FLASH
Shkruar nga Pamfleti“Fronti i alarmit” shtrihet nga veriu në jug: nis nga Finlanda, përfshin Danimarkën, vendet baltike, Poloninë dhe arrin deri në Rumani.
Fillimisht ishte droni rus që të premten goditi qytetin Galati në Rumani. Më pas, të shtunën në mëngjes, erdhi alarmi në aeroportin e Mynihut, i cili u mbyll për rreth një orë për shkak të “një vëzhgimi të dyshimtë”, siç deklaroi zëdhënësi i policisë federale gjermane, Stefan Bayer. Disa pilotë kishin parë një “objekt fluturues”.
Alarmi u tërhoq shpejt dhe fluturimet rifilluan, por tensioni në Gjermani dhe në Evropën Lindore mbetet i lartë. I gjithë krahu lindor i NATO-s beson se, prej disa javësh, Vladimir Putin po vepron për të përhapur frikë dhe përçarje në Evropë.
Sipas këtij vlerësimi, lideri rus ka vendosur t’i bëjë më të dukshme, dhe për këtë arsye më shqetësuese për opinionin publik, provokimet dhe veprimet penguese, duke u shtuar ndërhyrjeve kibernetike edhe shkeljet e hapësirës ajrore me dronë.
Natyrisht, mund të argumentohet se nuk ka prova të mjaftueshme për ta mbështetur plotësisht këtë tezë. Në Rumani mund të ketë qenë një incident; në Mynih, siç duket, mund të ketë qenë një alarm i tepruar, edhe pse aeroporti i qytetit gjerman ishte bllokuar për të njëjtën arsye për dy mbrëmje radhazi, më 2 dhe 3 tetor 2025.
Në çdo rast, zhvillimet e fundit po nxisin një debat të fortë brenda Bashkimit Evropian dhe Aleancës Atlantike. “Fronti i alarmit” shtrihet nga veriu në jug: nis nga Finlanda, përfshin Danimarkën, vendet baltike, Poloninë dhe arrin deri në Rumani.
Qëndrimi i këtij grupimi, të gjerë dhe politikisht të larmishëm, mund të përmblidhet në disa pika. Këtë e kemi verifikuar gjatë këtyre ditëve përmes bisedave të drejtpërdrejta me Oana Toiu, ministre e Jashtme e Rumanisë; Margus Tsahkna, ministër i Jashtëm i Estonisë; Kestutis Budrys, ministër i Jashtëm i Lituanisë; dhe Janne Kuusela, sekretar i përhershëm në Ministrinë e Mbrojtjes të Finlandës.
Sipas tyre, Putin ndodhet në vështirësi. Lufta nuk po ecën siç dëshiron Kremlini, ndërsa sulmet ukrainase po bëhen më të guximshme dhe më të rrezikshme. Orientimi i ekonomisë ruse drejt luftës po u merr hapësirë bizneseve dhe burime qytetarëve. Në planin politik e diplomatik, edhe Moska duhet të përballet me vendimin amerikan, të shpallur ditët e fundit nga sekretari i Shtetit Marco Rubio, për t’u tërhequr nga negociatat.
Analiza çon në një përfundim logjik: fuqia negociuese e Kremlinit po dobësohet, por jo aq sa ta detyrojë Putinin të ulet në tryezë dhe të pranojë një dialog serioz. Përkundrazi, lideri rus po teston qëndrueshmërinë e qeverive evropiane dhe po përpiqet të ushqejë frikën te një pjesë e opinionit publik.
Ky skenar ndahet, në një masë të madhe, edhe nga shtete më larg kufirit me Rusinë, si Gjermania, Franca, Italia dhe Spanja.
Problemet nisin te pyetja kryesore: si duhet t’i përgjigjet Evropa kësaj faze të re të politikës së Putinit, nëse vërtet zhvillimet po ecin në këtë drejtim?
Uniteti duket se qëndron për sa kohë që debati mbetet te instrumenti më i njohur: sanksionet. Institucionet e Brukselit po punojnë për paketën e 21-të të masave, e cila pritet të miratohet unanimisht, edhe me pëlqimin e një Hungarie tashmë “të de-orbanizuar”.
Por vendet e Veriut dhe të Lindjes po shtyjnë tani për një vendim politik shumë më të rëndësishëm: pranimin e Ukrainës në Bashkimin Evropian brenda vitit 2027.
Kjo është kërkesa kryesore e Volodymyr Zelensky, sepse anëtarësimi në BE përfaqëson garancinë më të mirë të sigurisë për Ukrainën. Traktati i Lisbonës përmban nenin 42, paragrafi 7, i ngjashëm me nenin 5 të Kartës së NATO-s: të gjitha vendet anëtare duhet t’i vijnë në ndihmë një shteti anëtar që sulmohet.
Për Zelenskyn, kjo është një zgjedhje e detyrueshme, pasi Donald Trump jo vetëm që ia ka mbyllur Ukrainës rrugën drejt NATO-s, por në thelb ka ulur edhe mbështetjen ushtarake për ushtrinë ukrainase.
Megjithatë, jo të gjithë evropianët janë gati për këtë hap. Për këtë arsye, pritet një debat i ndërlikuar dhe ndoshta i ashpër brenda Bashkimit Evropian.
Lini një Përgjigje