FLASH
Shkruar nga Pamfleti
Sharm el-Sheikh, Egjipt –Presidenti amerikan Donald Trump deklaroi se marrëveshja e fundit për Gazën nuk do të kishte ndodhur “nëse SHBA nuk do të kishte goditur Iranin në kapacitetet e tij bërthamore”.
Duke folur përkrah presidentit egjiptian Abdel Fattah al-Sisi në samitin ndërkombëtar për Gazën, Trump tha se “Irani është i lodhur, i goditur dhe ka nevojë për ndihmë”. Ai u shpreh i gatshëm të heqë sanksionet nëse Teherani “është i gatshëm të ulet për të biseduar”.
“Nëse nuk i goditnim për çështjen bërthamore, nuk do të kishte pasur këtë marrëveshje historike. Irani tani e mbështet publikisht marrëveshjen për Gazën. Ata e duan këtë zgjidhje”, tha ai.
Trump konfirmoi gjithashtu se faza e dytë e planit të tij për paqe në rajon ka filluar “de facto”, duke shtuar se “faza janë të ndërlidhura me njëra-tjetrën”.
Çfarë po ndodh realisht në prapaskenë?
Burime diplomatike për Reuters dhe AP raportojnë se goditjet ajrore amerikane mbi objektiva të dyshuara bërthamore iraniane kanë krijuar presion të drejtpërdrejtë mbi Teheranin, duke e shtyrë këtë të fundit të zbusë tonet dhe të pranojë marrëveshjen për armëpushim dhe lirimin e pengjeve të Hamasit.
Pavarësisht retorikës së tij agresive, Trump po kërkon të riaktivizojë një plan të ri të paqes që përfshin ndarjen e përgjegjësive mes Izraelit, Egjiptit dhe aktorëve rajonalë, me mbështetjen e heshtur të Iranit.
Ndërsa kryeministri izraelit Benjamin Netanyahu refuzoi të marrë pjesë në samit, duke u tërhequr për arsye “taktike”, presidenti egjiptian Al-Sisi ka marrë një rol qendror në ringjalljen e dialogut. Ndërkohë, Irani ka publikuar një deklaratë të shkurtër ku thotë se “mbështet përpjekjet për paqe të drejtë për Gazën”, pa përmendur SHBA-në apo goditjet ajrore.
Nga një këndvështrim gjeopolitik, qasja e Trump përbën një precedent të rrezikshëm por të suksesshëm për diplomacinë ndërkombëtare: përdorimin e forcës si hapje për negociata. Kjo logjikë mund të frymëzojë ose të destabilizojë aktorë më të vegjël në Ballkan, të cilët përballen me tensione etnike, ndërhyrje të huaja dhe mungesë të besimit në rrugët paqësore.
Lini një Përgjigje