FLASH
Shkruar nga Francis Pike*
Secondo alcune voci circolate in Cina, sfuggite alla rigida censura ufficiale, 19 tra soldati e guardie sarebbero stati uccisi in uno scontro tra loro nei locali dell'Hotel Jingxi. La cospirazione contro Xi Jinping è dovuta al fallimento di molte delle sue politiche e all'insoddisfazione di molti funzionari del PCC...
Secondo notizie non confermate, il generale Zhang Youxia, vicepresidente della Commissione militare centrale (CMC) in Cina, ha inviato una compagnia di truppe (100 o più persone) all'Hotel Jingxi nella zona ovest di Pechino il 18 gennaio.
La loro missione era arrestare il presidente Xi Jinping. Poche ore prima, il presidente cinese, informato da un informatore, aveva prontamente adottato le sue contromisure. Le truppe al comando di Cao Qi, capo dell'Ufficio Centrale della Guardia di Xi, avevano teso un'imboscata ai soldati di Zhang.
Nello scontro a fuoco che ne seguì all'Hotel Jingxi, nove guardie del presidente sarebbero state uccise insieme a decine di soldati di Zhang Youxia. In tutta la Cina, i movimenti militari sono stati bloccati e truppe e ufficiali sono stati confinati nelle caserme.
Si tratta dello scandalo più sanguinoso di una tempesta di voci che ha travolto Internet nel fine settimana. Se fosse vero, si tratterebbe dello scandalo militare più drammatico dalla morte del capo dell'esercito di Mao Zedong, Lin Biao, nel 1971.
Senza menzionare esplicitamente un tentativo di colpo di stato, i media statali hanno riferito che Zhang e un altro membro del CMC, Liu Zhenli, erano stati arrestati per "gravi violazioni della disciplina e della legge".
L'accuratezza delle voci online sembra essere supportata dalla straordinaria rapidità e severità dell'annuncio sul giornale ufficiale dell'Esercito Popolare di Liberazione (PLA), che ha confermato l'arresto di Zhang per "grave tradimento della fiducia riposta in loro dal Partito e dalla Commissione Militare Centrale".
Il Dipartimento della Difesa Nazionale ha confermato i presunti crimini per i quali era indagato. Non è stata menzionata l'ipotesi di cospirazione, ma la corruzione non è un'accusa difficile da dimostrare, né si può presumere che tutti gli alti ufficiali e politici cinesi siano indebitati, compresi Xi e la sua famiglia.
Zhang, come Lin, iniziò a temere che, avendo aiutato Xi a salire al potere, lui stesso sarebbe stato epurato. Ma qual è il contesto di questa drammatica storia? Innanzitutto, colpi di stato, omicidi e omicidi non sono una novità per il Partito Comunista Cinese (PCC).
Alla fine della Lunga Marcia, il viaggio durato un anno dal PCC tra il 1934 e il 1935 per sfuggire alle forze nazionaliste del Kuomintang del leader dittatoriale della Repubblica di Cina, Chiang Kai-shek, Mao Zedong guidò le cosiddette "sessioni di guerra".
Anëtarët e lartë të partisë u detyruan të rrëfenin krimet ideologjike; pasojat zakonisht ishin burgosja dhe ekzekutimi. Për Maon, qëllimi ishte të centralizonte dhe forconte partinë, si dhe të çlirohej nga “dogmatizmi i huaj”, veçanërisht nga Wang Ming i trajnuar në Moskë, udhëheqësi i “28 Bolshevikëve”.
Në mënyrë të ngjashme, periudha e qetë e Luftës së Dytë Kino-Japoneze nga viti 1942 deri në vitin 1945 u mundësua nga pakti i Maos me Japoninë, që i lejoi ushtritë e Perandorit Hirohito të përqendronin vëmendjen e tyre në mposhtjen e Chiang Kai-shek.
Gjatë kësaj kohe, Mao ndërmori një spastrim të njohur si “fushata e korrigjimit në Yan'an”. Me qëllim pastërtinë ideologjike rreth një axhende nacionaliste jo-sovjetike, fushata nguliti në PKK mendimet e Mao Ce Dunit dhe kultin e personalitetit të tij.
