FLASH
Shkruar nga Pamfleti
Në një analizë të James J. Zogby, President i Institutit Arabo-Amerikan, thuhet se Shqipëria dhe Indonezia mbeten plan rezervë për administratën e Presidentit Trump, për të vendosur banorë të Gazës, ndërsa presioni po ushtrohet mbi Jordaninë dhe Egjiptin.
Kur gazetari izraelit Amin Segal paralajmëroi se 100 mijë banorë të Gazës mund të zhvendosen në Shqipëri, Kryeministri Edi Rama reagoi me urgjencë duke e cilësuar lajmin e analistit politik të Channel 12 në Izrael si një ‘lajm të rremë’. Me një status të gjatë në rrjetet sociale, Rama mohonte kategorikisht që të kishte bisedime lidhur me një çështje të tillë.
Por sa realist është një plan i tillë, pra që Shqipëria mund të jetë një strehë për banorët e Gazës, pavarësisht shifrës nëse janë 100 mijë, sikundër njoftonte gazetari izraelit apo shumë më pak?
Në një analizë të James J. Zogby, President i Institutit Arabo-Amerikan, thuhet se Shqipëria dhe Indonezia mbeten plan rezervë për administratën e Presidentit Trump, për të vendosur banorë të Gazës, ndërsa presioni po ushtrohet mbi Jordaninë dhe Egjiptin.
“Në një tjetër sipërmarrje e politikës së jashtme donkishoteske, Trump hodhi një bombë në mes të konfliktit izraelito-palestinez. Ai propozoi që përpara se të fillonte rindërtimi i Gazës, do të ishte e nevojshme "të pastrohet Gaza". Është raportuar se në biseda të veçanta me Mbretin e Jordanisë Abdullah dhe Presidentin egjiptian Sisi, Trump u bëri presion të dyve për të pranuar pjesën më të madhe të palestinezëve nga Gaza, me Shqipërinë dhe Indonezinë që u përdorën si rezervë për të rivendosur të tjerët”, shkruan Zogby.
Në vijim ai thekson se “nëse dikush nuk do ta njihte Trumpin, ose aleatët e tij në Izrael, mund të mendonte se ai po i bënte një thirrje dhembshur fqinjëve për të strehuar palestinezët e pastrehë derisa Gaza të ishte gati t'i priste ata. Por ky supozim nuk e kalon testin e nuhatjes për disa arsye. Trump nuk ka treguar për asnjë moment se ai është i prekur nga vuajtjet e palestinezëve. Ajo që i duket më tërheqëse janë perspektivat e ndërtimit të një resorti në brigjet e Gazës. Në të njëjtën kohë, koalicioni i Netanyahut e ka bërë të qartë se ata duan të dëbojnë palestinezët nga Gaza”.
“Ndërsa shumica e veprimeve të Trump janë të përqendruara në frontin e brendshëm dhe i kanë shërbyer qëllimeve të tyre, ai ndërmorri disa veprime në politikën e jashtme. Ai kërcënoi se do të merrte përsëri Kanalin e Panamasë, do të detyronte Danimarkën t'i shiste Grenlandën dhe do të aneksonte Kanadanë si shtet në SHBA. Siç është bërë e qartë reagimet nga Panamaja, Danimarka dhe Kanadaja, treguan se asnjë nga “testet” dhe sfidat e politikës së jashtme të Trump nuk ka pasur të njëjtin ndikim apo sukses si veprimet e tij në politikën e brendshme.
Nëse qëllimi i Trump ishte t'i shkundte gjërat dhe të provokonte një reagim, ai dështoi. Asnjë nga vendet e përmendura nuk ka pranuar të marrë pjesë në këtë skemë të çuditshme. Dhe përtej një refuzimi të thjeshtë, palestinezët e kanë injoruar thuajse karremin e Trump, kryesisht për shkak të preokupimit të tyre me kthimin emocional në "rrënojat e tyre" në veri të Gazës dhe me luftën kundër një okupimi gjithnjë e më agresiv në Bregun Perëndimor.
