Jordan Bardella ka një paralajmërim për Brukselin: e djathta ekstreme franceze po zbut qëndrimin e saj ndaj NATO-s, por jo ndaj Bashkimit Evropian…
Favoriti aktual për zgjedhjet presidenciale në Francë, Jordan Bardella, gjatë një intervistë ekskluzive për Politico, u zotua se do të sfidojë buxhetin afatgjatë të BE-së, do të ulë kontributin financiar të Francës në Bruksel dhe do të ndërtojë aleanca me qeveri nacionaliste për të imponuar një rishikim të mënyrës se si funksionon blloku evropian.
“Ajo që përfaqëson Bashkimi Evropian, ajo mbi të cilën u themeluaglobalizimi pozitiv, fuqia absolute e tregut, emigracioni i pakontrolluar, rënia ekonomike dhe rregulloret e tepërta për ekonominë, bizneset dhe industrinë evropiane, e gjithë kjo është thellësisht e tejkaluar, e gjithë kjo është thellësisht e vjetruar dhe e papërshtatshme për kohën,” tha Bardella, eurodeputet dhe president i partisë së djathtë ekstreme Tubimi Kombëtar (Rassemblement National).
“Prandaj duhet të ndryshojmë mënyrën se si funksionon Bashkimi Evropian,” shtoi ai.
Fjalët e Bardella-s nuk do të qetësojnë partnerët e Francës jashtë vendit, të cilët mund ta kenë konsideruar atë më të moderuar dhe më pak konfrontues se mentoren e tij Marine Le Pen, duke menduar se ai do të ishte më i prirur për kompromis me BE-në sesa për ta sfiduar atë.
Në intervistën e zhvilluar para një vizite në Poloni, Bardella u përpoq të siguronte aleatët për qëndrimin e Tubimit Kombëtar ndaj NATO-s dhe angazhimeve të Francës për sigurinë në krahun lindor të Evropës. Megjithatë, në çështjet evropiane ai vazhdon të kërkojë një transformim rrënjësor të BE-së, një sinjal paralajmërues për evropianistët që shpresojnë se ai do të qeveriste më shumë si kryeministrja italiane Giorgia Meloni, e cila ka arritur marrëveshje me Brukselin, sesa si ish-kryeministri hungarez Viktor Orban, i cili shpesh ka bllokuar funksionimin e institucioneve evropiane.
“Ne nuk dëshirojmë të largohemi nga Bashkimi Evropian,” tha Bardella, duke shtuar “ne duam të ndryshojmë gjithçka pa shkatërruar asgjë.”
Lideri i së djathtës ekstreme identifikoi buxhetin e ardhshëm afatgjatë të BE-së si një nga fushëbetejat e para. Ndërsa shumë zyrtarë në Bruksel shpresojnë të përfundojnë negociatat para fundit të vitit, Bardella e denoncoi afatin kohor si një përpjekje për të miratuar planet e shpenzimeve para një ndryshimi të mundshëm politik në Paris.
“Ideja është qartazi të miratohet buxheti para një ndryshimi të mundshëm të shumicës në Francë,” tha ai, duke e cilësuar këtë si “thellësisht antidemokratike”.
Sipas tij, “ekzekutivi i ardhshëm francez, kushdo që të jetë, duhet të ketë fjalën e tij për këtë buxhet, sepse ai do të angazhojë Francën, dhe rrjedhimisht të ardhmen e popullit francez dhe buxhetin e taksapaguesve tanë, për shumë vite”.
Duke përshkallëzuar qëndrimin e tij të mëparshëm për këtë çështje, Bardella tha se do të kërkonte menjëherë të “përgjysmonte” kontributin e Francës në buxhetin e BE-së, i cili sipas tij “parashikohet të rritet me ritme të çmendura”.
Ai i krahasoi kërkesat e tij me mekanizmat korrigjues financiarë që vende më të pasura të BE-së, si Gjermania dhe Holanda, kanë siguruar për kontributet e tyre në buxhetin e unionit. “Do t’ua kthejmë francezëve paratë e tyre, sepse Franca është e destinuar të respektohet dhe të mbrojë interesat e saj,” tha ai, duke paralajmëruar Komisionin Evropian se, nëse kërkon më shumë fonde, duhet të ulë shpenzimet e veta administrative.
Ky argument kujton retorikën e Nigel Farage gjatë fushatës për Brexit në Mbretërinë e Bashkuar, sipas së cilës shkëputja nga Brukseli ishte mënyra për të rimarrë kontrollin mbi financat kombëtare. Por Bardella po e përdor këtë argument në Francë, një nga vendet themeluese të BE-së, financat publike të së cilës janë tashmë nën presion të madh.
