
Kurrë nuk i kam dashur qentë. Por kërcen prifti nga belaja! Kemi një gocë. E dërguam në Amerikë. Bëri shkollë. Mori diplomë. Ekonomiste. Nuk gjen punë. Jeton me paratë e babait…
Tek dera e CONAD. Një burrë.
Moshë e tretë. Në dorë shtrëngonte një rrip lëkure. Në fund të rripit një kone.
Burri veshur me kostum dalë boje.
Konja: “Alta moda”.
E kqyra. E njoha. Vëllai I një shoku tim të shkollës. Doktor grash…
-Pse qëndron tek dera?
-Nuk lejohen zagarët të futen brenda!
-Nuk paske respekt për racën e qenve. Nuk është zagar, por kone e ditëve tona?!
-E urrej! Më ka nxirre jetën! Kurrë nuk i kam dashur qentë. Por kërcen prifti nga belaja! Kemi një gocë. E dërguam në Amerikë. Bëri shkollë. Mori diplomë. Ekonomiste. Nuk gjen punë. Jeton me paratë e babait…
I thotë gruaja: -Pse nuk vjen në Tiranë?...
-Vij me një kusht,- përgjigjet vajza. - Dua të më blini një kone…
-Po unë kam frikë nga qentë,- tha zonja ime…
-Ti frikën. Unë rroftë Amerika…Ndërhyra unë: -Të pres koromanen, d.m.th nuk ka më dollarë nga Tirana…
-OK. Tha vajza. Unë gjej punë tek semafori!...
-I mallkuar! Futi hundët gruaja! Dashke ta bëjmë vajzën putanë? Të bëhemi gazi i botës, ëëë?
Hapëm katalogët e koneve…Ja dërguam vajzës. Disa variante.
-Jo që jo. E dua “Çivava”…E blej vetë në Amerikë. Dua 10 mijë dollarë. Shumë? Bashkë me koston e transportit?...
Dhe vajza mbërriti bashkë me konen…
Rrinë bashkë në një dhomë. Puthen ditën. Flenë bashkë natën…
Gruaja blen ushqime.
Unë e shëtis. Në mëngjes. Në mbrëmje.
Vajza e vesh. E ushqen. I bën vaksina. E çon tek doktori…
Ne paguajmë…Qimet e kokës…
Kur unë hedh ndonjë shkelm, vajza kërkon në internet biletë për në Amerikë…
Gruaja derdh lot…
Unë rrëmbej konen. Shëtisim.
U larguan…Të dy e urrenin njeri tjetrin. Më shumë burri…Më pak konja…
Lini një Përgjigje