nga të parët që pretendoi se kishte dëgjuar për udhëtimet e organizuara të fundjavës në Sarajevë. Çelikpunuesi 73-vjeçar në pension nga Trieste tregon historinë e tij në një garazh në qytetin port, ku janë parkuar dy Fiat të vjetër dhe mbahen disa armë të mirëmbajtura me dashuri, përfshirë një pushkë sulmi G3. Në fillim të viteve 1990, Ruzzier u takua me miqtë nga grupi Soft Air Tergeste të dielave për lojëra lufte. Fotot nga ajo kohë tregojnë dhjetëra burra dhe një grua, të gjithë me kamuflazh, disa prej të cilave nga Forcat e Armatosura Federale Gjermane. Lojërat u zhvilluan në Borgo San Sergio, jo shumë larg kufirit slloven.
Një ditë, biseda u kthye në një reklamë të fshehur që promovonte udhëtime në Sarajevë, thotë Ruzzier: "Thuhej se do të merrnim një pushkë snajperi atje, një Dragunov dhe tre fishekë; pastaj mund të bënim çfarë të donim me të."
Për aq sa kujton ai, ishte një bashkëluftëtar me prejardhje sllovene i quajtur "Rollo" ai që doli me idenë për udhëtimin në Sarajevë, tregon pensionisti. Propozimi u refuzua, megjithatë: "Njëri prej nesh madje paraqiti një ankesë, në Questura, në polici. Fatkeqësisht, pa sukses."
Sipas deklaratave të dëshmitarëve, një malazez vendas, pronar i një punishteje riparimi makinash në Trieste, dyshohet se organizoi transportin e gjuetarëve të armatosur në Sarajevë me pretekstin e dërgimit të ilaçeve në Bosnjë. Nëse fluturimet çarter u nisën edhe nga Aeroporti Ronchi dei Legionari, i vendosur në veriperëndim të qytetit, duke u drejtuar në lindje, është pjesë e hetimit në vazhdim.
Organizimi diskret i udhëtimeve në Bosnjë gjatë kohës së luftës duhet të ketë qenë kompleks dhe i sanksionuar në nivelet më të larta. Sipas autorit Gavazzeni, "figura kyçe" në biznesin e safarit njerëzor ishte ish-shefi i inteligjencës serbe, Jovica Stanišić, i njohur në industri si "i Ftohti i Akullit". Ish-njeriu i ngushtë i Presidentit Slobodan Millosheviç aktualisht po vuan një dënim me 15 vjet burg në Gjermani për krime lufte.
Megjithatë, gjatë Luftës së Bosnjës dhe më gjerë, Stanišić dyshohet gjithashtu se ka punuar për CIA-n, siç u zbulua nga Los Angeles Times në vitin 2009. Serbi thuhet se ka ofruar informacion të brendshëm në lidhje me regjimin e Millosheviçit dhe ka ndihmuar në lirimin e 388 ushtarëve të NATO-s që ishin marrë peng. Kohët e fundit në vitin 1996, pak para përfundimit të rrethimit të Sarajevës, Stanišić u ftua në selinë e CIA-s nga amerikanët si shenjë mirënjohjeje dhe mori dhurata.
Se Stanišić era davvero la mente dietro i sanguinosi safari di Sarajevo, com'è possibile che gli americani non lo sapessero? In questo contesto, la persistente mancanza di zelo investigativo da parte della procura bosniaca, dove le posizioni chiave sono occupate da serbi bosniaci, non sembra affatto sorprendente.
Coloro che sapevano hanno taciuto per decenni per interesse personale? Le misteriose morti di tre veterani cetnici
"Le nostre istituzioni non riescono ancora a chiarire cosa sia successo ", si lamenta il deputato Zlatko Miletić, considerato uno dei principali candidati alle prossime elezioni per la presidenza tripartita. Se in parlamento si sollevasse la questione dei safari all'estero, si scatenerebbero probabilmente scontri immediati.
Durante la guerra, Miletić fu capo della polizia di Novo Sarajevo e comandò una linea del fronte lunga quattro chilometri. Tre dozzine dei suoi compagni morirono nei combattimenti, racconta il politico, e tira fuori una lunga lista di nomi di cecchini serbi. Nella lista figurano anche i nomi dei tre leader cetnici morti improvvisamente uno dopo l'altro alla fine dello scorso anno, in un modo "molto interessante", come sussurra Miletić: " Se questi tre fossero stati arrestati e interrogati in tempo, oggi sapremmo tutto".
La verità sugli stranieri assassini verrà a galla, tuttavia, grazie alle indagini di Milano e alla pressione internazionale, profetizza l'ex combattente in prima linea: "Sono sicuro al cento per cento che i safari si siano svolti; erano organizzati dalle forze di sicurezza serbe". / Adattato da "Pamphlet" di "Spiegel"
Vuçiç dhe të tjerë në Hagë nëse drejtësia ecën përpara . Dhe paçin fatin e Milosheviçit.