Ofensiva evropiane
Më 7 korrik, Bardella do të mësojë nëse do të jetë kandidati presidencial i partisë së tij për zgjedhjet e vitit të ardhshëm. Atë ditë pritet që gjykata e apelit të vendosë nëse do të lërë në fuqi dënimin e Marine Le Pen për përvetësim fondesh dhe ndalimin pesëvjeçar për të mbajtur poste publike.
Nëse Bardella shpallet kandidat, ai konsiderohet gjerësisht favorit për të fituar raundin e parë të zgjedhjeve. Sondazhet e hershme tregojnë gjithashtu se ai mund të fitojë edhe balotazhin, megjithëse me diferencë të ngushtë ndaj kandidatëve centristë.
Vizita e tij në Poloni është pjesë e një strategjie më të gjerë për të forcuar marrëdhëniet me partnerë të mundshëm dhe aleatë ideologjikë, si Giorgia Meloni, për të cilën ai shpreh hapur admirim.
Ndërsa Bardella ka deklaruar se gjen “pika të përbashkëta” me kancelarin konservator gjerman Friedrich Merz në çështje si ulja e rregulloreve dhe frenimi i emigracionit, ai e bëri të qartë se aleatët e tij të parë janë partitë nacionaliste evropiane.
Në Varshavë ai planifikon të takohet me drejtues të partisë Ligj dhe Drejtësi (PiS), e cila kontrollon presidencën polake dhe renditet e dyta në sondazhe para zgjedhjeve parlamentare të vitit të ardhshëm.
“Ambicia jonë është të mendojmë në përmasa të mëdha dhe të ndërtojmë këtë arkitekturë të re evropiane që imagjinojmë,” tha Bardella. “Shpresoj që nëse francezët na besojnë presidencën e Republikës Franceze, do të mund ta zgjerojmë këtë aleancë me parti dhe qeveri që ndajnë të njëjtin vizion.”
NATO dhe Rusia
Aleatët e Francës në Evropën Lindore po ndjekin me vëmendje qëndrimin e së djathtës ekstreme franceze ndaj NATO-s dhe mbrojtjes, ndërsa lufta e Rusisë në Ukrainë ka nxitur një garë të re armatimesh në kontinent. Bardella ka zbutur premtimin tradicional të Marine Le Pen për të nxjerrë Francën nga komanda e integruar ushtarake e NATO-s, një shtyllë e politikës historike më izolacioniste të partisë.
“Ne nuk dëshirojmë të largohemi nga kjo komandë e integruar për sa kohë që lufta vazhdon në kufijtë e Evropës,” tha ai, duke shtuar “nuk rishkruhen traktatet në kohë lufte.”
Ai theksoi se Franca do të respektojë angazhimet e saj të sigurisë ndaj aleatëve në krahun lindor, përfshirë Rumaninë dhe shtetet baltike, por shtoi se një qeveri e Tubimit Kombëtar do të përqendrohej para së gjithash në mbrojtjen e interesave franceze.
Lidhur me parandalimin bërthamor, Bardella iu referua Charles de Gaulle-it, duke thënë se interesat jetike të Francës nuk përfundojnë te kufijtë e saj. Ai përmendi Beneluksin (Belgjikën, Holandën dhe Luksemburgun) si shembull të një rajoni ku një kërcënim do të konsiderohej edhe kërcënim për interesat franceze.
Distancimi nga trashëgimia e Le Pen
Përpjekjet diplomatike të Bardella-s përfaqësojnë gjithashtu një përpjekje për të riformatuar imazhin politik të Tubimit Kombëtar. Në prag të një kandidature të mundshme presidenciale, ai ka tentuar të zbusë disa nga pozicionet e politikës së jashtme që karakterizuan partinë nën drejtimin e Marine Le Pen.
Bardella ishte vetëm 19 vjeç kur partia mori një kredi shumëmilionëshe nga një bankë ruse, një marrëveshje që shkaktoi polemika të mëdha. Që nga pushtimi i plotë rus i Ukrainës në vitin 2022, ai është përpjekur të distancohet nga figurat pro-Kremlinit brenda partisë.
“Rusia e presidentit Putin është një kërcënim shumëdimensional,” deklaroi ai, duke akuzuar Moskën për “agresion të drejtpërdrejtë” kundër interesave franceze dhe evropiane.
Në çështjet e politikës së jashtme, Bardella mbështetet te eurodeputetë të afërt me Evropën Lindore, përfshirë ish-drejtorin e Frontex, Fabrice Leggeri, dhe Pierre-Romain Thionnet, një figurë e brezit të ri të partisë që ka vizituar Ukrainën.
Megjithatë, brenda partisë vazhdon debati mbi shkallën e transformimit që Bardella duhet të ndërmarrë, si në politikën e jashtme ashtu edhe në ekonomi. Ai po përpiqet të tërheqë votues më të moderuar dhe ka ngritur një ekip këshilltarësh për hartimin e programit ekonomik për zgjedhjet presidenciale të vitit 2027. /Përshtati Pamfleti/
Lini një Përgjigje