FLASH
Shkruar nga PamfletiUn contratto del 2009 e un altro del 2010 hanno fatto luce su uno dei più elaborati schemi di riciclaggio di denaro mai documentati in Albania. Al centro di questo schema: il famigerato narcotrafficante Gjergj Luca!
Il 7 ottobre 2009, presso lo studio di un notaio nella città di Lezha, è stato firmato un contratto di compravendita immobiliare. Le parti contraenti erano la famiglia Makaj, residente nel villaggio di Gocaj, e un acquirente di Tirana, Pëllumb Gjoka.
Oggetto del contratto era un'area di 9.100 metri quadrati di terreno arabile, registrata presso l'Ufficio del Catasto di Lezha con il numero di proprietà 342/9, volume 2, pagina 5, nella zona catastale 1873. Il terreno era situato nel villaggio di Gocaj, nel distretto di Lezha, e confinava a nord con la proprietà 342/10, a est con la 682, a sud con la 342/8 e a ovest con la 674.
I venditori, la famiglia Makaj, erano i legittimi proprietari del terreno. L'immobile era libero da vincoli. Le sezioni D ed E della scheda immobiliare, rilasciata dall'Ufficio del Catasto regionale di Lezha nella stessa data, il 7 ottobre 2009, confermavano l'assenza di vincoli legali o di qualsiasi altro onere o obbligo nei confronti di terzi.
Il prezzo di vendita era di 2.876.000 vecchi lek. Secondo il tasso di cambio medio dell'epoca, la somma corrispondeva a circa 20.000 euro. Un valore perfettamente in linea con il mercato dei terreni agricoli nella zona di Gocaj a quel tempo.
Pellumb Gjoka non si è presentato di persona presso lo studio notarile per firmare il contratto. È stato rappresentato da un procuratore speciale residente a Lezha. Una pratica comune per coloro che intendono mantenere le distanze dalla transazione.
A questo punto, Gjergj Luca non figurava da nessuna parte nel documento. Nessun riferimento, nessun collegamento, nessuna traccia di lui in questa transazione. Tuttavia, entro 14 mesi, proprio quel terreno sarebbe diventato l'asse centrale di un'operazione di riciclaggio di denaro che avrebbe collegato direttamente Pëllumb Gjoka a Gjergj Luca.
Quattordici mesi dopo: lo stesso terreno, prezzo 700 mila euro
Il 30 dicembre 2010, a Tirana, presso lo studio di un notaio, è stato firmato un nuovo contratto di compravendita.
Oggetto del contratto era esattamente lo stesso immobile. La stessa superficie di 9.100 metri quadrati. Lo stesso numero di immobile, 342/9. La stessa zona catastale, 1873. Gli stessi confini. Lo stesso villaggio, Gocaj. Lo stesso distretto, Lezha.
Ma le parti erano cambiate. Dalla parte del venditore ora c'era Pëllumb Gjoka, che aveva acquistato quel terreno per 20 mila euro appena 14 mesi prima. Dalla parte dell'acquirente c'era Gjergj Luca.
Il prezzo di vendita in questo contratto non era più di 20 mila euro. Era di 700 mila euro.
Nuk kishte ndodhur asnjë ndryshim urbanistik në zonë. Nuk ishte kryer asnjë investim i dokumentuar mbi tokën. Nuk ishte ndryshuar destinacioni i pronës, e cila vijonte të ishte tokë arë. Nuk kishte asnjë ekspertim tregu që të justifikonte një rritje të tillë çmimi. Bëhej fjalë për një copë tokë bujqësore në një fshat rural të Lezhës, çmimi i së cilës, edhe sot, nuk i kalon 15 deri në 20 euro për metër katror.
Nëse zbatojmë këtë logjikë tregu, vlera reale e asaj toke edhe sot luhatet midis 90 mijë dhe 135 mijë euro. Shumë larg shifrës 700 mijë euro të paguar në vitin 2010.
Diferenca midis çmimit të blerjes fillestare dhe çmimit të shitjes finale ishte 680 mijë euro. Rritja përfaqësonte një kërcim prej 3.500 për qind në më pak se një vit e dy muaj.
Profili i Pëllumb Gjokës dhe lidhja me trafikun e drogës
Për të kuptuar natyrën e këtij transaksioni, duhet analizuar profili i personit që shërbeu si ndërmjetës në këtë skemë.
Pëllumb Gjoka nuk ishte një investitor i zakonshëm në pasuri të paluajtshme. Dokumentet e siguruara nga Pamfleti, përfshirë një raport të klasifikuar sekret të Policisë së Shtetit, e përshkruajnë atë si një person të angazhuar vazhdimisht në trafikimin e lëndëve narkotike. Sipas këtij raporti, Gjoka kishte kaluar në rolin e organizatorit dhe drejtuesit të kultivimit të bimëve narkotike, produktin e të cilave e transportonte me gomone nga zona e Vilunit në Velipojë drejt Italisë.