Megjithatë, krahasimi më i afërt në kohë me grushtin e dështuar të Zhang, është shembulli i shefit të Ushtrisë Çlirimtare Popullore (PLA), Lin Biao, i cili u ngrit në udhëheqje ushtarake pas sulmit të tij të egër verbal ndaj gjeneralit të lartë Peng Dehuai në konferencën e Lushanit në vitin 1959.
Lin shkëlqeu si një ndjekës besnik i Maos duke mbështetur botimin e “Librit të Vogël të Kuq”, një përmbledhje e thënieve të tij që u bë një tekst arsimor i detyrueshëm. Kur Mao u sulmua nga kolegët e tij pas programit të tij katastrofik të kolektivizimit, “Hapi i Madh Përpara”, i cili vrau urie 30-50 milionë kinezë, ai nisi Revolucionin Kulturor për të qëndruar në pushtet.
Lin u caktua nga Mao për të drejtuar ushtrinë në atë moment kritik. Pak a shumë në mënyrë të ngjashme, përpara Kongresit XX në vitin 2022, ku kërkoi një mandat të tretë të paprecedentë si Sekretar i Përgjithshëm i PKK-së, Xi siguroi mbështetjen e Zhang - një koleg dhe gjeneral i lartë i PLA-së.
Madje Xi e bindi atë të zgjaste shërbimin e tij përtej moshës normale të daljes në pension. Përveç statusit të tij si një “princ” i regjimit, Zhang-u 75-vjeçar gëzonte respekt të veçantë brenda forcave të armatosura si një nga të paktët udhëheqës të ushtrisë me përvojë luftarake në luftën kino-vietnameze të vitit 1979.
Por ashtu si me Lin-in, edhe kjo marrëdhënie nuk zgjati shumë. Në rastin e Lin-it, një Mao paranojak filloi të dyshonte se servilizmi, herë pas here i çuditshëm i shefit të ushtrisë së tij, ishte një maskim i ambicieve personale.
Lin, vetë një figurë paranojake që ishte sa fotofobik aq edhe akuafobik, filloi të kishte frikë se Mao donte ta spastronte. Prandaj ai mori një aeroplan për vete dhe familjen e tij dhe u nis për në Rusi. Por ata u vranë kur avioni i tij “Hawker Siddeley Trident” mbeti pa karburant dhe u rrëzua në Mongoli.
Zhang, ashtu si Lin, filloi të kishte frikë se pasi e kishte ndihmuar Xi-në të vinte në pushtet, ai vetë do të spastrohej një ditë. Ndërsa filloi mandati i tij i tretë, Xi - një tjetër diktator paranojak i mundshëm që është përpjekur të ndërtojë një kult personaliteti si Mao - filloi të spastronte ushtrinë dhe të zëvendësonte gjeneralët e lartë me mbështetësit e klikës së tij Fujian.
Për të konsoliduar pushtetin e tij brenda ushtrisë, Xi emëroi madje gruan e tij, Peng Liyuan, në një pozicion për të kontrolluar ngritjet në detyrë dhe emërimet brenda ushtrisë. Në këtë sfond, Zhang thuhet se nisi një grusht shteti brenda ushtrisë kur Xi u sëmur në plenumin e tretë të Kongresit XX të PKK në vitin 2024. Zhang spastroi mbështetësit e komandës së lartë të Xi-së në Komisionin Qendror Ushtarak.
Gjenerali He Weidong dhe Admirali Miao Hua u “zhdukën” papritur vitin e kaluar. Asnjëri nuk është rishfaqur ende. Në të njëjtën kohë, figura të fuqishme midis “pleqve” kinezë, siç janë ish-Sekretari i Përgjithshëm i PKK-së Hu Jintao dhe ish-kryeministri Wen Jiabao, së bashku me figura të tjera të njohura si gjenerali në pension Liu Yuan (djali i ish-presidentit kinez Liu Shaoqi) dhe djali i Deng Xiaoping-ut, kërkuan të mbronin pushtetin e Xi-së.
Duke e përqendruar pushtetin rreth personit të tij, Xi shkaktoi një reagim të ashpër. Vendimmarrja kolektive ishte bërë normë nën udhëheqësin suprem Deng dhe “8 të pavdekshmit” që sunduan Kinën nga viti 1982 deri në vitin 1992.
