FLASH
Shkruar nga Pamfleti
Lobimi dikur ishte i fokusuar te Kongresi, por ata nuk po e drejtojnë më shfaqjen. Tani të gjithë po marrin urdhra nga administrata. Trump është shumë i fuqishëm, madje edhe krahasuar me mandatin e tij të fundit...
Lobimi është një nga praktikat më të njohura në Shtetet e Bashkuara të Amerikës, edhe pse kanë ndryshuar shumë gjëra. Dikur lobohej në Kongres apo Senat, sot lobohet pranë administratës së Shtëpisë së Bardhë. Një brez i ri lobistësh, të lidhur me MAGA, duket se kanë dëbouar nga Uashingtoni firmat e vjetra të lobimit. Para disa muajsh ish-Kryeministri, njëherazi edhe kreu i PD-së, Sali Berisha, në emër të subjektit politik që drejton, nënshkroi një kontratë lobimi me një vlerë mujore 250 mijë dollarë dhe kohëzgjatje 2 vjeçare. Kontrata u nënshkrua me Continental Strategy, një prej kompanive të lobimit, e afërt me Republikanët. Por sa peshë ka kjo firmë lobuese në Uashington dhe cilat janë emrat më të fuqishëm pranë administratës Trump?
New York Magazine në një artikull të gjatë analizon fuqinë e kompanive lobuese.
Ches McDowell, është njëri prej tyre, i cili pohon se bashkë me Don Jr. ka një fermë ku gjuajnë arinj.
McDowell është një burrë i madh me një mjekër të shkurtër. Ai mbante çizme kauboj, mansheta argjendi dhe një këmishë me monogramin e inicialeve të tij, CFM (që, sipas tij, do të thotë “Ches Fuckin’ McDowell”).
Gjatë kohës së tij të shkurtër në Uashington, D.C., 35-vjeçari ka fituar reputacionin si dikush që mund t’i tërheqë vëmendjen presidentit. Djali i pastorëve baptistë nga Ëelcome, Karolina e Veriut, McDowell e filloi karrierën e tij si avokat përpara se të ngrinte një zyrë lobimi në shtetin e tij të lindjes. Në janar, pasi vëllai i vogël i McDowell, Addison, u bë kongresmen mes valës republikane që solli Trumpin përsëri në pushtet, edhe McDoëell erdhi në Uashington.
Deri në prill, ai kishte hapur një zyrë në Pennsylvania Avenue. Punësimet e tij përfshijnë Chris LaCivita Jr., djalin e njërit prej këshilltarëve kryesorë të fushatës së Trump, dhe Jackson Hines, nipin e Sekretarit të Shëndetësisë dhe Shërbimeve Njerëzore Robert F. Kennedy Jr.
Ai dikur e këshilloi ambasadorin danez se mënyra për ta bërë Trumpin të qetësohej për marrjen e Groenlandës do të ishte ndërtimi i një "Fort Trump" në ishull për nder të tij dhe i inkurajoi klientët pakistanezë të rekomandonin Trumpin për Çmimin Nobel për Paqen 2026 (gjë që ata e bënë dhe të cilën Shtëpia e Bardhë e publikoi në Twitter.
“Lobimi dikur ishte i fokusuar te Kongresi, por ata nuk po e drejtojnë më shfaqjen. Tani të gjithë po marrin urdhra nga administrata. Trump është shumë i fuqishëm, madje edhe krahasuar me mandatin e tij të fundit”, tha një lobist republikan.
Në mandatin e tij të dytë, Trump e ka ribërë Uashingtonin sipas imazhit të tij. Administrata e tij është e mbushur me besnikë që u detyruan të kalonin teste pastërtie.
Republikanët në Kongres kanë prezantuar legjislacion për të gdhendur fytyrën e Trump në malin Rushmore dhe për ta riemëruar Metronë e D.C.-së "Treni i Trumpit".
"Ka një betejë të vazhdueshme tani me njerëz të lidhur me Trumpin në industrinë e lobimit dhe ndikimit për të ekspozuar dhe larguar njerëzit që janë anti-Trump nga pozicionet kyçe në Uashingtonin zyrtar," thotë Matt Boyle i Breitbart.
Shumë njerëz po garojnë për vende. Aktualisht ka rreth 12,000 lobistë të regjistruar në SHBA. Puna e tyre ndonjëherë mund të duket e errët. Ata organizojnë mbledhje fondesh dhe kërkojnë favore. Ata takohen me ligjvënësit dhe stafin e tyre, ndonjëherë për t'i bindur ata për një çështje dhe herë të tjera për t'u sjellë klientëve të tyre inteligjencë politike. Ata ndërmjetësojnë takime me zyrtarë të Shtëpisë së Bardhë dhe ndihmojnë në hartimin e legjislacionit. Lobistët mblodhën 4.4 miliardë dollarë vitin e kaluar dhe janë në rrugën e duhur për ta tejkaluar këtë shifër në vitin 2025.
