FLASH
Shkruar nga Pamfleti
But Reporters Without Borders, responding to the Prime Minister, advises Rama to invest his energy in addressing the problems of media freedom in Albania, while expressing readiness for dialogue...
Prime Minister Edi Rama and 'Reporters Without Borders' have been involved in remote retorts, following a report that RSFI published, where Albania ranks 83rd in terms of press freedom, a drop from last year.
On the other hand, the Prime Minister responded by publishing the SIGMA-OECD report that assessed the Media and Information Agency, but the organization later said that it “measures media freedom, not government communication.” It also raised concerns about political attacks, threats against journalists, and abuses of law enforcement.
Rama also shared an AMA report confirming the opposition's dominance in the television space. Regarding the recently published "Bulletin Intelligence" report, Rama told the organization that it refutes their thesis about the media being at the service of the government.
But Reporters Without Borders, responding to the Prime Minister, advises Rama to invest his energy in addressing the problems of media freedom in Albania, while also expressing readiness for dialogue.
"Prime Minister Edi Rama, instead of trying in vain to prove that the Reporters Without Borders (#RSFIndex) index is wrong, we propose that energy be invested in addressing the chronic problems of media freedom in Albania. Together with its local partners, RSF is ready for a dialogue on its proposals," writes Reporters Without Borders on the X network.
PM @ediramaal , instead of trying to prove, in vain, that the #RSFIndex is wrong, we propose to dedicate this energy to solving the endemic problems of freedom of the press in #Albania . Avec ses local partners, RSF est prête à un dialogue sur ses… https://t.co/Pd5rtWOPNW
— RSF (@RSF_inter) May 28, 2026
But for the Prime Minister, this RSFI reaction was disregard for the reliable data that Edi Rama refers to.
“ In vain? Wow. This is a surprisingly dismissive reaction to data that seems both credible and highly relevant. You are presented with heavily verified data showing that Albania is 33 percentage points below the threshold typically associated with “captured” media systems, and yet you believe that this doesn’t matter at all?
Honestly, my goal here wasn't to prove you wrong. I just thought it was worth sharing additional fact-based information, assuming you would be open to objective and unbiased sources, even when they challenge existing perceptions.
I also thought it might be encouraging to acknowledge that Albania still falls far short of the definition of a “captured” media environment, despite the very real challenges that still exist to improving media standards and protecting journalists.
I have never doubted the importance of the concerns raised in your paper and would sincerely welcome the opportunity to discuss them further with you and your local partners at any time. Just suggest a date and a place, and I will gladly attend, because for years I have hoped for the kind of meaningful dialogue you say you want.
At the same time, I would encourage you not to ignore empirical evidence just because it leads to a different conclusion. It might even be worthwhile to connect directly with the young people behind that impressive AI-based tool and explore whether there is room for collaboration in further strengthening your methodology.
PM @ediramaal , instead of trying to prove, in vain, that the #RSFIndex is wrong, we propose to dedicate this energy to solving the endemic problems of freedom of the press in #Albania . Avec ses local partners, RSF est prête à un dialogue sur ses… https://t.co/Pd5rtWOPNW
— RSF (@RSF_inter) May 28, 2026
"At the end of the day, getting closer to the truth is more important than holding fast to conclusions that may need to be revised. I look forward to a meeting around a common table and, until then, I will continue to share any new findings that can contribute to this discussion ," Rama wrote in his response.
