FLASH
Shkruar nga Pamfleti
Nëse Roma dështoi të ndalonte rënien e saj, a do të jetë Evropa në gjendje të ndryshojë kursin para se të jetë tepër vonë?
Sa kontribuoi emigracioni në rënien e Perandorisë Romake?
Është një pyetje që merr një kuptim të ri sot. Edhe Roma ishte një destinacion për flukset migratore, veçanërisht nga shekulli i dytë pas Krishtit e tutje.
Kjo na shtyn sot të reflektojmë mbi tendencat antidemokratike, në të vërtetë "demofobike", që kanë nxitur qeveritë evropiane në dekadat e fundit, duke shkaktuar dëme që janë të vështira për t'u riparuar.
Merrni parasysh emigracionin masiv, i cili ka dëmtuar kohezionin shoqëror dhe politik të kontinentit. BE-ja promovoi ose lejoi hyrjen e miliona njerëzve si një zgjidhje për problemet demografike dhe ekonomike, por pa një plan të vërtetë integrimi.
Rezultati ka qenë rritja e tensioneve sociale dhe forcimi i lëvizjeve sovraniste. Ndërkohë, kemi qenë dëshmitarë të një kthimi prapa shoqëror dhe një "liberalizmi të vërtetë" që e ka banalizuar fjalën "liberal", që tani përdoret nga kushdo që nuk është komunist ose fashist i deklaruar.
Analogjia me rënien e Perandorisë Romake nuk është vetëm një provokim. Edhe atëherë, pati një dobësim të klasës së mesme, përqendrim të pasurisë në duart e një pakice dhe rritje të një popullsie urbane të varur nga mirëqenia shtetërore.
Kjo ndodhi sepse legjionarët, të cilëve u caktoheshin toka pas shërbimit ushtarak, preferonin t’ua shisnin ato pronarëve të tokave dhe të shpërnguleshin në Romë, duke e rritur nënproletariatin urban.
Një masë që gravitonte rreth familjeve patriciane, merrte pjesë në shpërndarjen falas të grurit dhe ndiqte lojërat e cirkut. Kriza e Perandorisë Romake ishte komplekse dhe zgjati shekuj, por sot, falë teknologjisë, ndryshimet mund të ishin më të shpejta.
Sot shohim diçka të ngjashme: një klasë të mesme të varfër, periferi në rënie dhe një sistem mirëqenieje nën presion. Problemi themelor është mungesa e menaxhimit strategjik që mbron qytetarët evropianë para së gjithash, duke filluar nga vizioni i mendimit liberal që e vendosi klasën e mesme në qendër si motorin e qytetërimit.
Në fakt, klasa e mesme i edukon fëmijët e saj të studiojnë dhe të punojnë shumë, shumë më tepër sesa të varfrit, të cilët përballen me probleme mbijetese, ose të pasurit, fëmijët e të cilëve nuk motivohen nga nevoja.
Nëse Roma dështoi të ndalonte rënien e saj, a do të jetë Evropa në gjendje të ndryshojë kursin para se të jetë tepër vonë? /Përshtati Pamfleti nga Il Giornale/
Lini një Përgjigje