FLASH
Shkruar nga Fulvio Scaglione
Pra, i dashur Macron, më falni për sinqeritetin tim, ju dërgoni ushtarë në Ukrainë. Dhe ndërsa ju shkoni, ne do të përpiqemi të gjejmë një zgjidhje paksa më moderne dhe efektive...
Presidentit francez Emmanuel Macron duhet të paktën t'i jepet merita për një këmbëngulje mjaft të gjatë.
Që nga shkurti, në intervale të rregullta, ai ka nxitur liderët e tjerë evropianë me atë që duket se është bërë ideja e tij fikse: dërgimi i ushtarëve evropianë në Ukrainë. Ai gjithashtu i është rikthyer temës orët e fundit, me një intervistë të dhënë për të përjavshmen angleze "The Economist". Ndoshta duke menduar për të folur me një publik që është veçanërisht i ndjeshëm ndaj çështjes si ai anglez, Macron përsëriti konceptet e dashura për të, duke i pasuruar me konsiderata të tjera.
Së pari: nëse rusët thyejnë frontin dhe ukrainasit na kërkojnë ta bëjmë këtë, gjë që deri më tani nuk ka ndodhur, do të ishte legjitime të shtrohej pyetja nëse do të dërgoheshin ushtarë në Ukrainë.
Së dyti: nëse Rusia fiton në Ukrainë, ajo do të vazhdojë të pushtojë vende të tjera si Balltiku, Rumania, Moldavia, Polonia.
Së treti: për Evropën është çështje kredibiliteti ndërkombëtar dhe gjithsesi liderët evropianë tashmë kanë ndryshuar mendje që nga fillimi i luftës: nga ndihma e kufizuar ushtarake ne kemi kaluar gradualisht në tanke, bombardues luftarakë dhe raketa me rreze të gjatë, me autorizim për të goditur territorin rus.
Së katërti: është një praktikë që Franca e ka aplikuar tashmë në Sahel, ku ka ndërhyrë me kërkesë të disa vendeve.
Askujt nuk i shpëton fakti që Macron, i cili është po aq i shpejtë dhe dinak sa një mace, ka vendosur të përfitojë nga zgjedhjet e ardhshme evropiane, në përpjekje për ta rikthyer Francën në qendër të ndërtimit politik europian. Duke marrë parasysh shembjen e boshtit gjermano-francez, i cili për shumë vite ka qenë vendimtar në fatin e BE-së, Macron dëshiron të mbushë këtë zbrazëti. Të bëhesh standardi i betejës për sigurinë e Evropës në lidhje me pretendimet imperialiste të Rusisë dhe shtytësi kryesor i ekonomisë së luftës, është padyshim një mënyrë e mirë për ta arritur këtë, ose të paktën për ta provuar. Në të njëjtën kohë duke e bërë kancelarin Scholz të dukej si një dembel dhe duke tërhequr duartrokitje nga vendet më ekstremiste dhe pro-amerikane, nga Balltiku në Poloni, ata që me luftën fituan ndikim të madh në Bruksel dhe Strasburg.
Sidoqoftë, siç tha Craxi, herët a vonë të gjitha dhelprat përfundojnë në gëzofë. Dhe fjalët e Macron (të cilat Moska e përshëndeti me përbuzjen e zakonshme që rezervon për politikanët evropianë: "Me sa duket, këto fraza të Macron demonstrojnë një gjë mbi të gjitha: se Evropa kuptoi pak për krizën me Rusinë dhe vazhdon ta bëjë këtë.