I njëjti raport i policisë e përshkruan Pëllumb Gjokën si bashkëpronar në hije të kompanisë Rozafa, kompania kryesore e kontrolluar nga Gjergj Luca. Kjo lidhje nuk ishte rastësore. Në të gjitha aktet noteriale të analizuara gjatë hetimit, Pëllumb Gjoka figuronte pikërisht si palë kontraktuese me përfaqësuesit e kompanisë Rozafa.
Por Gjoka nuk ishte thjesht një ortak biznesi i Lucës. Një denoncim i vitit 2007, i dërguar nga një grup punonjësish policie në Ministrinë e Drejtësisë, e përshkruante Gjokën si ekzekutorin në terren të Gjergj Lucës, personin që zbatonte dhunën dhe terrorin ndaj kujtdo që guxonte të kundërshtonte interesat e tyre. Sipas denoncimit, banda e Pëllumb Gjokës ishte kampione e trafikut të drogës, jo vetëm në vendet e Ballkanit ku e trafikonte bashkë me Gjergj Lucën, por edhe në Evropë e më gjerë.
Në vitin 2023, Prokuroria e Posaçme Kundër Korrupsionit dhe Krimit të Organizuar, SPAK, e arrestoi Pëllumb Gjokën me akuzat e pastrimit të parave dhe porositjes së vrasjes. Ky është personi që, në vitin 2010, i shiti Gjergj Lucës një arë në Gocaj me 680 mijë euro më shumë se sa e kishte blerë vetëm 14 muaj më parë.
Gjergj Luca; trafikanti ndërkombëtar i drogës
Gjergj Luca nuk është një emër i panjohur për autoritetet europiane të zbatimit të ligjit. Që në vitin 1998, raportet ndërkombëtare e përshkruanin atë si kokën e katër linjave të trafikut të kokainës. Sipas këtyre raporteve, biznesi i tij i peshkut shërbente si mbulesë për një rrjet të sofistikuar trafiku që shtrihej nga Amerika Latine deri në portet e Europës.
Denoncimi i vitit 2007, i dërguar nga punonjësit e policisë së Lezhës në Ministrinë e Drejtësisë, përshkruante me detaje se si Luca përdorte tregtinë e peshkut si maskë për trafikun e drogës. "Gjatë tregtisë së peshkut jashtë vendit, Gjergj Luca ka tregtuar sasi të mëdha droge, duke i dërguar në Itali e veçanërisht në Malin e Zi, Kosovë, Maqedoni e Greqi, duke siguruar miliarda," thuhej në denoncim. Ky pohim konfirmohej edhe nga raportet e Institutit Amerikan, sipas të njëjtit dokument.
Sipas dokumentit, rrjeti i trafikut të Lucës nuk njihte kufij. Ai shtrihej nga Ballkani në Evropë dhe më gjerë, duke përfshirë Afganistanin, Holandën dhe vende të tjera të Azisë e Evropës. Në qendër të këtij rrjeti qëndronin dy emra: Gjergj Luca, si organizatori dhe financuesi, dhe Pëllumb Gjoka, si ekzekutori dhe njeriu i besuar në terren.
Kronologjia e një skeme pastrimi parash nga trafikanti Gjergj Luca: Nga kreditë bankare te kalimi i pronave
Për të kuptuar përmasat e plota të kësaj skeme, duhet ndjekur kronologjia e fakteve, hap pas hapi, ashtu siç e tregojnë dokumentet noteriale dhe bankare.
Gjithçka nis në fillim të viteve 2000. Midis 2001 dhe 2003, shoqëritë e familjes Luca, konkretisht "Rozafa" Sh.p.k. dhe më pas "Rozafa Palace" Sh.a., nënshkruajnë tri kontrata kredie me Bankën Italo-Shqiptare, e cila më vonë do të bëhej Intesa Sanpaolo Bank Albania. Më 2 nëntor 2001 lidhet kontrata e parë për 150 mijë dollarë amerikanë. Më 17 tetor 2002 vjen kontrata e dytë për 150 mijë euro. Dhe më 4 prill 2003 nënshkruhet marrëveshja e tretë për 350 mijë euro.
Në total, familja Luca merr rreth 650 mijë dollarë e euro kredi nga banka. Të tria këto kredi sigurohen me hipotekë mbi një apartament prej 88 metrash katrorë në rrugën "Luigj Gurakuqi" në Tiranë, pikërisht apartamenti ku banonte vetë Pëllumb Gjoka.