Në realitet, ka shumë më tepër para që qarkullojnë në industrinë e lobimit sesa kaq.
Këshilltari i Trumpit, Boris Epshteyn, u hetua nga ekipi i tranzicionit të Trumpit për akuzat se ai po i shantazhonte kandidatët e kabinetit për para (Epshteyn i ka quajtur akuzat, të cilat nuk ishin kriminale në natyrë, "të rreme dhe shpifëse" dhe shqyrtimi përfundoi pa pasoja të dukshme).
Uashingtoni është gjithashtu plot me konsulentë që në thelb bëjnë punën e lobistëve, por nuk janë të regjistruar dhe kështu nuk janë të detyruar të zbulojnë klientët ose të ardhurat e tyre nëse e kufizojnë punën e tyre të lobimit.
Me fjalë të tjera, për sa kohë që nuk kalojnë shumë kohë në telefon me miqtë e tyre në qeveri, ata mund ta mbajnë biznesin e tyre privat.
Këta konsulentë përfshijnë Arthur Schwartz, i njohur për investigimin ndaj gazetarëve dhe sulmet ndaj kundërshtarëve politikë në mediat sociale. Në një përplasje të ashpër, ai bëri thirrje për një sfidë paraprake ndaj senatorit Thom Tillis të Karolinës së Veriut, të cilin më vonë e quajti një "budalla të mirëfilltë" në X.
"Arthur Schwartz është një mashtrues politik që ndoshta duhet të vazhdojë të jetë një djalë i zgjuar dhe një miliarder sepse është një konsulent politik i keq", u tha Tillis gazetarëve në mars.
Në kohën kur Projektligji “One Big Beautiful” po kalonte në Kongres, Schwartz po punonte në prapaskenë për të hequr një amendament të mbështetur nga Tillis. Ai ia doli, edhe pse për një teknikalitet. Tillis ka njoftuar se nuk do të kandidojë për rizgjedhje. Edhe pse në fakt nuk është miliarder, Schwartz, një tjetër mik i Don Jr. dhe një njeri i besuar i Zëvendëspresidentit J. D. Vance, ia ka dalë mbanë kohët e fundit, duke lidhur kontrata me kompani të tilla si Oracle, AM General, ConocoPhillips dhe Heëlett-Packard Enterprise, sipas një personi të njohur me biznesin.
Konsulentë të tjerë që bëjnë punë të ngjashme përfshijnë Andy Surabian (i cili vepron në të njëjtat rrethe si Schëartz) dhe Robert O'Brien, një këshilltar i sigurisë kombëtare në administratën e parë të Trump.
Megjithatë, të gjithë në Uashingtonin e Trump e dinë se ka një vijë të hollë ndarëse midis të qenit i suksesshëm dhe të qenit tepër i suksesshëm. Epoka e parë e Trump ishte e mbushur me njerëz të ndryshëm që mburreshin për lidhjet e tyre me presidentin.
"Tani të gjithë mbajnë një profil të ulët," thotë Steve Bannon për lobistët e rinj, duke shtuar "8 vjet më parë, ata po promovonin veten. Ata të zgjuarit përpiqen të qëndrojnë pas kuintave".
Por kush është kompania më e fortë lobuese?
Ballard Partners e Brian Ballard ka nënshkruar kontrata me më shumë se 130 klientë të rinj, dhe në tremujorin e parë të vitit firma arkëtoi 14 milionë dollarë. Por të qëndrosh në një pozicion të mirë me administratën mund të jetë e ndërlikuar, dhe tani ai është mjaftueshëm i madh për të pasur një shënjestër mbi shpinë.
Disa javë më parë, Ballard ishte duke u përgatitur të takonte gruan dhe vajzat e tij në Spanjë për pushime evropiane kur mori një mesazh tronditës nga një gazetar i Politico. Faqja po planifikonte të publikonte një artikull rreth asaj se si Ballard ishte dëbuar nga Shtëpia e Bardhë.
Ballard besonte se historia ishte krijuar nga një konkurrent që donte ta privonte nga afërsia e tij me fronin. Ai kontaktoi shefen e stafit të Trump, Susie Ëiles, e cila punonte për Ballard Partners, dhe kërkoi një takim me presidentin. Ajo i tha se ai mund të vinte të nesërmen. Ai anuloi fluturimin e tij për në Spanjë. Muaj më parë, presidenti i kishte thënë Ballard: "Je me fat që u kujdese për Susie-n. Ajo është gruaja më e fuqishme në botë tani".
