FLASH
Shkruar nga Lisa Haseldine
Që nga e hëna e ardhshme, Varshava do të fillojë të zbatojë kontrollet kufitare në pikat e kalimit që ndan me Gjermaninë dhe Lituaninë.
Liria e lëvizjes në BE mori një tjetër gozhdë në arkivol dje, pasi Polonia u bë vendi i fundit evropian që futi kontrolle përgjatë kufijve të saj të përbashkët me shtetet anëtare. Që nga e hëna e ardhshme, Varshava do të fillojë të zbatojë kontrollet kufitare në pikat e kalimit që ndan me Gjermaninë dhe Lituaninë.
Kryeministri polak Donald Tusk tha se ndihej i detyruar të vendoste kontrolle kufitare në veçanti për të "zvogëluar në minimum flukset e pakontrolluara të migrantëve përtej kufirit polako-gjerman". Burimi i ankthit të Tusk është regjimi më i ashpër kufitar i futur nga kancelari i ri gjerman Friedrich Merz më pak se dy muaj më parë. Sipas masave të reja, rojeve kufitare gjermane u është dhënë fuqia për të ndaluar dhe kthyer mbrapsht këdo që përpiqet të hyjë në vend pa dokumentacionin e duhur. Policisë federale gjithashtu i është dhënë fuqia për të refuzuar azilkërkuesit në kufi nëse ata kanë arsye për ta bërë këtë.
Ndryshe nga akuzat e Tusk, fluksi i emigrantëve ka qenë larg të qenit “i pakontrolluar”: sipas autoriteteve gjermane, vetëm 3,488 emigrantë janë kthyer mbrapsht në kufirin e përbashkët të vendit me Poloninë. Por kritika e Tusk flet për tensionin midis Gjermanisë dhe Polonisë që është rritur prej kohësh.
Merz hyri në kancelarinë e Berlinit në maj pas një fushate zgjedhore të mbushur me dhunë, në të cilën debati mbi migracionin u ndez për shkak të retorikës nxitëse, por efektive, të partisë së ekstremit të djathtë Alternativa për Gjermaninë (AfD). Më shumë se 3 milionë azilkërkues kanë hyrë në Gjermani në dekadën e fundit, duke vënë një presion mbi elementët thelbësorë të infrastrukturës sociale të vendit, duke hedhur benzinë në zjarrin e mesazheve anti-migrante të AfD-së dhe duke rritur presionin mbi politikanët në Berlin që të shihen se po merren me këtë çështje.
Në fakt, paraardhësi i Merz, Olaf Scholz, ishte i pari që i dha një goditje sistemit të Zonës Shengen kur qeveria e tij futi kontrolle kufitare “të përkohshme” në vjeshtën e vitit 2023. Këto masa u zgjatën së fundmi në shkurt të këtij viti. Duket se po funksionojnë: numri i migrantëve të paligjshëm që hynë në Gjermani ra nga një kulm pas pandemisë prej 127,549 në vitin 2023 në 83,572 vitin e kaluar, me autoritetet gjermane që shpresojnë se ky numër do të bjerë përsëri në pak mbi 30,000 deri në fund të këtij viti.
Megjithatë, Merz e bëri një premtim zgjedhor që në ditën e parë për të ndaluar kalimet e paligjshme të kufirit edhe më tej, jo vetëm për t'i treguar pothuajse një në katër gjermanë që votuan për AfD-në në zgjedhjet e shkurtit se shqetësimet e tyre në lidhje me migracionin po dëgjoheshin. Legjislacioni i Merz nuk ka qenë pa polemika, kritikët e tij pretendojnë se ai shkel kushtetutën e BE-së, ndërsa mbështetësit thonë se ai thjesht po zbaton kushtet e Marrëveshjes së Dublinit të BE-së, sipas së cilës azilkërkuesit janë të detyruar të kërkojnë strehim në cilindo vend evropian ku hyjnë për herë të parë. Gjermania, sigurisht, nuk ka kufij të jashtëm të BE-së.
