FLASH
Shkruar nga Pamfleti
Shqipëria, në këmbim do të ketë disa foto të kryeministrit të saj në faqet e para të gazetave në Itali dhe asgjë më shumë...
Për herë të parë që nga valët migratore të viteve 1990, Shqipëria ka rifituar faqen e parë të gazetave italiane. Sa keq që melodia nuk ishte më e mira. Me atë vokacionin për teatralizëm tipik të një artisti të përkushtuar ndaj politikës (apo një politikani të përkushtuar ndaj artit, në varësi të këndvështrimit tuaj), kryeministri shqiptar Edi Rama erdhi në Romë për të nënshkruar një marrëveshje me kryeministren italiane Giorgia Meloni në këmbim të asgjëje.
Italia, ndoshta, do të bëjë në Shqipëri atë që mund të bëjë me kosto më të ulëta dhe respektim më të madh të ligjit ndërkombëtar në territorin e saj. Për shifra të papërfillshme dhe me komplikime të paprecedentë menaxhimi dhe shkelje humanitare. Shqipëria, në këmbim, do të ketë disa foto të kryeministrit të saj në faqet e para të gazetave në Itali dhe asgjë më shumë.
Sipas disa gazetave italiane, në tavolinë për shkëmbim do të ishte edhe marrëveshja dypalëshe mes dy vendeve për njohjen e të drejtave të pensioneve. Por si zakonisht, gazetat tona ndjejnë nevojën e papërmbajtshme për të shkruar pa u thelluar më thellë. Marrëveshja e pensionit mes Italisë dhe Shqipërisë tashmë është shkruar dhe financuar. Nëse ende nuk është bërë realitet, kjo ndodh sepse, me sa duket, dy qeveritë, përfshirë atë të Tiranës, nuk u intereson shumë.
Nuk është e vështirë ta zgjidhësh këtë histori, mjafton të lexosh burimet. Ligji i buxhetit për vitin 2022, ka ndarë 136.5 milionë në dhjetë vjet, duke filluar nga 1 janari 2023, për financimin e asaj marrëveshjeje. Pas kësaj, nga viti 2032 e në vazhdim, do të ketë 20.3 milionë në vit për t'u marrë me njohjen e të drejtave të njerëzve nga një nga dy vendet që punojnë në tjetrin. Falë këtij financimi, Italia dhe Shqipëria përfunduan shpejt procesin e negociatave për të arritur në një tekst të përbashkët të një marrëveshjeje të sigurimeve shoqërore, të nënshkruar më 26 korrik 2022 në Tiranë.
Por çfarë ndodhi me marrëveshjen e pensionit tashmë të financuar, Itali-Shqipëri?
Pas kësaj, çfarë ndodhi? Ajo që ndodhi ishte se Draghi ra dhe dy qeveritë nuk mundën të nënshkruanin ministrat kompetentë për atë tekst, i cili tashmë ishte nënshkruar nga delegacionet negociuese që ata vetë kishin caktuar. Një hap thjesht formal që nuk mund të realizohej. Më pas erdhi qeveria Meloni dhe pritej që ai tranzicion formal të bëhej menjëherë, për të mos shpërdoruar burimet tashmë të akorduara duke filluar nga 1 janari 2023. Por asgjë, marrëveshja u mbajt në sirtar.
Në fakt, asnjë arsye teknike nuk e pengon vendosjen formale të nënshkrimeve: teksti i marrëveshjes është i njëjti mbi të cilin bazohet raporti teknik i ligjit të buxhetit tashmë i vulosur nga Kontabiliteti i Përgjithshëm Shtetëror; teksti u pëlqye nga përfaqësuesit e të gjitha ministrive. Me pak fjalë marrëveshja u pengua nga: injorancë e pastër ose abuzim me pushtetin burokratik.
Por kur burokratët sillen kështu, fajin e kanë gjithmonë politikanët që nuk ndërhyjnë. Mjaftoi vetëm një telefonatë. Telefonata nga një ministër italian që u thotë zyrave: "Nxirreni atë tekst ose të gjithë do ta kalojnë". Telefonata e qeverisë shqiptare që i thotë asaj italiane: “Pse bëtë të zhdukej një tekst dypalësh i dakordësuar dhe i financuar tashmë? A duhet ta tërheqim ambasadorin nga Roma?” Por telefonat heshtën.
Pas firmave të marrëveshjes Itali-Shqipëri për pensionet kishte shumë shpirt dhe shumë thika pas shpine. Vuajtjet e atyre që kanë punuar për vite me radhë, duke dhënë kontribut në rritjen e një vendi që nuk ishte i tyre dhe nuk e shohin atë sakrificë të njohur me pensionin që u takon.
Megjithatë, pas nënshkrimeve të marrëveshjes mes Melonit dhe Ramës, për emigrantët nuk mund të dëgjosh justifikime. Duke e bërë edhe më të papranueshëm bojkotin e marrëveshjes tjetër, asaj të pensioneve. Turp. Fatkeqësisht të paguara nga një mori njerëzish, shqiptarë dhe italianë, të cilët kanë paguar kontribute që nuk korrespondojnë me asnjë pension, duhet të shpresojmë që dikush të fillojë ta ndjejë pak atë turp dhe të vendosë të bëjë një telefonatë për ta nxjerrë atë tekst nga një sirtar dhe për ta nënshkruar.
Arti është i bukur kabareja gjithashtu. Por na ktheni politikën. Nënshkruani marrëveshjen, atë të duhurën./Përshtati “Pamfleti” nga “il Riformista”
Lini një Përgjigje