Konsiderata e parë është edhe më banale: që nga 24 shkurti 2022, SHBA, BE dhe aleatë të ndryshëm kanë derdhur 280 miliardë ndihma (ushtarake, humanitare dhe financiare) në Ukrainë, duke rritur në të njëjtën kohë, siç thotë Macron, nivelin e armatimeve të dërguar në Kiev. Cili është rezultati? Se ne kemi frikë nga përparimi i linjave ukrainase, ndërkohë që Ukraina i kushton 58% të buxhetit të saj luftës, ajo po mbetet pa ushtarë, aq shumë sa Polonia dhe vendet e tjera po mendojnë të kthejnë meshkujt ukrainas që banojnë në territoret e tyre dhe përballet me shkatërrim të pashembullt: në fund të vitit të parë të luftës, Banka Botërore vlerësoi koston e një rindërtimi të mundshëm në 411 miliardë dollarë ( të gjitha asetet ruse të ngrira në BE dhe SHBA nuk arrijnë 300 miliardë ). Ndërkohë, popullsia ukrainase rrezikon të reduktohet në minimum. E vërteta është se kjo luftë duhej të shuhej sa më parë, kur rusët dukej se ishin në vështirësi dhe negociatat dukej se po shkonin mirë. Por jo, ideja ishte: le t'i thyejmë shpinën Rusisë. Një përshkallëzim, në vend të një depërshkallëzimi, të bindur se do të fitojmë lehtësisht, dhe tani ja ku jemi me ekonominë e luftës dhe të armatosemi dhe të ikim.
Konsiderata e dytë: si mund të thuash që rusët, nëse arrijnë fitoren në Ukrainë, do të pushtonjnë vende të tjera? Nëse ata do ta kishin arritur qëllimin e tyre, pra fitoren në Ukrainë, pse rusët do të pushtonin vendet që janë pjesë e NATO-s, pastaj do të hynin në luftë me një Aleancë që tashmë përbënte 57% të shpenzimeve ushtarake globale para kësaj lufte? Pse duhet të hyjnë në luftë me SHBA-në, fuqinë tjetër bërthamore, qoftë edhe përmes NATO-s? E gjithë kjo pasi keni bërë një luftë shumë të ashpër në Ukrainë? Kjo është dukshëm një hipotezë e pakuptimtë, nga e cila kemi një vizion të përafërt të politikave të Kremlinit.
Së treti: Macron flet për dërgimin e ushtarëve evropianë në Ukrainë, por kurrë nuk thotë se çfarë të bëjë. Prania, edhe në terren, e “këshilltarëve” ushtarakë të NATO-s është një sekret i hapur, të gjithë e dinë që ata janë prezent në Ukrainë prej vitesh. A dëshiron Macron të dërgojë më shumë? Apo dëshiron të dërgojë kontigjente ushtarësh evropianë për të luftuar kundër rusëve? Logjikisht, nëse vërtet duam të korrigjojmë problemet në fushën e betejës dhe mbi të gjitha të përmbysim nismën politike të Rusisë, kjo do të ishte e vetmja zgjidhje që ka kuptim logjik. Natyrisht, kjo do të thotë të shkosh në luftë me Rusinë, të cilën askush nuk e dëshiron, nga Biden te Scholz e deri te ndonjë lider tjetër evropian. Dhe nëse e pyet Macronin, edhe ai do t'ju thotë se nuk e dëshiron. Kështu që?
Së katërti: Macron përmend si shembull ndërhyrjet ushtarake të Francës në Afrikë, veçanërisht në Sahel. Por në vetë Sahelin kohët e fundit ka pasur një varg të gjatë vendesh (Gabon, Çad, Mali, Burkina Faso, Niger) që francezët po i dërgojnë në shtëpi pa shumë ceremoni, ushtarët dhe ambasadorët. Dhe nëse ka diçka që, në nivel politik ndërkombëtar, po shembet, është pikërisht e ashtuquajtura Francafrique. Dhe përsëri, ekziston ndjenja se, në thelb, politikanët evropianë nuk janë në gjendje të kuptojnë se bota ka ndryshuar dhe se recetat e vjetra nuk janë më të dobishme, ose janë pak të dobishme. Pra, i dashur Macron, më falni për sinqeritetin tim, ju dërgoni ushtarë në Ukrainë. Dhe ndërsa ju shkoni, ne do të përpiqemi të gjejmë një zgjidhje paksa më moderne dhe efektive. Për shembull, duke punuar në atë që është në të vërtetë problemi i vërtetë: mbrojtja e Ukrainës dhe e drejta e saj për siguri, madje edhe me një "ombrellë" të NATO-s. /Përshtati “Pamfleti” nga “Inside Over”
Lini një Përgjigje