Ky detaj nuk është i parëndësishëm. Fakti që Pëllumb Gjoka banonte në një apartament që ishte pronë e familjes Luca dhe njëkohësisht kolateral për kreditë bankare të kësaj familjeje, tregon se lidhjet midis tyre ishin shumë më të thella se një marrëdhënie e thjeshtë biznesi. Ato ishin lidhje bashkëjetese financiare.
Në vitin 2010, aktiviteti tregtar i "Rozafa Palace" Sh.a. mbyllet. Shoqëria që supozohej se operonte në fushën e lojërave të fatit nuk funksionon më. Megjithatë, vitin pasardhës, pikërisht mbi këtë shoqëri të mbyllur do të ndërtohet një borxh fiktiv me përmasa të mëdha.
Më 11 prill 2011, në zyrën e noteres Tamara Malaj në Tiranë, nënshkruhet akti i parë noterial i kësaj skeme. Në këtë akt, nëna e Gjergj Lucës, duke vepruar si përfaqësuese ligjore e shoqërive Rozafa Sh.p.k. dhe Rozafa Palace Sh.a., deklaron se u detyrohet Pëllumb Gjokës shumën prej 872.420,37 dollarësh amerikanë. Arsyeja e deklaruar për këtë borxh është një "bashkëpunim në lojërat e fatit" që, sipas deklaratës, kishte ndodhur deri në tetor të vitit 2010. Në akt premtohet se borxhi do të likuidohet brenda një viti, nga 30 prilli 2011 deri më 30 prill 2012.
Këtu fillojnë pikëpyetjet. Së pari, shoqëria Rozafa Palace ishte mbyllur si aktivitet në vitin 2010. Si mund të lindte një borxh prej gati një milion dollarësh nga një bashkëpunim në lojëra fati me një shoqëri që nuk funksiononte më?
Së dyti, aktit nuk i bashkangjitet asnjë dokument mbështetës. Asnjë kontratë bashkëpunimi midis palëve. Asnjë faturë. Asnjë transfertë bankare. Asnjë provë që të vërtetonte se ky borxh kishte lindur realisht. E vetmja gjë që ekziston është deklarata e nënës së Gjergj Lucës, një grua e nderuar në botën e artit, e cila firmoste aty ku i thoshte i biri.
Më 9 qershor 2012, në të njëjtën zyrë noteriale, nënshkruhet një akt i dytë. Sipas referimeve në dokumentet pasuese, në këtë datë deklarohet se Pëllumb Gjoka ka likuiduar disa detyrime në emër të familjes Luca. Konkretisht, 21 mijë euro për blerje toke në rrugën e Shëngjinit dhe 40 mijë dollarë plus 1 milion lekë për blerje toke në Baldre. Ky akt shërben për të krijuar një gjurmë dokumentare shtesë, një justifikim të mëtejshëm për "borxhin" që po rritej dhe po ndërlikohej.
Më 20 gusht 2013 vjen akti qendror i gjithë skemës. Përpara noterit Sokol Sh. Malaj në Tiranë, nëna e Gjergj Lucës dhe Pëllumb Gjoka nënshkruajnë një marrëveshje për shlyerjen e detyrimit. Në këtë akt, të dyja palët deklarojnë se borxhi prej 872.420,37 dollarësh është likuiduar plotësisht. Por mënyra e shlyerjes nuk është me para. Për të shlyer këtë borxh fiktiv, familja Luca i kalon Pëllumb Gjokës katër pasuri të paluajtshme në Tiranë me vlerë totale 450 mijë euro.
Katër pronat e kaluara janë: një apartament banimi 88 metra katrorë në rrugën "Luigj Gurakuqi", i njëjti apartament që ishte vënë hipotekë për kreditë e viteve 2001-2003 dhe ku banonte vetë Gjoka; një apartament i dytë banimi 77 metra katrorë në të njëjtën rrugë; një truall 128.3 metra katrorë po në rrugën "Luigj Gurakuqi"; dhe një bodrum 164.5 metra katrorë. Të katërta këto prona ishin në Tiranë dhe përbënin një pjesë të konsiderueshme të pasurive të familjes Luca.
Por këtu qëndron edhe elementi më i rëndësishëm i kësaj skeme. Paratë e pagesës për këto prona nuk i kaluan kurrë nënës së Gjergj Lucës, e cila formalisht ishte shitësja. Në vend të kësaj, ato u depozituan në llogarinë e noterit pranë një banke të nivelit të dytë dhe më pas u transferuan direkt për të shlyer kreditë bankare të shoqërive të familjes Luca. Kjo ishte thelbi i pastrimit të parave: paratë e Pëllumb Gjokës, që sipas raporteve të policisë vinin nga trafiku i drogës, hynë në sistemin bankar si pagesë për blerje pronash dhe u përdorën për të shlyer borxhet legjitime të shoqërive të Gjergj Lucës.
