
Irani përdori raketat hipersonike Fattah1 kundër Izraelit ditën e sotme...
Në sulmin e nisur sot kundër Izraelit, Irani përdori për herë të parë raketat balistike hipersonike Fattah 1, të prezantuara 15 muaj më parë. Këtë e kanë raportuar mediat iraniane.
Fattah-1 është një raketë balistike hipersonike me rreze të mesme veprimi, e zhvilluar nga Korpusi i Gardës Revolucionare Islamike dhe u prezantua në vitin 2023. Është raketa e parë balistike hipersonike e Iranit. Sipas Iranit, manovrimi dhe shpejtësia e saj e lartë e ndihmon atë të shmangë sistemet e mbrojtjes raketore. Edhe pse sipas Izraelit, sot raketat u goditën në ajër dhe propaganda e Iranit ra.
Emri i saj, në arabisht do të thotë "fitimtar" dhe u zgjodh nga Udhëheqësi Suprem i Iranit. Raketa është raportuar të ketë aftësinë për të mbajtur koka bërthamore nëse Irani ndjek më tej programin e tij bërthamor.

Më 10 nëntor 2022, gjatë 11-vjetorit të vdekjes së Hassan Tehrani Moghaddam, i njohur si "babai i raketave iraniane", Irani njoftoi se ka ndërtuar një raketë balistike hipersonike të avancuar, duke e quajtur atë një "hap të madh ndër breza". Gjeneral brigade, Amir Ali Hajizadeh, komandanti i IRGC-ASF, tha se raketa ka një shpejtësi të lartë dhe mund të manovrojë nën dhe mbi atmosferën e Tokës.

Raketat e tjera të Iranit me rreze të mesme veprimi
-Kheibar-Shekan: është një nga raketat balistike më të reja dhe më të avancuara në arsenalin e Iranit, por padyshim jo e vetmja. Ajo është një raketë balistike me një peshë prej 4.5 ton, gjatësi 10.5 metra, me një shtrirje prej 1,450 km – mjaftueshëm për të goditur çdo pikë në Izrael, rivalin kryesor rajonal të Iranit, si dhe shumicën e bazave ushtarake të SHBA-së në Lindjen e Mesme. Raketa ka një kokë tërheqëse konvencionale me 500 kilogram shpërthim të lartë.
– Ashura: një raketë balistike dy-fazore strategjike e ngurtë, me një shtrirje operative prej 2,000-2,500 km, e zhvilluar në fund të viteve 2000.
– Fajr-3: një raketë balistike e mesme, e cila shmang radarët dhe është e pajisur me aftësi të shumëfishtë goditjeje, MIRV (Është një ngarkesë rakete balistike ekzoatmosferike që përmban disa koka luftarake , secila e aftë të synojë të godasë një objektiv të ndryshëm). Ajo ka jë shtrirje deri në 2,000 km. Kjo raketë është e përbërë me lëng, çka do të thotë se do kohë përgatitjeje më të gjatë dhe kërkesa më të larta për mirëmbajtje.
Ghadr-110: një raketë me fazën e parë të lëngshme dhe fazën e dytë të ngurtë, me një shtrirje prej 1,800-2,000 km, e zhvilluar dhe e prezantuar në mesin e viteve 2010. Kjo është një avancim i raketës Shahab-3.
Kheibar (Khorramshahr-4): një raketë balistike mesatare me një kokë tërheqëse masive prej 1,500 kg (e mjaftueshme për shkatërrimin e fortesave të thella dhe rrethimeve të rënda) dhe një shtrirje prej 2,000 km.
Shahab-3 ER: një raketë tjetër balistike mesatare me lëng dhe shtrirje prej 1,000-2,000 km, e zhvilluar në vitet 2000, që mund të pajiset me një kokë tërheqëse prej 1,200 kg, ose deri në pesë koka tërheqëse të ndara prej 280 kg secila në një konfigurim MIRV. Një derivat tjetër i serisë Shahab-3 është Emad, e cila u paraqit në vitin 2015 dhe ka një kokë tërheqëse prej 750 kg. Mund të qëllohet në objekte deri në 1,700 km largësi.
Sejjil – një raketë balistike mesatare e ngurtë, e udhëhequr nga inerciali dhe GPS, me një shtrirje të paktën 2,500 km (dhe sipas disa raportimeve deri në 4,500 km) dhe një kokë tërheqëse prej 500-1,500 kg. /Pamfleti
Lini një Përgjigje