Në vërejtjet që me siguri do të nxisin më tej tensionet me Poloninë, Merz iu kundërpërgjigj dje Tuskut: “Aktualisht duhet të zbatojmë kontrolle kufitare sepse mbrojtja e kufijve të jashtëm të Evropës nuk është e garantuar mjaftueshëm.”
Por, ashtu si në Gjermani, çështja e migracionit në Poloni daton më herët se vetëm muajt e fundit, dhe vendi tani e gjen veten të shtrënguar nga të dyja anët. Që nga fundi i vitit 2023, vendi ka përjetuar presion përgjatë kufirit të tij lindor, konkretisht në segmentin prej 250 miljesh që ndan me Bjellorusinë. Autoritetet bjelloruse dhe ruse kanë zhvilluar prej disa vitesh një fushatë 'migrimi të armatosur' kundër BE-së, duke inkurajuar migrantët kryesisht nga Lindja e Mesme, Azia dhe Afrika të udhëtojnë nëpër vendet e tyre dhe të përpiqen të kalojnë në bllok përgjatë kufijve të tyre të përbashkët me shtetet anëtare të BE-së, përfshirë Poloninë.
Sipas autoriteteve polake, mbi 30,000 migrantë kaluan në vend në këtë mënyrë vitin e kaluar, një rritje prej 16% krahasuar me vitin 2023. Migrimi u përfshi shumë në zgjedhjet presidenciale të Polonisë muajin e kaluar, në të cilat fitoi kandidati konservator Karol Nawrocki, i mbështetur nga partia Ligj dhe Drejtësi (PiS).
"Rendi duhet të vendoset në kufirin perëndimor", tha Nawrocki. Si i tillë, presioni i brendshëm po vazhdon të grumbullohet mbi Tusk për të luftuar fluksin e migrantëve në Poloni.
Kjo goditje e fundit ndaj shenjtërisë së Zonës Shengen nga Polonia tregon shkallën në të cilën BE-ja dhe udhëheqja e saj po fillojnë të tendosen nën presionin, si të mirëfilltë ashtu edhe politik, të krizës së vazhdueshme të migrantëve në Evropë. Gjithashtu sugjeron veçmas se Bjellorusia, dhe sundimtarët e saj në Kremlin, po ia dalin mbanë me politikën e tyre të përpjekjes për të mbjellë kaos dhe paqëndrueshmëri në të gjithë kontinentin duke e përdorur migracionin si armë. Polonia pothuajse me siguri nuk do të jetë e fundit që do të dorëzohet para presionit për të frenuar lirinë e lëvizjes në të gjithë bllokun.
Ish-kancelarja gjermane Angela Merkel e bëri të ditur këtë javë se nuk e miratonte regjimin e ri kufitar të Merz.
“Nëse dikush thotë “azil” në kufirin gjerman, atëherë ata duhet t’i nënshtrohen së pari një procedure pikërisht në kufi, nëse doni”, tha ajo me theks të veçantë ndërsa takohej me një grup refugjatësh në fillim të javës.
Por, ndërsa muajin tjetër afrohet përvjetori i dhjetë i politikës së saj të azilit me dyer të hapura dhe slogani “Wir schaffen das”, ironia nuk humbet se, përmes politikave të saj, ky politikan më eurofil mund të jetë përgjegjës për dobësimin e bllokut, nëse jo për shembjen totale.
Lufta e fjalëve midis Merz dhe Tusk prek thelbin e problemit me të cilin përballet BE-ja kur bëhet fjalë për përballimin e krizës së migracionit që po përjeton prej gati dhjetë vjetësh. Po bëhet gjithnjë e më e qartë se për të pasur liri lëvizjeje brenda bllokut, BE-ja duhet të mbrojë kufijtë e saj të jashtëm me një egërsi që nuk mundet, ose nuk do ta ofrojë. Derisa të vijë ai moment, Merz ka bërë hapin e parë dhe e ka bërë të qartë qëndrimin e Gjermanisë: secili për veten e tij./Përshtati "Pamfleti" nga "TheSpectator"
Lini një Përgjigje