FLASH
Shkruar nga Pamfleti
Qeveria serbe ka kërcënuar me një skenar si ai që ndodhi në Ukrainë në vitin 2014, ku regjimi ra përmes vrasjeve dhe terrorit....
Regjimi serb dhe satelitët e tij, sa herë që qytetarët protestojnë në rrugët e Beogradit, trembin pjesën tjetër të qytetarëve me skenarin ukrainas dhe, duke aluduar se gjatë protestës mund të ketë ndërrim pushteti, por edhe të shtëna dhe viktima. I njëjti skenar siç ndodhi në Sheshin e Pavarësisë (Maidan Nezalezhnosti) në Kiev në shkurt 2014.
Ata injorojnë faktin se ato protesta tre mujore në Ukrainë në fund të 2013 dhe 2014 kundër korrupsionit u shndërruan në një lëvizje masive të njohur si Euromaidan ose thjesht Maidan, i ashtuquajturi Revolucioni i Dinjitetit, i cili, së bashku me viktimat njerëzore për shkak të sulmeve të regjimit ndaj demonstruesve, çuan në ndarjen e vendit me Rusinë, por edhe në agresionin e përgjakshëm rus kundër Ukrainës.
“Seriali më i famshëm i protestave, i ashtuquajturi Euromadyan nga viti 2014 çoi jo vetëm në një ndryshim të qeverisë, por edhe në orientimin gjeopolitik të Ukrainës, dhe termi "Maidan" u bë i famshëm në botë. Për disa Euromaidan është sinonim i protestave popullore që synojnë demokratizimin e shoqërisë, për të tjerë simbol i intervencionimit politik perëndimor, d.m.th. ndërhyrje sistematike në politikën e brendshme të një vendi, në mënyrë që, në bashkëpunim me opozitën lokale, të instalohej atje një qeveri e përshtatur për Uashingtonin ose një qendër më e madhe fuqie e BE-së. Në këtë kuptim, regjimi i Vuçiçit e përdor atë term, duke u përpjekur të paraqesë të gjitha protestat kundër sjelljes së tij autoritare si rezultat i ndërhyrjes së disa faktorëve të errët nga jashtë”, thotë historiani dhe politologu Dragomir Angjelkoviç për “Danas”.
Dhe Dragan Sormaz, president i Këshillit Euro-Atlantik të Serbisë, e sheh Maidanin si një protestë të lirisë.
“Maidan është ngjarja më pozitive në historinë e fundit të Ukrainës! Këto demonstrata e shpëtuan Ukrainën nga kontrolli i regjimit nazist-stalinist nga Moska. Rusia e Putinit është e keqja më e madhe në botë, një vend që përhap gënjeshtra dhe dhunë si model qeverisjeje. Nuk ka të drejta dhe liri të njeriut, nuk ka media të lira dhe nuk ka liri mendimi dhe shprehjeje. Ukraina, ashtu si Moldavia dhe Gjeorgjia, Armenia po i afrohet më shumë, vendosi të jetë pjesë e botës moderne, demokratike euroatlantike, anëtare e NATO-s dhe BE-së. Një zgjedhje e zgjuar”, thotë Šormaz për Danas.
Në vitin 2013, shoqëria ukrainase ishte e pakënaqur me qeverinë e Mykola Azarov, kryeministrit të asaj kohe, i cili nuk zbatoi reformat, dhe pakënaqësia u rrit për shkak të politikës së presidentit Viktor Janukoviç, i cili që nga viti 2010 bëri gjithçka për të formuar një autokraci në Ukrainë.
Deri më 21 nëntor 2013, qeveria dhe presidenti thanë se po planifikonin të nënshkruanin Marrëveshjen e Stabilizim Asociimit me BE-në, por në fund të nëntorit 2013, nën presionin e fortë të Kremlinit, Yanukovych shkatërroi shpresat e qytetarëve pro-evropianë. Ai premtoi të ndërtonte marrëdhënie më të forta tregtare me Rusinë.
Kjo çoi në protesta masive në sheshin e Kievit dhe Yanukovych. Më 30 nëntor, forca të forta policore sulmuan kampin e aktivistëve në Maidan me pretekstin se ata po planifikonin të vendosnin një pemë të Krishtlindjes dhe rrahën studentët e demonstruesit që qëndruan atje gjatë natës.
Kjo shpërndarje e protestave paqësore nxiti demonstrata shumë më të mëdha në Kiev dhe në mbarë Ukrainën, duke tërhequr qindra mijëra njerëz në Maidan, pavarësisht arrestimeve.
Protestat paqësore, të cilat u mbështetën hapur nga Perëndimi, në sheshin e Kievit zgjatën deri më 18 janar 2014, kur qeveria vendosi përsëri të shpërndajë me dhunë demonstruesit dhe të likuidojë Euromaidan. Një ditë më vonë, më 19 janar, filloi lufta e ukrainasve për të drejta, për liri dhe kundër kthimit të Ukrainës në një shtet policor. Më pas u raportuan edhe viktimat e para civile në mesin e demonstruesve.
Ditët më të zeza të asaj lufte ishin nga 18 deri më 20 shkurt, kur u dha urdhri për të pushkatuar protestuesit dhe dhjetëra njerëz u vranë. Ata arritën në më shumë se 100 dhe u bënë të njohur si "Njëqindja Qiellore". Shifrat zyrtare tregojnë se 17 policë dhe roje sigurie kanë vdekur gjatë kryerjes së detyrës nga 18 shkurti deri më 2 mars.
Autoritetet ukrainase kanë paditur më shumë se 200 persona lidhur me krime kundër protestuesve, ndërsa Yanukovych u dënua në mungesë për tradhti për rolin e tij në përpjekjen për të shuar protestat.
Përpjekja e shtetit për të shpërndarë Maidan me forcë vdekjeprurëse dështoi dhe demonstruesit u kundërpërgjigjën dhe mbrojtën sheshin qendror. Më 21 shkurt, Yanukovych ra dakord për një marrëveshje me kundërshtarët e tij që përfshinte zgjedhje të parakohshme. Më pas ai iku në Rusi dhe qeveria e përkohshme që pasoi "revolucionin properëndimor" nënshkroi një marrëveshje tregtare me BE-në, e cila konsiderohet si hapi i parë drejt anëtarësimit.
Presidenti rus Vladimir Putin ju përgjigj rënies së Yanukovych duke urdhëruar pushtimin e Krimesë. /Përshtati “Pamfleti” nga “Danas”
Lini një Përgjigje