FLASH
Shkruar nga Gjergj Zefi 
Bashkëfajësia e heshtjes globale në këto 80 vite...
Këtë javë bota do të kujtojë fundin e Luftës së Dytë Botërore në Evropë, duke përkujtuar viktimat e mizorive naziste. Në kampin famëkeq të përqendrimit Bergen-Belsen, pranë Hanoverit, të mbijetuarit dhe të afërmit u mblodhën së bashku për të nderuar kujtimin e rreth 72 mijë njerëzve që humbën jetën atje. Mes viktimave ishte edhe Ana Frank, vajza e re hebreje, ditari i së cilës mbetet dëshmi tronditëse e asaj kohe të errët.
Ndërsa kujtojmë viktimat e periudhës 1939-1945, bota nuk duhet të harrojë tragjeditë e kohës sonë, viktimat e shumta të mizorive që vazhdojnë në vitin 2025. Nga Jemeni në Gaza, nga Kongoja në Haiti, nga Sudani në Mianmar, njerëzit vuajnë dhe vdesin çdo ditë nga krime lufte, sulme ndaj civilëve dhe dhunë të pakufizuar.
Në Jemen, 68 civilë, shumica emigrantë afrikanë, u vranë në një sulm ajror javën e kaluar, ndërsa UNICEF raportoi se në Kongon Lindore çdo 30 minuta një fëmijë përdhunohet gjatë konflikteve të vazhdueshme. Në Gaza, numri i viktimave nga sulmet e Izraelit ka kaluar 52 mijë civilë, shumica gra dhe fëmijë. Në Haiti dhe Sudan, mijëra njerëz janë zhvendosur ose vrarë nga dhuna e bandave dhe konflikteve civile të papërmbajtshme.
Këto ngjarje, përkundër të qenit publikisht të njohura, janë shoqëruar nga një heshtje tronditëse ndërkombëtare. Ky pasivitet është një formë bashkëfajësie që sugjeron se nuk kemi nxjerrë asnjë mësim nga historia jonë e dhimbshme.
Organizata e Kombeve të Bashkuara, e paralizuar nga rivalitetet politike dhe mungesa e financimeve, po dështon në mënyrë të dukshme. SHBA-ja, kontribuuesja kryesore në misionet e OKB-së, ka më shumë se 1.2 miliardë dollarë borxh ndaj organizatës dhe Trump po shqyrton ndërprerjen e plotë të fondeve.
Ndërkohë, kompleksi i konflikteve globale po rritet me shpejtësi, duke lënë mbi 300 milionë njerëz në nevojë ekstreme për ndihmë humanitare. Megjithatë, solidariteti ndërkombëtar po zbehet. Britania dhe vendet e tjera të zhvilluara po ulin kontributet në fondet e bamirësisë, ndërsa vendet e varfra si Kenia vijojnë të tregojnë bujari më të madhe.
Kjo krizë humanitare e kombinuar me një krizë morale dhe politike globale po dobëson strukturat ndërkombëtare dhe po ushqen një valë të re populizmi autoritar, nacionalizmi ekstrem dhe paragjykime ksenofobike. Lufta, konflikti dhe mizoria nuk janë vetëm ngjarje të largëta apo historike, ato janë kërcënime të vazhdueshme që prekin çdo cep të botës.
Nëse heshtim para këtyre krimeve, do të thotë se kemi dështuar në detyrën tonë morale dhe njerëzore për të mbrojtur jetën dhe dinjitetin e çdo individi. Është koha që bota të zgjohet dhe të reagojë, para se kjo valë mizorie të bëhet normë për të gjithë ne./Pamfleti
Lini një Përgjigje