FLASH
Shkruar nga Pamfleti
Shën Valentini, i njohur zyrtarisht si Shën Valentini i Romës, ishte një shenjtor i shekullit të tretë i nderuar nga Kisha Katolike Romake dhe përkujtohet më 14 shkurt. Që nga Mesjeta, figura e tij lidhet me traditën e dashurisë së qetë dhe me legjenda të ndryshme që e paraqesin si mbrojtës të të dashuruarve.
Kjo festë konsiderohet si ajo që lidhet më drejtpërdrejt me marrëdhëniet romantike dhe, sipas shumë vëzhguesve, festohet në mënyrë gjithnjë e më të theksuar. Çdo vit, media, rrjetet sociale dhe kompani të mëdha të bizhuterive, të veshjeve intime dhe të dhuratave promovojnë produkte dhe oferta të posaçme. Hotelet dhe restorantet ofrojnë paketa që synojnë të krijojnë një atmosferë të veçantë për çiftet që zgjedhin ta festojnë në mënyrë të organizuar.
Sipas vlerësimeve ndërkombëtare, më 14 shkurt qarkullojnë rreth 224 milionë trëndafila në mbarë botën, ndërsa vetëm në Shtetet e Bashkuara blihen rreth 180 milionë kartolina urimi për të dashuruarit.
Megjithatë, për shkak të lidhjes së saj me fenë dhe perceptimit për karakterin e saj komercial, festa nuk pranohet nga të gjitha shoqëritë. Disa vende e ndalojnë zyrtarisht kremtimin e saj, duke argumentuar se inkurajon marrëdhënie jashtëmartesore dhe konsumim alkooli. Mes tyre përmenden Malajzia, Indonezia, Irani, Arabia Saudite, Pakistani dhe India.
Përtej kulturës, mënyra si e përjeton secili këtë ditë ndikohet edhe nga personaliteti dhe gjendja emocionale. Në një periudhë ku ritmi i jetës është i shpejtë dhe kërkesat profesionale e personale janë të shumta, jo të gjithë njerëzit ndodhen në një marrëdhënie të qëndrueshme. Koha shpesh ndahet mes punës, formimit, kujdesit për veten dhe familjen.
Një faktor tjetër që ndikon në qëndrimin ndaj marrëdhënieve është ajo që psikologjia e quan “frika nga intimiteti”. Kjo lidhet me vështirësinë për t’u hapur emocionalisht dhe për t’u njohur në thellësi me tjetrin, pa mburoja. Në këto raste aktivizohen mekanizma mbrojtës që krijojnë një ndjenjë të përkohshme sigurie, duke shmangur rrezikun e refuzimit ose braktisjes. Për persona që kanë përjetuar përvoja të tilla në fëmijëri ose në jetën e rritur, afrimi emocional mund të perceptohet si kërcënim. Në këtë kuptim, stili i jetesës i theksuar si “i pavarur” mund të mos jetë gjithmonë zgjedhje e thjeshtë, por edhe formë vetëmbrojtjeje.
Festa e të dashuruarve, si një ngjarje me ngarkesë të fortë simbolike dhe sociale, mund të nxjerrë në pah reagime të ndryshme: entuziazëm, indiferencë ose kundërshti. Secili bart përvoja personale dhe modele të hershme mbi kuptimin e dashurisë dhe marrëdhënieve, të ndikuara shpesh nga mjedisi familjar.
Studime të shumta tregojnë se marrëdhëniet romantike dhe kontakti fizik kontribuojnë në uljen e stresit dhe rritjen e optimizmit. Nga ana tjetër, shumë individë e gjejnë përmbushjen në arritjet personale, në miqësi të forta dhe në lidhje familjare të qëndrueshme.
Një nga studimet më të gjata mbi lumturinë dhe shëndetin fizik e mendor, i realizuar nga Universiteti i Harvardit, zgjati 75 vjet dhe ndoqi jetën e 725 burrave. I nisur në vitin 1938, studimi përfshiu dy grupe: një grup studentësh të Harvardit me status të lartë socio-ekonomik dhe një grup të rinjsh nga lagje të varfra të Bostonit. Intervista vjetore dhe kontrollet mjekësore çuan në një përfundim të qartë: as pasuria, as fama dhe as puna intensive nuk garantojnë lumturinë dhe shëndetin. Faktor vendimtar rezultojnë marrëdhëniet e mira – romantike, miqësore, familjare dhe shoqërore.
Edhe pse qëndrimet ndaj 14 shkurtit ndryshojnë – disa e festojnë me entuziazëm, të tjerë e kundërshtojnë – debati mbi dashurinë mbetet i hapur. Siç shprehej sociopsikologu gjerman Erich Fromm: “Nuk ka asnjë aktivitet tjetër që nis me kaq shumë shpresë dhe pritshmëri dhe që dështon kaq shpesh sa dashuria.”
Në fund, mënyra e përjetimit të kësaj dite mbetet çështje personale.
Lini një Përgjigje