FLASH
Shkruar nga Pierfrancesco De Robertis
Për Melonin, kjo padyshim është një mundësi publiciteti, duke pasur parasysh sulmin e opozitës kundër Kryeministres, e cila nxitoi ta akuzonte atë për shpërdorim të burimeve nga njëra anë dhe për shpërfillje të ligjit ndërkombëtar...
Çfarëdo që mund të mendojë dikush për qendrat e riatdhesimit në Shqipëri të promovuara nga qeveria Meloni, vendimi i Këshillit Evropian të Ministrave të Brendshëm, i cili ka shtrënguar politikat e migracionit të BE-së, shënon një pikë në favor të Kryeministrit italian.
Giorgia Meloni i kishte kushtuar shumë rëndësi një përparimi në çështjen e imigracionit gjatë fushatës së saj zgjedhore, dhe të gjithë e kujtojnë betejën e Vëllezërve të Italisë për "bllokadën detare" fantazmë, e cila mbeti e paplotësuar sepse ishte thjesht e pazbatueshme.
Ky premtim në fund i rezultoi kundër kryeministres, pasi u bë simbol i qëndrimit "Do të doja, por nuk mundem", tipik i atyre që thonë një gjë dhe pastaj bëjnë një tjetër. Meloni më pas nxitoi për të shpëtuar dhe shpiku qendrat në Shqipëri, duke nënshkruar një marrëveshje "inovative" (siç e përshkroi Presidentja e Komisionit Evropian Ursula von der Leyen) me kryeministrin shqiptar Edi Rama, një socialist.
A do të rihapen qendrat në Shqipëri? Çfarë ndodh pas masave të rrepta të BE-së ndaj emigrantëve?
Është shkruar shumë për qendrat në Shqipëri, pjesërisht për shkak të konfliktit që kishte shpërthyer midis qeverisë dhe një pjese të gjyqësorit italian mbi përdorimin e tyre. Pasi qendrat u përfunduan dhe migrantët e parë u larguan nga Italia për t'u strehuar atje dhe më pas për t'u riatdhesuar, gjyqtarët e bllokuan këtë veprim, duke përmendur mungesën e legjislacionit specifik evropian në lidhje me vendet e sigurta. Qeveria lëshoi një dekret pasues për të sqaruar çështjet, por as kjo nuk ishte e mjaftueshme, dhe përdorimi i qendrave u vu përsëri në veto nga magjistratët.
Megjithatë, e gjithë kjo është një gjë e së kaluarës dhe vendimi i fundit i Këshillit Evropian ka hapur një rrugë të re. Masa nuk është ende funksionale sepse duhet të konfirmohet nga Parlamenti Evropian, ku megjithatë ka një shumicë të fortë për ta miratuar atë dhe brenda pak muajsh pjesët përfundimtare do të bien në vend (pritet qershori 2026).
Për Melonin, kjo padyshim është një mundësi publiciteti, duke pasur parasysh sulmin e opozitës kundër Kryeministres, e cila nxitoi ta akuzonte atë për shpërdorim të burimeve nga njëra anë dhe për shpërfillje të ligjit ndërkombëtar (dhe të drejtave të njeriut) nga ana tjetër. Reagimet e ministrit të Brendshëm Matteo Piantedosi pas vendimit të Brukselit konfirmojnë lehtësimin e Palazzo Chigi-t për një çështje që kishte filluar të nxehej dhe, me zgjedhjet gjithnjë e më afër, mund të kishte pasur efekte negative të pakthyeshme.
Migrantët, problemi i vërtetë i Melonit
Megjithatë, ky ndryshim sjell me vete pasiguri të reja, të cilat për qendrën e djathtë mund të mos jenë të gjitha pozitive. Kushdo që mendon se hapja e qendrave shqiptare, kur të ndodhë ndonjëherë, do të zgjidhë të gjitha problemet e emigracionit të paligjshëm, rrezikon të gabojë rëndë. Është një rrugë (vende të tjera evropiane do ta provojnë, siç po bën Holanda, për shembull, me një protokoll të ngjashëm me Ugandën) që, në vend që të parandalojë dhe menaxhojë mbërritjet, do të shërbejë (në teori) si një pengesë për ata që dëshirojnë të nisen, të investojnë vite kursimesh dhe të rrezikojnë jetën e tyre në një kalim që mund të përfundojë jo në Itali apo në një vend tjetër të BE-së, por në një qendër paraburgimi në Shqipëri.
Zbarkimet e migrantëve në Itali
Masat goditëse evropiane, për të cilat përkufizimet e "vendit të sigurt" dhe "vendit të tretë të sigurt" janë gurë themeli, synojnë të dërgojnë një mesazh, veçanërisht për trafikantët e qenieve njerëzore. Megjithatë, nga atje, rruga përpara duhet të përcaktohet me saktësi. Kritikat e opozitës drejtuar ndaj vendimit evropian, por edhe kritikat nga Konferenca e Ipeshkvijve Italianë (CEI) dhe udhëheqësit e OJQ-ve, tregojnë faktin se shumë marrëveshje riatdhesimi me vendet e origjinës ende mungojnë, se CPR-të ekzistojnë tashmë në Itali që kryejnë të njëjtin funksion si qendrat shqiptare dhe se shumë migrantë vijnë nga zona të pasigurta të vendeve që konsiderohen të sigurta, duke rezultuar në një përmbytje të apelimeve që do të mbingarkojnë gjykatat.
Italia lëshoi pak më shumë se 10000 dekrete dëbimi në dy tremujorët e parë të vitit 2025.
Shkurt, beteja ligjore dhe politike duket se sapo ka filluar. Projektligji që po përgatit qeveria për të zbatuar ligjin e BE-së do të duhet të zgjidhë shumë çështje. /Today.it/
Lini një Përgjigje