FLASH
Shkruar nga Pamfleti
While the prime minister has emphasized in recent days that he was voted for by around 800,000 Albanians, MP Elisa Spiropali seems to bring a different approach to power, underlining that electoral victory should not be seen as anyone's property.
Amid the protests that are entering their seventh consecutive day today, a message has come from the ranks of the Socialist Party that can also be read as a reminder to Edi Rama.
While the prime minister has emphasized in recent days that he was voted for by around 800,000 Albanians, MP Elisa Spiropali seems to bring a different approach to power, underlining that electoral victory should not be seen as anyone's property and that political rotation is a normal part of democracy.
In her lengthy reflection published on social media, the MP focuses on the need for more political competition, strengthening institutions and limiting power, while emphasizing that the opposition should not be considered an obstacle, but a necessary control mechanism in a democratic system.
One of the strongest messages of the post is related precisely to how the mandate received from citizens should be understood.
"There is a need for a political culture where rotation is not seen as a catastrophe and victory is not seen as ownership," writes Spiropali.
This message comes at a delicate political moment, when protests against the government have spread to several cities in the country and outside Albania, while Rama has defended the government's legitimacy by referring to the election result.
Elisa Spiropali's reaction:
Every era has its own fundamental question. For many years, Albania's question was how to build a state. Today, the question is different. How to make the state bigger than the government and the institution stronger than the one who exercises power. This is where the need for a new agreement for Albania begins.
Albania has now entered a phase in its history where the biggest challenge is no longer building power. Power has been built. Institutions exist. Administration exists. Laws exist. The economy is stronger than ever. Democracy is more consolidated than in the early years of transition. Albania has increased its reputation in the world and must protect its name at all costs. The challenge of our time is something else.
It is the ability of power to set boundaries within itself. For more than thirty years, Albania has lived with the anxiety of lack. Institutions were lacking. Roads were lacking. Investments were lacking. Security was lacking. The state was lacking. Entire generations grew up with the conviction that the country's main problem was, if not the absence of the state, then the weakness of the state.
Sot për herë të parë po përballemi me një pyetje tjetër. Çfarë ndodh kur pushteti bëhet më i fortë se mekanizmat e po atij shteti që duhet ta kontrollojnë. Çfarë ndodh kur problemet e administratës shtohen më shpejt se llogaridhënia. Çfarë ndodh kur stabiliteti fillon të ngatërrohet me shkaqe dhe pasoja pa lidhje, të pa adresuara.
Kjo është arsyeja pse Shqipëria ka nevojë për një marrëveshje të re me vetveten. Një marrëveshje ku forca e shtetit të mos matet vetëm nga ajo që ndërton, por edhe nga pakësimi i aftësisë për të kontrolluar, ose ajo që me vetdijë pranon të mos kontrollojë. Një marrëveshje ku institucionet që mbikëqyrin pushtetin të jenë po aq, dhe më të afta se vetë pushteti.
Një marrëveshje ku parlamenti të mos jetë vetëm vendi ku miratohen vendime, por vendi ku dëgjohet shoqëria.
Një marrëveshje ku republika parlamentare të ushtrojë të gjitha funksionet e saj përfaqësuese, kontrolluese dhe monitoruese, sepse demokracia dobësohet sa herë që një pushtet rritet më shpejt se kontrolli mbi të.
Në zemër të kësaj marrëveshjeje qëndron një ide e thjeshtë. Askush nuk është mbi ligjin dhe askush nuk është nën ligjin. Të tre pushtetet duhet të qëndrojnë brenda kufijve të tyre kushtetues. Drejtësia duhet të ketë forcën të hetojë dhe gjykojë. Parlamenti duhet të ketë forcën të kontrollojë. Qeveria duhet të ketë forcën të qeverisë. Por asnjëri nuk duhet të marrë pushtetin e tjetrit. Sepse aty fillon deformimi i shtetit.
Një shoqëri demokratike nuk matet vetëm nga qeveria që ka. Matet edhe nga opozita që prodhon. Opozita nuk është aksident i sistemit. Nuk është pengesë për zhvillimin. Nuk është problem për stabilitetin. Opozita është shqisa që paralajmëron kur pushteti humbet kontaktin me realitetin. Shoqëritë që humbin opozitarizmin nuk humbin vetëm debatin. Humbin aftësinë për të korrigjuar vetveten.
