FLASH
Shkruar nga Pamfleti
Mesazhet nga BE-ja janë gjithnjë e më të qarta, vendet në rrugën evropiane nuk kanë çfarë të kërkojnë te Rusia.
Nën hijen e një krize politike që po thellohet dhe mesazheve gjithnjë e më të forta nga Brukseli, Presidenti serb Aleksandar Vuçiç përballet me një vendim kyç, nëse, pavarësisht presionit nga Bashkimi Evropian, do të udhëtojë për në Moskë në Ditën e Fitores, duke i tensionuar më tej marrëdhëniet me Perëndimin, apo për herë të parë do të zhgënjejë hapur pjesën pro-ruse të publikut vendas, duke rrezikuar një rënie të mbështetjes në frontin e brendshëm.
Në diskursin e brendshëm, Presidenti Vuçiç e pozicionoi veten si një burrë shteti i madh dhe i patrembur që mbron sovranitetin ndërkombëtar të vendit. Duke e paraqitur politikën e tij si një politikë të interesave kombëtare, ndërkohë që balancon midis Lindjes dhe Perëndimit, duket se ka ardhur koha që ai të marrë një vendim përfundimtar.
Mesazhet nga BE-ja janë gjithnjë e më të qarta - vendet në rrugën evropiane nuk kanë çfarë të kërkojnë te Rusia, dhe Serbia sigurisht, të paktën deklarativisht, i përket kësaj kategorie.
Rëndësia politike e kësaj vizite sigurisht që ka dy aspekte, njëri politikën e jashtme dhe tjetri i dedikuar publikut të brendshëm. Në një kohë kur kriza politike në Serbi nuk duket se do të marrë fund, shkuarja në Moskë, përveçse është një shenjë lajkatuese për elektoratin pro-rus, mund të jetë edhe një mesazh për protestuesit se mbështetja e jashtme ekziston, por në vend të Evropës, ajo vjen nga Rusia dhe nuk është menduar për ta, por për të.
Nga ana tjetër, aspekti i politikës së jashtme i këtij vendimi do ta poziciononte qartë Serbinë në këtë plan dhe më në fund do t’i jepte fund pyetjes nëse regjimi aktual synon vërtet ta afrojë Serbinë me Evropën.
Dragomir Andelkoviç, thotë se shkuarja në Moskë është një shpatë me dy tehe për Vuçiçin. Nga njëra anë, sipas tij, kryesisht në fushën e politikës së brendshme, ai mund të lëndohet në njërën prej tyre nëse nuk shkon në paradën ruse me rastin e Ditës së Fitores mbi Gjermaninë naziste.
Nga ana tjetër, është e rrezikshme për të nga ana e politikës së jashtme. Por, sipas Andelkoviç në të dyja rastet regjimi merr pak gjëra pozitive, përveç reduktimit të gjërave negative në disa sfera.
Sa i përket politikës së brendshme, Angjelkoviç thotë se elektorati i Vuçiçit është kryesisht rusofil dhe se një pjesë e madhe e qytetarëve me orientim kombëtar janë kthyer kundër presidentit për shkak të Kosovës, dhe historitë për përmirësimin e lidhjeve me Rusinë nuk mund ta kompensojnë këtë.
Megjithatë, nëse Vuçiç nuk shkon në Moskë tani për shkak të frikës nga reagimi i BE-së, Andelkoviç thekson se pritet që rusët, të cilëve ai u premtoi me vendosmëri se do të ishin mysafirë të tyre më 9 maj, më në fund do të reagojnë ashpër.
Kjo do të reflektohej në mënyrë të pashmangshme në rënien e mëtejshme të vlerësimit të Vuçiçit dhe ku ai mbijetoi në bazë të historive të rreme patriotike dhe rusofile. Përsëri, nëse Vuçiç shkon në Moskë për shkak të kësaj, pozicioni i tij në BE do të përkeqësohet shumë, gjë që mund të reflektohet në faktin se Brukseli më në fund do të ketë një pikëpamje objektive për të dhe do të ndalojë së kthyeri kokën nga sjellja e tij kartel-autoritare, dhe do të fillojë të mbështesë në mënyrë aktive kundërshtarët e regjimit të SNS-së.
Gjithçka që është thënë e bën zgjedhjen për Vuçiçin shumë të vështirë. Këtë herë gjithçka reduktohet në një opsion humbjeje të pashmangshme, është vetëm një çështje kohe para se të përballet me pasojat.
Ivan Lakićević nga Instituti për Filozofi dhe Teori Sociale i thotë se për Vuçiçin, shkuarja në Moskë do të ishte një mjet për të marrë mbështetje për ruajtjen e modelit të tij të qeverisjes, siç është Raporti i FSB-së i botuar së fundmi.
Përveç kësaj, ai thekson se ky largim është një mënyrë për të konfirmuar orientimin e tij të vlerave drejt Rusisë, i cili promovohet nga njerëz nga mjedisi i tij, kryesisht në media. Megjithatë, ai është i detyruar t’i peshojë këto përfitime kundrejt përkeqësimit të marrëdhënieve me BE-në.
Në periudhën e mëparshme, ai dështoi ta bënte Serbinë të pavarur nga BE-ja, drejt së cilës shkon pjesa më e madhe e eksporteve tona dhe nga e cila vjen pjesa më e madhe e investimeve të huaja direkte. Prandaj, mesazhet e zyrtarëve të BE-së se largimi i tij në Moskë do të rrezikojë marrëdhëniet me Bashkimin Evropian e bëjnë të qartë se një veprim i tillë do të përfaqësojë një rrezik serioz/Përshtati “Pamfleti” nga “Danas”
Lini një Përgjigje