Ballard përfitoi nga fati i tij. Takimi me Trump shkoi aq mirë për lobistin sa një nga konkurrentët e tij bëri shaka se Ballard mund ta ketë orkestruar të gjithë ngjarjen vetëm për t'i treguar botës se mund të takohej ballë për ballë me presidentin.
Megjithatë, ai duhet të veprojë me kujdes. Më herët këtë vit, Ballard ndihmoi në lehtësimin e një takimi midis Vance dhe Mathias Döpfner, kreut të kompanisë mediatike Axel Springer.
Përpara se të takoheshin, Business Insider, të cilën e zotëron Axel, publikoi një raport mbi marrëdhëniet e biznesit të Don Jr. që e krahasonte atë me Hunter Biden. Duke ditur se si do të reagonte familja, Ballard hoqi dorë nga Axel Springer, i cili tashmë i kishte paguar rreth 80,000 dollarë. "Ishte një vendim i lehtë për mua," tha ai.
Një aspekt veçanërisht i veçantë i Trumpit në Uashington këto ditë është biznesi i faljeve. Të dënuarit për mospagim taksash, ryshfetmarrësit dhe mashtruesit e kriptovalutave u kanë ofruar lobistëve dhe avokatëve me lidhje të mira deri në 10 milionë dollarë për t'i ndihmuar të marrin një falje.
Roger Ver, i njohur si "Jezusi i Bitcoin" dhe i akuzuar për shmangie të më shumë se 48 milionë dollarëve në taksa, shpenzoi 600,000 dollarë midis shkurtit dhe prillit të këtij viti duke rekrutuar shërbimet e Roger Stone (Stone mori një falje nga Trump në vitin 2020; Ver ende shpreson për të tijën).
Trevor Milton, një ish-miliarder i cili dhuroi gati 2 milionë dollarë për përpjekjet e rizgjedhjes së presidentit, punësoi vëllain e Prokurores së Përgjithshme Pam Bondi, Brad Bondi, për të mbrojtur emrin e tij dhe u fal, duke i kursyer atij kohë burgu, si dhe duke iu dashur të paguante 165 milionë dollarë investitorëve që ai i mashtroi me kompaninë e tij të kamionëve elektrikë.
Todd dhe Julie Chrisley, yjet e reality shoë-t të njohur si "Trumpët e Jugut", të cilët u dënuan për shmangie taksash dhe mashtrim bankash me gati 20 milionë dollarë, punësuan një avokat të quajtur Alex Little, i cili i ndihmoi me sukses në kauzën e tyre. Në maj, Trump lëshoi një mori faljesh dhe praktikisht mund të shihje paratë që fitoheshin mbi ndërmjetësit.
"Blerja e faljeve" nuk është diçka e re, por sezoni i shitjeve është më i madh dhe më i gjatë se kurrë. Më parë, presidentët lëshonin shumicën dërrmuese të faljeve të tyre në fund të mandatit. Megjithatë, Trump duket se i sheh faljet si një mënyrë për t'u kundërvënë një sistemi ligjor që ishte "i armatosur" kundër tij. "Ai është në një pozicion unik si president që u trajtua në një mënyrë unike dhe të padrejtë", tha Jim Trusty, një ish-avokat i presidentit i cili aktualisht po punon në një rast faljeje pro bono.
Nuk ka një manual për marrjen e një faljeje. Një person që ka punuar me faljen në Shtëpinë e Bardhë të Trump tha se ekziston një "teori kaosi" në këtë proces. Ndonjëherë e tëra çfarë duhet për të finalizuar një falje janë disa minuta në telefon me presidentin.
Një përfitim i krijimit të një biznesi të lulëzuar faljesh është se edhe klasa e re e lobistëve mund të përfitojë prej saj. “Epoka e Bidenit nuk ishte pikërisht sezoni më i mirë për mua”, thotë lobisti Barry Bennett.
Puna e tij gjatë administratës së parë Trump çoi në një audit të IRS-së, tha ai, që u duk si një “ekzaminim proktologjik”, si dhe një hetim i FBI-së nëse ai kishte shkelur Aktin e Regjistrimit të Agjentëve të Huaj, një ligj që kërkon që njerëzit që lobojnë për entitete të huaja ta deklarojnë atë punë në qeverinë e SHBA-së.
Bennett tha se i shpenzoi paratë e tij duke luftuar akuzat përpara se të hynte në një marrëveshje në të cilën pagoi një gjobë prej 100,000 dollarësh dhe pranoi të mos lobonte për qeveritë e huaja për 18 muaj. Tani ai ishte vetëm disa javë larg të qenit në gjendje të hidhej përsëri në lojën e lobimit të huaj dhe ai di si ta mbrojë veten. /Përshtati Pamfleti/
Lini një Përgjigje