E para grua kryeministre në Tokio vjen me flamurin nacionalist, jo feministe dhe bota duhet të jetë e vëmendshme…
Për herë të parë në historinë moderne të Japonisë, një grua ka marrë postin e kryeministres. Sanae Takaichi, politikane nacionaliste dhe konservatore e linjës së ashpër, ka rrëzuar tavanin prej xhami në një vend që shpesh renditet në fund të klasifikimeve për barazi gjinore në vendimmarrje. Por, ndërsa bota përshëndet simbolikën e këtij hapi, të vërtetën politike e fsheh një realitet më të ftohtë: Japonia po zhvendoset djathtas dhe kjo lëkundje mund të ketë jehonë më larg se sa duket.
Takaichi, e njohur për lidhjet e saj të ngushta me liderin e ndjerë Shinzō Abe dhe për retorikën e saj “Japan First”, pritet të forcojë ushtrinë, të kërkojë ndryshimin e kushtetutës paqësore të pasluftës, dhe të çimentojë lidhjen me SHBA-në në një kohë tensionesh të larta me Kinën dhe Korenë e Veriut.
Ajo nuk vjen si protagoniste e barazisë gjinore, përkundrazi, qëndrimet e saj mbi rolet tradicionale të grave në shoqëri kanë shqetësuar jo pak grupe progresiste në Japoni.
Kjo zgjedhje e paparashikuar, e ndihmuar nga një marrëveshje mes Partisë Liberal Demokrate dhe të djathtës radikale të Japan Innovation Party, nuk është thjesht një ndryshim i gjinisë në krye të shtetit; është një rikonfigurim i drejtimit të politikës japoneze. Takaichi nuk është një “feministe në pushtet”, por një nacionaliste me orientim të fortë kundrejt sigurisë, teknologjisë dhe identitetit japonez.
Për Shqipërinë dhe rajonin e Ballkanit, kjo ngjarje është një sinjal i qartë. Superfuqitë aziatike po ripozicionohen me vendosmëri dhe qartësi strategjike. Japonia e Takaichit do të kërkojë të forcojë praninë globale përmes teknologjisë, investimeve dhe diplomacisë agresive ekonomike; një fushë ku Ballkani mund të hyjë si partner, varësisht nga zgjedhjet që bëjmë. Shqipëria duhet ta ndjekë këtë zhvillim jo vetëm si një kronikë nga larg, por si një manual i heshtur për pozicionim dhe vetëdije strategjike.
Në epokën e rreshtimeve të reja globale, ku siguria, sovraniteti teknologjik dhe politika e jashtme po rimendojnë vetveten, Japonia nën një grua me frymë të fortë konservatore është një paradoks që mbart shumë mësime. Për ne, kjo është një kujtesë se simbolika nuk mjafton: rëndësi ka kush mban pushtetin, çfarë përfaqëson dhe si e përdor atë./Pamfleti

Lini një Përgjigje