FLASH
Shkruar nga PamfletiNë dhjetor, UKT copëtoi në dy lote të ndara një blerje të vetme për 1000 matësa uji me lexim në distancë, duke shpërndarë rreth 470 mijë euro në dy kontrata të ndryshme për të njëjtin objekt. Dokumentet tregojnë se ndarja u miratua nën drejtimin e Skerdi Drenovës, eliminoi garën reale dhe prodhoi një çmim për njësi tre deri në katër herë më të lartë se vlera reale e tregut
Në dhjetor të vitit që lamë pas, Ujësjellës-Kanalizime Tiranë vendosi të shpenzojë rreth 470 mijë euro për blerjen e 1000 matësave uji me lexim në distancë, një vendim financiar që në dokumente paraqitet si blerje teknike, por që në praktikë u realizua përmes një ndarjeje artificiale të objektit, duke e copëzuar tenderin në dy kontrata të ndryshme për të njëjtin produkt final.
Dokumentet zyrtare të publikuara në sistemin e prokurimeve tregojnë se më 12 nëntor 2025, UKT miratoi specifikimet teknike dhe kriteret e kualifikimit për procedurën e titulluar “blerje matësa uji mekanik me transmetim për nevojat e UKT sh.a.”, ndërkohë që drejtimi i institucionit mbahej nga Skerdi Drenova, i cili ushtronte funksionin e drejtorit të përgjithshëm në momentin kur u ndërtua arkitektura e tenderit dhe u formalizua ndarja e tij.
Në vend që blerja të shpallej si një kontratë e vetme për matësa me lexim në distancë, UKT zgjodhi ta ndajë objektin në dy lote, duke krijuar një kontratë për trupin e matësit dhe një kontratë të veçantë për pajisjet e transmetimit të të dhënave, edhe pse pa kombinimin e të dyjave nuk ekziston asnjë funksion real i matjes në distancë, çka e bën këtë ndarje jo teknike, por procedurale.
Nga kjo ndarje dolën dy tendera të ndryshëm, i pari me numër reference REF-68678-11-12-2025 dhe vlerë 45 milionë lekë pa TVSH, i cili u fitua nga kompania HIDROFAHO sh.p.k., dhe i dyti me numër reference REF-68680-11-12-2025 dhe vlerë 4.97 milionë lekë pa TVSH, i cili u fitua nga kompania Jehona Soft sh.p.k., në një procedurë ku dokumentet tregojnë se u paraqit vetëm një ofertë e vetme.
Në tenderin për matësat rezultojnë dy operatorë ekonomikë, por njëri u skualifikua gjatë procedurës, ndërsa tenderi për pajisjet e transmetimit u zhvillua pa garë reale, duke e kthyer shpalljen e fituesit në një formalitet të prodhuar nga vetë mënyra se si ishte ndërtuar procedura.
Bashkimi i dy kontratave nxjerr shifrën reale të kësaj blerjeje, e cila arrin në rreth 470 mijë euro për 1000 matësa, ose afërsisht 470 euro për çdo njësi, një kosto që bie në sy edhe pa analiza të sofistikuara, pasi krahasimi me çmimet reale të tregut tregon se një matës mekanik i tipit DN15 ose DN20 tregtohet zakonisht me vlera që variojnë nga 20 deri në 40 euro, një modul transmetimi për lexim në distancë me teknologji LoRa ose radio kushton mesatarisht nga 30 deri në 70 euro, ndërsa instalimi i një pajisjeje të tillë në terren ka një kosto që luhatet nga 20 deri në 40 euro.
Edhe në një skenar maksimal, ku çdo komponent merret me çmimin më të lartë të mundshëm, kostoja reale për një njësi nuk i kalon 100–150 euro, ndërsa UKT ka paguar rreth 470 euro për çdo matës, një diferencë që shkon nga tre deri në katër herë më e lartë se vlera normale e tregut dhe që nuk shpjegohet nga teknologjia, nga instalimi apo nga ndonjë veçori e jashtëzakonshme e pajisjeve.
Pas largimit të Drenovës, drejtimin e UKT-së e mori Flauers Shoshi, ndërsa kontratat e ndërtuara më herët nuk u ndalën dhe nuk u bashkuan në një procedurë të vetme, duke lejuar që pagesat të vijonin sipas skemës së miratuar më parë.
Shpenzimi i 470 mijë eurove për matësa uji nuk përfaqëson një detaj teknik, por një vendim financiar me pasoja të drejtpërdrejta mbi fondet e UKT-së, vendim që mban data, shifra dhe emra konkretë dhe që ngre pyetje të drejtpërdrejta mbi mënyrën se si u ndërtua, u miratua dhe u realizua ky tender... /Pamfleti
UKT, OSHE jane bankomate per grabitje nga qeveritaret.