Të jemi të qartë: Nëse faza e parë e këtij armëpushimi qëndron dhe kalon në fazat e dyta dhe të treta, kur supozohet të fillojë rindërtimi, duhen përballur disa çështje serioze. Për shembull, ka 2 milionë palestinezë të pastrehë dhe qindra mijëra shtëpi dhe ndërtesa të shkatërruara. Vlerësohet se do të duhen të paktën dy ose tre vjet për të hequr ose ripërdorur rrënojat dhe dekada për të ndërtuar banesa të mjaftueshme për të akomoduar ata, shtëpitë e të cilëve janë shkatërruar.
Duke pasur parasysh këtë, "sugjerimi" i Trump që palestinezët të zhvendosen në Egjipt dhe Jordani duket se është më shumë si ofrimi i bekimit të tij për një Nakba të re. Nakba e parë e vitit 1948 pa dëbimin me forcë të 700,000 palestinezëve nga shtëpitë e tyre, e ndjekur nga rrënimi prej Izraelit të mbi 420 fshatrave palestineze për të siguruar që ata të mos mund të ktheheshin. Ky Nakba i dytë do ta kthente procesin, me Izraelin që fillimisht do të shkatërronte zona të tëra banimi në Gaza dhe më pas do të "transferonte" 2,000,000 palestinezë jashtë vendit të tyre.
Nëse kemi mësuar ndonjë gjë në trajtimin e Netanyahut, koalicionit të tij dhe mundësive të tyre në Uashington, është më mirë të mos supozojmë kurrë se ata nuk do të bëjnë gjënë më të keqe të mundshme. Trump mund të jetë duke u përpjekur të transferojë "tronditjen dhe frikën" e tij në Lindjen e Mesme ose të flasë në mënyrë të pafajshme një ide transferimi për të lehtësuar rindërtimin. Por ka më shumë gjasa që ai të lundrojë një “tullumbace prove” për mikun e tij Netanyahu, për të testuar pranimin e rajonit të një plani të transferimit gjenocidal për të “zgjidhur” problemin palestinez.
Siç e vura re, as palestinezët dhe as mbështetësit e tyre në mbarë botën arabe nuk kanë reaguar me tërbim të plotë ndaj "sugjerimit" të Trump. As nuk është propozuar një plan për të trajtuar mënyrën se si të pastrohen rrënojat dhe të rindërtohen me dy milionë palestinezë në këmbë.
Që çdo plan i tillë zhvendosjeje dhe rindërtimi të pranohet, duhet të plotësohen të paktën dy kushte. Izraeli duhet të tërhiqet plotësisht nga Gaza, duke dorëzuar kontrollin e hyrjes dhe daljes nga territori. Ky parakusht është imperativ në mënyrë që palestinezët të ndjehen të sigurt se nëse largohen nga Gaza, atyre u garantohet e drejta për t'u kthyer.
Një problem tjetër që duhet adresuar është se disa palestinezë që kthehen nga jugu në veri kanë vështirësi të identifikojnë se ku kanë qenë shtëpitë e tyre dikur. Për të shmangur konfuzionin ose konfliktin, nëse të dhënat komunale nuk ekzistojnë më, duhet bërë një përpjekje për të hartuar Gazën, në mënyrë që palestinezët të mund të përcaktojnë vendndodhjen e vendbanimit ose biznesit të tyre.
Pa garanci të hekurta të kthimit dhe një plan për të lehtësuar kthimin në vende specifike, përpjekjet për zhvendosje dhe rindërtim në vend të zgjidhjes së një problemi do të krijojnë vetëm probleme më të thella.
Për më shumë se një shekull, palestinezët kanë qenë pengje nga fuqitë perëndimore dhe lëvizja sioniste. Ata janë copëtuar, shpronësuar dhe shpërndarë midis kombeve. Përmes gjithë kësaj, identiteti i tyre kombëtar dhe lidhja me tokat e tyre vetëm sa është bërë më e forte. Është koha që SHBA ta njohë këtë realitet dhe në vend që të komplikojmë vuajtjet palestineze, ne duhet të zhvillojmë një plan njerëzor për t'i dhënë fund vetos së Izraelit mbi përfundimin e pushtimit dhe zbatimin e të drejtave të mohuara prej kohësh palestinezëve”, shkruan James J. Zogby, President i Institutit Arabo-Amerikan. /Përshtati Pamfleti/
Lini një Përgjigje