FLASH
Shkruar nga PamfletiGoditjet që po pëson Hezbollahu janë shumë të rënda, por shkatërrimi i tij i plotë nuk është i mundur, ashtu siç nuk ishte e mundur të bëhej një gjë e tillë me Hamasin.
“Ushtria izraelite po synon pozicionet ushtarake të Hezbollahut në fshatin tuaj dhe nuk ka ndërmend të dëmtojë civilët. Nëse jeni brenda ose afër një ndërtese të përdorur nga Hezbollahu, duhet të largoheni deri në njoftimin e mëtejshëm”, ky ishte mesazhi zanor që mbërriti mëngjesin e së hënës së 23 shtatorit, pak para agimit në telefonat e 80 mijë libanezëve.
Gjatë ditës, stacionet televizive transmetuan një video të kryeministrit të shtetit hebre, sërish drejtuar libanezëve: “Merreni seriozisht paralajmërimin. Ju lutemi largohuni nga rreziku menjëherë. Pasi të përfundojë operacioni ynë, ju do të jeni në gjendje të ktheheni të sigurt në shtëpitë tuaja”.
Dhjetëra mijëra libanezë të tmerruar hipën në makina dhe u larguan për në veri të vendit. Shumë nuk ia dolën dot pasi koha nuk premtoi.
Sulmet izraelite vranë 492 njerëz, ku mes tyre 35 fëmijë dhe 58 gra. Ndërsa të plagosur mbetën 1,645 persona. "Do të jetë një Gaza e re", parashikoi gazetari italian Paolo Mieli.
Bastisjet izraelite, masakra e civilëve, ikja masive, shkaqet dhe perspektivat e luftës!
1. Sulmi ndaj Hezbollahut
Forca ajrore e shtetit hebre kreu sulmin më vdekjeprurës me bombardim kundër organizatës shiite që nga lufta e vitit 2006. Rezultati ishte shkatërrues: pothuajse 500 të vdekur. Izraeli njoftoi se kishte goditur 1300 objektiva të Hezbollahut, duke shkatërruar raketa lundrimi (të pajisura me një motor dhe të afta për të ndryshuar kursin gjatë fluturimit), raketa me rreze të gjatë dhe të shkurtër dhe drone sulmuese. Shumë prej tyre ishin fshehur në zona të banuara, prandaj lindi nevoja për t'i goditur ato.
2. Eksodi masiv
Ky ishte më i madhi në 18 vitet e fundit. Dhjetëra mijëra libanezë nga jugu dhe lindja e vendit - zonat me shumicë shiite - nxituan në makinat e tyre, duke bllokuar autostradën drejt Sidonit, një qytet sunit dhe Bejrutit. Gjithashtu, u goditën lagjet në jug të kryeqytetit, bastione të tjera të Hezbollahut. Sipas autoriteteve libaneze, sulmet goditën spitale, qendra mjekësore dhe ambulanca. Qeveria urdhëroi mbylljen e shkollave dhe universiteteve në pjesën më të madhe të vendit dhe filloi përgatitjen e vendeve të strehimit për njerëzit e zhvendosur.
3. Paniku mes civilëve
Korrespondentja Marta Serafini, tregon situatën pas sulmit izraelit në Bejrut. “Rruga bregdetare kthehen në ferr. Makinat janë plot me njerëz, ndonjëherë edhe 8 në një makinë të vetme, kamionët që përdoren për fruta janë të ngarkuar me fëmijë, mallra dhe sende me vlerë për t'u shpëtuar. Ka edhe nga ata që arratisen me skuter dhe gruan pas tyre duke mbajtur në krahë një foshnjë të porsalindur, ndërsa mbi supe kanë një çantë shpine ngjyrë rozë në të cilën kanë hedhur disa rroba kuturu. Në mal, në Ghazie, përsëri fillojnë të shtënat. Erëra paniku në radhën e pafund. Po sikur të bombardojnë edhe ata që shpëtojnë?”, shprehet ajo.
4. Por pse Izraeli sulmon Hezbollahun?
Më 8 tetor 2023 - një ditë pas pogromit të Hamasit në të cilin u masakruan 1200 izraelitë dhe u rrëmbyen 250 persona. Hezbollahu filloi të sulmonte veriun e vendit me raketa dhe drone. 70,000 izraelitë lanë shtëpitë e tyre, duke përfunduar të evakuuar në zona të tjera. Galilea u shndërrua në një tokë të shpopulluar dhe të shkretë nga zjarret.
5. Pse pikërisht tani?
Është pyetja që mundon më shumë analistët, sepse përfshin të kuptuarit e synimeve të qeverisë Netanyahu. Ofensiva e Izraelit është intensifikuar jashtëzakonisht shumë javët e fundit, me vrasjen sistematike të liderëve më të rëndësishëm të Hezbollahut. Dhe mbi të gjitha, me shpërthimin e bujshëm të njëkohshëm të qindra pager-ave dhe radiove të militantëve të Hezbollahut, i cili në dy ditë vrau 39 njerëz ndërsa mbetën të plagosur rëndë mbi tre mijë persona.
