FLASH
Shkruar nga Pamfleti
Projekti i preferuar i Putinit në Arktik po merr formë. Tubacioni “Fuqia e Siberisë 2” është një tjetër biletë për një hyrje të madhe në biznesin e LNG-së. Por mbeten pengesa të mëdha.
Ndërtimi i tubacionit të shumëpritur Power of Siberia 2 po përparon, por udhëheqësi i Kremlinit Vladimir Putin do të korrë përfitimet e tij shumë më vonë se sa pritej.
Sipas burimeve të industrisë, do të duhet të paktën një dekadë që Rusia të rrisë ndjeshëm eksportet e gazit nga Rusia në Kinë.
Prandaj, do të duhet shumë kohë para se tubacioni të mund të shërbejë si një burim i rëndësishëm financimi për Putinin.
Tubacioni i planifikuar synon të transportojë LNG-në ruse nga uzina e sanksionuar Arctic LNG 2 në rajonin Arctic Yamal nëpërmjet Mongolisë në Kinë.
Deri në 50 miliardë metra kub gaz pritet të rrjedhë nga rajoni i Arktikut çdo vit. Burime nga industria i thanë Reuters se edhe nëse marrëveshja do të finalizohej vitin e ardhshëm, do të duheshin të paktën pesë vjet për të përfunduar tubacionin.
Do të duheshin edhe pesë vjet të tjera që furnizimet me gaz të rriteshin.
Një burim i brendshëm i Gazpromit nuk pret që tubacioni të arrijë gjysmën e kapacitetit të tij të synuar të shpërndarjes para viteve 2034-35. Si një gjigant shtetëror i energjisë, Gazprom është një nga lojtarët që do të përfshihet në marrëveshjen me Kinën.
Analistët në Institutin e Oksfordit për Studime të Energjisë presin gjithashtu vonesa.
“Një marrëveshje përfundimtare deri në fund të vitit 2026 mund të rezultojë në dërgesat e para deri në fund të vitit 2030 ose 2031, me një pjesë të konsiderueshme të rritjes së prodhimit të arritur deri më 1 janar 2035”, thuhej në një raport të shtatorit.
Pasi Rusia dhe Kina u zotuan me shkrim për të ndërtuar tubacionin Power of Siberia 2, projekti dukej praktikisht i vulosur. Sipas Gazprom, ishte nënshkruar një "memorandum ligjërisht i detyrueshëm". Pauzat fillestare në bisedime sugjeronin se mund të ekzistonin ende mosmarrëveshje të rëndësishme. Dhe mbeten shumë pyetje në lidhje me çmimin e shitjes, kohën e dorëzimit dhe kushtet e investimit.
Sipas raportimeve të medias, çështja e çmimit të shitjes në veçanti shkaktoi pakënaqësi midis të dyja palëve. Me sa duket, kjo ishte edhe arsyeja pse projekti u pezullua përkohësisht. Tashmë ekziston një pararendës: në fund të vitit 2019, Rusia filloi të pompojë gaz nga Siberia Lindore në Kinë. Tubacioni "Fuqia e Siberisë 1" pritet të arrijë kapacitetin e tij të planifikuar prej 38 miliardë metrash kub deri në vitin 2025.
Me ndërtimin e tubacionit të dytë, Putini tani synon të zgjerojë më tej marrëdhëniet tregtare me Kinën. Kjo mund të jetë veçanërisht e suksesshme në sektorin e LNG-së. Në muajt e fundit, ka pasur gjithnjë e më shumë raportime për transportues të ngarkuar të LNG-së që ankorohen në portet kineze. Sipas raporteve të medias, këto përfshijnë cisternat Iris, Vokshod dhe Zarya. Të tre cisternat kanë lidhje me flotën në hije ruse.
Për shefin e Kremlinit, interesi financiar është parësor në shtyrjen përpara të furnizimeve dhe projekteve të tilla të energjisë, siç është “Fuqia e Siberisë 2”.
Që nga shpërthimi i luftës në Ukrainë, Rusisë i është dashur t’i zhvendosë eksportet e saj të energjisë (kryesisht naftë dhe gaz) te klientë të tjerë. Para luftës, ekonomia e Rusisë furnizonte shumë vende të BE-së; sot, ajo furnizon vetëm ato anëtarë që mbështeten te Rusia, siç janë Hungaria dhe Sllovakia.
Të ardhurat nga marrëveshjet e energjisë ushqejnë fondin e luftës dhe i sigurojnë ekonomisë ruse një bazë financiare për të vazhduar pushtimin. / Përshtatur nga Fr.de /
Lini një Përgjigje