FLASH
Shkruar nga Pamfleti
Pas Venezuelës dhe tensioneve me Iranin, administrata amerikane shihet se po shqyrton skenarë për ndryshim regjimi në Havanë
Me ngritjen e akuzave ndaj Raúl Castros, në Kubë duket se po përsëritet skenari venezuelian. Sipas raportimeve, këtë e përforcon edhe mbërritja në Karaibet jugore e aeroplanmbajtëses amerikane me energji bërthamore “Nimitz” dhe grupit të saj sulmues, megjithëse një burim qeveritar i tha “New York Times” se bëhet fjalë për “demonstrim force dhe jo për operacione të rëndësishme ushtarake”, siç ndodhi me aeroplanmbajtësen “Gerald Ford” gjatë operacionit për arrestimin e Nicolás Maduro-s.
Për Donald Trump, arrestimi dhe burgosja e presidentit venezuelian përfaqëson “skenarin perfekt”, që administrata e tij synon ta përdorë për riorganizimin e qeverive që konsiderohen armiqësore ndaj SHBA-së. Pas operacionit kundër regjimit në Karakas, ku nuk pati viktima amerikane dhe u instalua një qeveri e re e afërt me Uashingtonin, Trump provoi pa sukses të njëjtën qasje ndaj regjimit iranian. Tani po flitet për një tranzicion “alla venezueliane” edhe në Kubë.
“Modeli Karakas” parashikon largimin e liderit kryesor, mbajtjen në pushtet të pjesës më të madhe të aparatit shtetëror për të garantuar stabilitetin administrativ dhe lidhjen e menjëhershme të marrëveshjeve ekonomike me drejtuesit e rinj. Në këtë skenar, demokracia mbetet në plan të dytë.
Në Venezuelë, presidentja e përkohshme Delcy Rodríguez po bashkëpunon me administratën amerikane që pas arrestimit të Maduro-s më 3 janar dhe transferimit të tij në Nju Jork për gjykim. Megjithatë, drejtuesit ushtarakë vazhdojnë të mbajnë kontrollin e strukturave kryesore të pushtetit dhe zgjedhje demokratike ende nuk janë shpallur.
Havana, megjithatë, konsiderohet ndryshe nga Karakasi dhe vendosja e një “kastrizmi me vulën amerikane” shihet si pak e mundshme. Pavarësisht unitetit të dukshëm të regjimit komunist rreth figurës së Raúl Castros dhe deklaratave pro-kapitaliste të një prej nipërve të tij, pengesa kryesore duket se ndodhet më shumë në SHBA sesa në vetë Kubën.
Sipas sipërmarrësit kubano-amerikan Hugo Cancio, brenda administratës amerikane nuk shihet hapësirë për vazhdimësinë politike të familjes Castro dhe objektivi i Trump mbetet ndryshimi i shpejtë i regjimit në Kubë.
Ndryshe nga Venezuela, emigracioni kuban në SHBA ka ndërtuar një rrjet të fuqishëm politik në Uashington. Njëmbëdhjetë anëtarë të Kongresit amerikan janë me origjinë kubane dhe ushtrojnë presion të vazhdueshëm për rrëzimin e regjimit në Havana. Komuniteti kuban në Miami nuk pritet të pranojë një kompromis politik të ngjashëm me modelin venezuelian.
Sekretari amerikan i Shtetit Marco Rubio, me origjinë kubane, po zhvillon negociata me Raúl Rodríguez Castro, nipin e Raúl Castros. Megjithatë, ai konsiderohet i vetëdijshëm se një zgjidhje hibride do të kundërshtohej nga komuniteti kubano-amerikan, që përbën një pjesë të rëndësishme të elektoratit republikan.
Nëse dështon “zgjidhja venezueliane”, mbetet skenari i një ndërhyrjeje ushtarake, me pasoja të paparashikueshme. Kuba, ndryshe nga Venezuela, nuk ka një opozitë të organizuar politike dhe ushtria mbetet e lidhur ngushtë me regjimin e vendosur që nga revolucioni i vitit 1959.
Ndërkohë, Trump po kërkon një fitore politike përballë pakënaqësive të brendshme në SHBA, ndërsa drejtori i CIA-s John Ratcliffe gjatë vizitës së tij në Havana u ka përcjellë autoriteteve kubane paralajmërime të forta politike, në një moment kur Kuba po përballet edhe me mungesa serioze karburanti. /Përshtatur nga "Corriere Della Sera"
Lini një Përgjigje