6. Si do të reagojë Hezbollahu?
Deri më tani, Hassan Nasrallah, lideri i lëvizjes, i ka bërë të gjitha llogaritë të gabuara. Ai mendonte se do të merrte një dividend politik nga ndihma e Hamasit, me një kosto të pranueshme. Kjo do të thotë se ai mendonte se Izraeli nuk do të shkonte përtej konflikteve me Hezbollahun për dekada. Në vend të kësaj, ai pa udhëheqësin që e kishte mbështetur për 40 vjet me kokën e prerë dhe të prerë pothuajse gjysmën e arsenalit të tij të madh raketor të shkatërruar.
Tani lideri duhet të vendosë se çfarë të bëjë, pasi ende ekziston frika se mund të japë goditje vdekjeprurëse, me raketa balistike të afta për të goditur Izraelin kudo. Por në këtë rast, do të ishte një luftë reale dhe gjithëpërfshirëse.
7. Irani, mbrojtësi i madh?
Ka të njëjtën dilemë si Hezbollahu, por në një shkallë më të gjerë. Teokracia shiite ndan me "Satanin" amerikan synimin për të shmangur luftën në shkallë të gjerë. Sulmi i prillit kundër Izraelit ishte gjithashtu i kufizuar, duke paralajmëruar SHBA-në dhe duke lejuar organizimin e një kordoni për të mbrojtur shtetin hebre.
Por në rast lufte totale, regjimi iranian ka një rrezik vdekjeprurës: qëndron larg, duke humbur asetin e tij kryesor perandorak - rolin dominues në Liban të garantuar nga Hezbollahu - dhe mbi të gjitha duke humbur fytyrën. Ose konkretisht ndihmon Hezbollahun, por në atë rast rrezikon një bombë atomike izraelite ose një ndërhyrje amerikane.
8. Paralizimi i SHBA
Prej 1 viti SHBA po përpiqet të bindë Izraelin që të arrijë një marrëveshje me Hamasin për armëpushim në Gaza dhe lirimin e pengjeve. Ambicia e Presidentit Biden ishte supreme: të niste një plan gjithëpërfshirës paqeje rajonal. Tani është në prag të një lufte globale rajonale. Mbështet sulmin izraelit ndaj Hezbollahut, bën thirrje për shmangien e një pushtimi tokësor, dërgon më shumë trupa në Lindjen e Mesme. Por e gjen veten të pafuqishëm kundër një aleati të vendosur për t’i shkuar deri në fund qëllimit të tij. Por cila është zgjidhja?
9. Çfarë dëshiron vërtet Netanyahu?
Nga njëra anë, kryeministri izraelit po konfirmon disa cilësi titanike. Ai përshpejtoi ofensivën 40 ditë përpara votimit amerikan, duke e vënë në vështirësi të mëtejshme kandidaten demokrate Kamala Harris. Në rast të fitores së Trump, nga 5 nëntori ai do t'i ketë duart edhe më të lira. Por çfarë planesh ka Netanyahu?
10. Çfarë e bën Izraelin më të sigurt?
Goditjet që po pëson Hezbollahu janë shumë të rënda, por shkatërrimi i tij i plotë nuk është i mundur, ashtu siç nuk ishte e mundur të bëhej një gjë e tillë me Hamasin. Në fund të një lufte shkatërruese, rezultati që presim mund të jetë tërheqja e Hezbollahut drejt veriut, e cila mund të arrihet edhe përmes rrugëve diplomatike. Dhe në rast të një armëpushimi në Gaza, Nasrallah do të ishte i lumtur të shpallte fundin e lëshimeve të raketave. Por Netanyahu është duke i plotësuar dëshirën e izraelitëve për t'i dhënë fund një herë e mirë kërcënimit nga veriu. Megjithatë, fitorja totale është joreale dhe përshkallëzimi i vazhdueshëm pengon kthimin e njerëzve të zhvendosur të Galilesë në shtëpitë e tyre.
11. Problemi i pazgjidhur
Netanyahu po ngatërron (me vetëdije) mbijetesën e Izraelit me të tijën: lufta totale i shërben atij për të zgjatur aleancën me të djathtën ekstreme, e cila ndjek një përballje përfundimtare jo vetëm me Hamasin dhe Hezbollahun, por me të gjithë palestinezët. Kjo do të thotë se, ndjek dëbimin e tyre nga Bregu Perëndimor dhe aneksimin e të gjitha territoreve të diskutueshme, përfshirë ato të fundit në të cilat mund të krijohet një mini shtet palestinez. Këtu është nyja e pazgjidhur, karburanti i përhershëm që duhet hequr nga fanatizmi islamist, premisa gjithmonë e shmangur e çdo shprese paqësimi.
Siç shkruante Paolo Mieli: “Ka kaluar shumë kohë që nga 7 tetori që gjithçka të zgjidhet me një ngjarje dramatike. Këtë herë nevojitet një zgjidhje paqësore. Paqja e vërtetë, ndoshta përfundimtare”./ Përshtati "Pamfleti", nga "Corriere della Sera".
Lini një Përgjigje