Vetëm dy ditë më vonë, më 22 gusht 2013, një përfaqësues i Intesa Sanpaolo Bank Albania deklaron para noterit se apartamenti 88 metra katrorë, i njëjti që ishte vënë hipotekë për tri kreditë e viteve 2001-2003 dhe që tani po i kalonte Pëllumb Gjokës, është i lirë nga çdo barrë hipotekore. Banka konfirmon fshirjen e hipotekës pikërisht në momentin kur prona kalon te blerësi. Një koincidencë që sugjeron një operacion të koordinuar midis të gjitha palëve: familjes Luca, Pëllumb Gjokës dhe bankës.
Në vëmendje të SPAK/ Kjo skemë nuk është thjesht një marrëveshje e pazakontë biznesi. Ajo përmban të gjithë elementët klasikë të një operacioni pastrimi parash
Elementi i parë i dyshimtë është mungesa e plotë e dëshmive për detyrimin origjinal. Borxhi prej 872 mijë dollarësh justifikohet me një bashkëpunim të pretenduar në lojëra fati përmes një shoqërie që ishte mbyllur si aktivitet. Asnjë dokument i vetëm nuk provon se ky borxh ka lindur realisht. Në çdo transaksion normal tregtar, një borxh i kësaj përmase do të shoqërohej me kontrata, fatura, transferta bankare, prova të bashkëpunimit. Këtu nuk ekziston asgjë e tillë. Vetëm një deklaratë e nënës së Gjergj Lucës.
Elementi i dytë është paaftësia financiare e familjes Luca. Midis 2001 dhe 2003, e njëjta familje kishte marrë kredi totale rreth 650 mijë dollarë e euro nga banka, të garantuara me të njëjtin apartament që përfundimisht përfundon në duart e Pëllumb Gjokës. Kjo do të thotë se një subjekt i mbingarkuar me kredi bankare, që nuk i kishte shlyer ende, deklaron se i ka borxh një privati edhe 872 mijë dollarë të tjera. Një borxh që nuk e likuidon kurrë me para, por e shlyen duke kaluar pasuri që ishin vetë kolateral i bankës.
Elementi i tretë është koincidenca e datave. Fshirja e hipotekës nga banka më 22 gusht 2013 ndodh vetëm dy ditë pas aktit të kalimit të pronave te Pëllumb Gjoka. Kjo sekuencë kohore nuk mund të jetë rastësi. Ajo tregon se palët kishin koordinuar veprimet e tyre për të pastruar pronat nga barrët bankare në momentin e kalimit te blerësi, duke e bërë transaksionin të duket i rregullt në letër.
Il quarto elemento è lo schema ricorrente. La transazione fondiaria di Gocaj del 2009-2010 e lo schema di debiti fittizi e trasferimenti di proprietà del 2011-2013 seguono lo stesso schema. Un bene di scarso valore viene gonfiato artificialmente o viene creato un debito fittizio per giustificare il movimento di ingenti somme di denaro. Nel caso di Gocaj, il terreno è stato acquistato per 20 mila euro e rivenduto 14 mesi dopo per 700 mila euro. Nel caso di Tirana, un debito fittizio di 872 mila dollari viene ripagato trasferendo una proprietà del valore di 450 mila euro, mentre il denaro viene versato direttamente in banca per ripagare i prestiti delle società di Gjergj Luca.
Se SPAK e i cittadini albanesi avranno la buona volontà di ascoltare e comprendere un po' meglio le ragioni della rabbia di Gjergj Luca e della lunga guerra che Pamfleti ha iniziato con questo trafficante, vi invitiamo a guardare un documentario che fa luce sulla verità:
Ky eshte 100% i biri te jatit, malok dukagjinas i pabese.
Mendoj se nuk është e drejtë të fajësosh dikë përmes medias. Në Shqipëri askush nuk është mbi ligjin.
90% te medias i ka Qiverria qe ju mbeshtesni 10% kq ngelur pa u Q.. nga Rama Qiverria,kjo 10% e ka guximin te denoncoje ate qe mendon,nqs ka shkelur privatesine denoncon te interesuarit.
Me duket se pronari i "Rozafa" e ka hapur vete kapakun e pusetes qe po i del era.
Luca ka gisht ne vrasjen e Arjan Selimi, atij tipit qe beri ate videon e famshme te Iris Gjonit duke pi mall.
Luca mafiozi, i paprekshëm se mbrohet nga pushtetarët. SPAK, Vepro!