This is not the first time that Prime Minister Edi Rama has been involved in retorts with foreign journalists or organizations, while expressing his willingness to dialogue with them, while in Albania he applies the standard of exclusions or long-term punishments, excluding various journalists from media conferences. /Pamphlet/
Minutat në ekran nuk e bëjnë median të lirë. Në thelb, ato nuk thonë pothuajse asgjë për lirinë reale të medias. Koha televizive është një tregues sasior, jo cilësor. Ajo mat vetëm sa minuta shfaqet një aktor politik në ekran, por nuk mat mënyrën se si paraqitet, kontekstin në të cilin vendoset, apo narrativën që ndërtohet rreth tij. Një media mund t’i japë një politikani shumë hapësirë, por njëkohësisht ta paraqesë atë në mënyrë të vazhdueshme negative, mbrojtëse apo të delegjitimuar. Në këtë rast, prania e shpeshtë nuk është privilegj, por mjet konsumimi dhe amortizimi politik. Një nga format më të zakonshme të kontrollit editorial sot janë debatet e stisura. Studio televizive të mbushura me analistë “të përhershëm”, shpesh të lidhur financiarisht ose politikisht, krijojnë iluzionin e pluralizmit. Në realitet, kemi të bëjmë me një kor zërash që riprodhojnë të njëjtën narrativë, ndërsa zëri ndryshe izolohet, ironizohet ose ndërpritet. Edhe kur opozita është e pranishme në ekran, ajo mund të përballet me një ambient armiqësor, ku rezultati i debatit është i paracaktuar. Po aq e rëndësishme është edhe çështja e agjendës. Media e lirë nuk matet vetëm nga ajo që transmeton, por edhe nga ajo që zgjedh të mos transmetojë. Vendosja e temave “apostafat”, zhvendosja e vëmendjes nga skandale konkrete drejt debateve periferike, ose relativizimi i çështjeve që prekin pushtetin, janë forma të sofistikuara të kapjes mediatike. Në këtë kuptim, opozita mund të flasë gjatë, por detyrohet të flasë për tema që nuk i ka zgjedhur vetë. Edhe trajtimi i pabarabartë në pyetje dhe ton është një element që minutazhi nuk e kap. Pyetjet agresive për njërën palë dhe pyetjet e buta për tjetrën, ndërprerjet selektive, presioni për përgjigje të shkurtra apo mbyllja e diskutimit me justifikimin e “mungesës së kohës”, janë forma të censurës së butë. Ato nuk ndalojnë fjalën, por e deformojnë atë. Një tjetër aspekt është hierarkia e lajmit. Nuk ka të njëjtën peshë një deklaratë e vendosur në hapje të edicionit informativ dhe një tjetër e futur në fund, pa analizë dhe pa vazhdim. As nuk ka të njëjtin ndikim një lajm që përsëritet disa herë gjatë ditës dhe një që transmetohet vetëm një herë, formalisht, për të “larë duart” me balancën. Prania teknike nuk është domosdoshmërisht prani reale në opinionin publik. Në fund, duhet parë edhe struktura ekonomike e medias. Varësia nga reklamat shtetërore, interesat e pronarëve dhe marrëdhëniet me pushtetin e kthejnë median në një aktor të kujdesshëm për të mos kaluar disa vija të padukshme. Në këto kushte, hapësira që i jepet opozitës është shpesh një tolerim formal, jo shprehje e vërtetë e pavarësisë editoriale. Për më tepër, fakti që dy figura politike, Berisha dhe Rama, zënë pjesën dërrmuese të ekranit tregon një problem më të thellë: varfërinë e pluralizmit. Politika reduktohet në duel personal, ndërsa idetë, alternativat dhe zërat e tjerë mbeten në hije. Kjo nuk i shërben as opozitës, as demokracisë, por vetëm ruajtjes së një status quo-je të kontrolluar. Prandaj, debati mbi lirinë e medias nuk mund të mbyllet me tabela dhe përqindje. Media e kapur sot nuk hesht, por flet shumë; nuk censuron drejtpërdrejt, por deformon ose relativizon; nuk përjashton, por e fut kundërshtarin në një kornizë që e dobëson. Minutat në ekran mund të masin kohën, por nuk matin të vërtetën. Dhe pa këtë dallim thelbësor, çdo diskutim për pluralizëm mbetet thjesht statistikë pa përmbajtje.
Bravo të qoftë. Nuk jemi të gjithë qofte dhe qoftexhinj në këtë vendin tonë të pushtuar nga demagogë që mirë që tallent me ne përditë, por nuk hezitojnë aspak të shpërfaqin dhunshëm arrogancën propagandistike që i karakterizon. Edi / Sali = 1