Prandaj Shqipëria ka nevojë për më shumë garë, dhe jo për më pak. Ka nevojë për një sistem të ri zgjedhor që prodhon përfaqësim real dhe jo vetëm riprodhim të elitave ekzistuese. Ka nevojë për zgjedhje ku qytetari të ndjejë se vota e tij ndryshon ekuilibrat, dhe jo vetëm statistikat. Ka nevojë për një kulturë politike ku rotacioni nuk shihet si katastrofë dhe fitorja nuk shihet si pronësi.
Po aq e rëndësishme është liria e medias. Sepse nuk ka demokraci të fortë me media të pabesueshme. Nuk ka qytetar të lirë pa informacion të lirë. Nuk ka kontroll mbi pushtetin kur informacioni bëhet i varur nga pushteti ose dezinformimi. Shqipërisë i duhet një hapësirë publike ku gazetari të mos ketë nevojë për leje për të pyetur dhe ku media të mos ketë nevojë për favore për të mbijetuar.
In the same way, the relationship between economy and politics must change. The coming years will not be won by the one who has the most assets. They will be won by the one who has the most knowledge. By the one who has the most technology. By the one who has the most ideas. Albania cannot remain a country where proximity to power is worth more than the ability to create value. A modern economy begins the moment when the one who produces better and cheaper wins, and not the one who is favored by power.
This is directly related to the new generation. Albania no longer has the luxury of losing its most capable people. Competition, merit, opportunity, and not control, are the essence of change. Every young person who leaves does not take with them just a job. They take with them energy, knowledge, creativity, and a future. The country needs to create conditions where mind, work, and talent have more value than connection, interference, inventory, or privilege.
Equally crucial is the quality of public services. Education cannot continue to be treated as an administrative sector. It is the factory where the future of the country is produced. It is the essence of everything that surrounds us, in the present and in the future. Health cannot be measured only by investment figures, buildings, tools, etc.
It is measured by the security that the citizen feels when he needs it. A modern state is not built only with mortar and bricks. It is built with knowledge, health, trust and dignity.
This is where the battle against corruption begins. Not only in courtrooms. Not only in investigative files. But in the daily culture of the state. Corruption is the ingrained belief that the rule can be circumvented without consequences. That the law can be negotiated.
That power can be used as privilege. That abuse can be normalized and glorified. The fight against it is above all a moral battle for the way we understand the state.
Albania has entered a moment where it does not need to prove that it wants to move forward. It has proven this. It needs to show that it knows how to build a state that functions even when power changes, even when interests clash, even when no one notices.
A country does not become European when it convinces others of what it is European. It becomes European when its citizens feel protected by law, respected by the state, free to build their lives without asking permission from anyone.
This is the new agreement that Albania must implement within itself.
kur shijoje te morat e pusbtetit e quaje Skenderbe, tani we ske karr8ge ben moral. sikur nuk shkon moj elise.
Pa dyshim që dikur e tejakaloj, por sot po thotë ato që nuk guxon ti kalojë në mend asnjë socialist. Ramës i doli Salijanji i tij, por mjaft më e zgjuar dhe e guximshme.
Thelbi i tragjedisë së Edi Ramës. Më se i super votuar, i aprovuar dhe i idealizuar nga një popull i etur për ndryshim, meritokraci dhe prosperitet. O burrë i poshtër dhe shumë i vogël: hëngre bukën dhe përmbyse kupën!
kjo e di shume pse i gjati i fkau, seose deshte ta shpetonte, sepse burrit te saj i vinin parate e korrupsionit nga erseka kete e di gjith populli demokrat e socialit i kolonjes, edhe kjo si iliri se cfar ka ber burri nuk mban pergjegjsi
Kjo është lëvizje nga ZOTI. Leviz me turmen e tunde. Fuqizo kërkesat bashkarisht o popull sovran
Më ngjan se ka pësuar metamorfozë.... për mirë. Dhe, thelbi është se çfarë thotë! Të tjerat muhabete netësh dimri ...
Buce mos bej sikur i hidhesh bucit ne gryke, se te degjeneron era e parfumeve te shtrenjta deri ne kompjuterat e lidhur ne internet. O pabrekse erdhe ne Tirane me valixhe druri e tani hapesh bythesh me cante Hermes. Cfare i ke nbere surratit qe e ke bere fytyre? Mbaj mend qe kur nise karrieren dukeshe ne surrat si plake e mbaruar e tani te eshte bere surrati fytyre. Grate ne politike jane perkrahur ne te gjithe boten, per te vetmen aresye se jane me te ndershme e jo te korruptuara se burrat. Por!? But, never ever say never in politics.