Sekretarët e përgjithshëm pasues, përfshirë Jiang Zemin dhe Hu, sunduan në këtë mënyrë kolegjiale, megjithëse kontrollonin byrotë politike të përçara nga rivalitetet fraksionale. Për më tepër, fraksionet anti-Xi u nxitën të vepronin nga dështimet e dukshme ekonomike dhe të politikës së jashtme.
Një ngadalësim ekonomik nga rritja pothuajse dyshifrore në vitet 2010 në një rritje reale të PBB-së, e vlerësuar nga disa analistë të jetë vetëm 2 deri në 3 për qind sot, e dëmtoi autoritetin e Xi-së. Politika të tilla si izolimi total për shkak të Covid-it, shtypja e sipërmarrësve të teknologjisë së profilit të lartë dhe kufizimi i lirive civile, janë kombinuar me një rënie të tregut të pronave (tani në vitin e pestë) për të krijuar një nivel pakënaqësie urbane të paparë që nga demonstratat e Sheshit Tiananmen të vitit 1989.
Papunësia e të rinjve është rritur ndjeshëm dhe janë zhdukur kursimet e klasës së mesme, të investuara kryesisht në prona. Kostoja ekonomike e politikës së Kinës për fëmijë të vetëm dhe shpopullimi që ajo po shkakton tani i ka shtuar gjendjes së keqe ekonomike dhe sociale.
Për këtë arsye, Xi quhet shpesh me përbuzje “kryeplaku i fshatit”. Rënia prej 80 për qind e investimeve të huaja direkte në Kinë që nga kulmi i tyre në vitin 2021, shpjegohet me politikën e jashtme tepër agresive të Xi-së, e cila është një “luftëtar ujk” - shumë ndryshe nga qasja “e butë” e Deng për të krijuar një fuqi botërore.
In termini di politica globale, l'iniziativa "One Belt, One Road" di Xi si è rivelata un completo disastro. Nel frattempo, il governo cinese si trova ora ad affrontare gravi vincoli di bilancio. Dal punto di vista diplomatico, la politica estera espansionistica di Xi ha lasciato la Cina isolata.
Allora perché Xi non è stato rimosso dal potere, come alcuni osservatori della Cina – me compreso – si aspettavano al plenum del IV Congresso Nazionale lo scorso ottobre? La responsabilità principale ricade sull'indecisione di Hu. La sua fazione riteneva che le dimissioni immediate di Xi avrebbero minato l'autorità del PCC in Cina.
Hu avrebbe voluto un ordinato trasferimento di potere al 21° Congresso Nazionale del 2027. Ma permettere a Xi di continuare a svolgere il ruolo di figura di facciata semi-protetta si è rivelato disastroso. Il colpo di Stato militare di Zhang, forse avviato dopo un presunto tentativo di assassinio nei suoi confronti dopo il suo ritorno da Mosca a dicembre, era atteso da tempo.
Se le fazioni anti-Xi e l'Esercito Popolare di Liberazione (PLA) non reagiranno (il che, data l'impopolarità di Xi, non è uno scenario improbabile), l'esito sarà probabilmente fatale per le figure politiche e militari che hanno complottato contro il presidente cinese.
Da una prospettiva globale, le conseguenze saranno probabilmente dannose. Zhang si era opposto al piano di Xi di invadere Taiwan. Xi potrebbe considerare la guerra con Taiwan come un mezzo temporaneo per riaffermare con fermezza la sua autorità e unificare il Paese.
Nel breve termine, l'epurazione senza precedenti dei generali dell'esercito dall'inizio del terzo mandato di Xi potrebbe richiedere un periodo di riorganizzazione. Tuttavia, se Xi venisse reintegrato nel pieno comando dell'esercito cinese, la probabilità di un attacco a Taiwan aumenterebbe significativamente.
Nota: Francis Pike, storico e autore delle opere "Hirohito's War", "The Pacific War 1941-1945" e "Empires at War: A Short History of Modern Asia since World War II"./ Preparato da: Pamphlet
Lini një Përgjigje