FLASH
Shkruar nga Pamfleti
Shumë para për “vernisazhe” dhe kokteje, shumë pak për sigurinë në muzeun më të vizituar në botë.
Kjo është akuza që ka qarkulluar rreth Luvrit për vite me radhë, dhe shpërtheu edhe më shumë një ditë pas vjedhjes kirurgjikale të së dielës në mëngjes, ku u rrëmbyen 8 xhevahire të paçmuara të kurorës.
Rreth 60 oficerë specialë policie u vendosën për të gjetur 4 hajdutë dhe mallrat e vjedhura: ky është angazhimi i qeverisë, e cila ndërkohë ka mbyllur Luvrin dhe ka urdhëruar prefektët të shtrëngojnë masat e sigurisë rreth institucioneve kulturore.
Nga njëra anë, ka kritika të shumta ndaj vendimmarrësve të cilat duhet të adresohen nga anë të ndryshme; nga ana tjetër, ekziston vetëdija se orët e para janë vendimtare për rezultatin përfundimtar të hetimit dhe se nuk mund të bëhen gabime.
Doli se njëri nga hajdutët u përpoq t’i vinte flakën ashensorit të mallrave, siç raportoi Ministrja Franceze e Kulturës Rachida Dati, e cila publikoi detaje të mëtejshme: “hajdutët qëndruan në dhomë për 3 minuta e 57 sekonda. Ata shkuan direkt te vitrinat; ata e dinin saktësisht se çfarë donin. Ata ishin shumë efektivë.”
Është domethënëse që hajdutët nuk e prekën kurorën e Luigjit XV, pavarësisht madhështisë së saj: ata e dinin se gurët e saj janë imitime të gurëve të çmuar dhe kanë qenë të tillë që nga fillimi i shekullit të 18-të.
Jo vetëm që i njihnin dhomat e muzeut dhe rrugën më të shpejtë për në vitrinën në fjalë si në dorën e tyre, por ishin gjithashtu të vetëdijshëm për të metat e sistemit. Prandaj, hetuesit e kanë vendosur gjurmën e brendshme në ballë të teorive të tyre, domethënë, një person të mundshëm nga brenda që ia kaloi informacionin e nevojshëm grupit të profesionistëve, kryesisht mangësitë strukturore, të njëjtat që sindikatat e Luvrit i kanë denoncuar prej vitesh. Ai që foli hapur, ndoshta jo i marrë seriozisht, është Élise Muller, një roje sigurie në Luvër dhe përfaqësuese e sindikatës për Sud Culture Solidaires, e cila, në një stacion televiziv francez, drejtoi gishtin nga menaxhmenti i muzeut, fajtor për marrjen e vendimeve buxhetore që nuk arritën të prioritizonin sigurinë e trashëgimisë së tij.
"Buxhetet ndahen kryesisht për festime dhe ekspozita speciale, gjë që ka kuptim, por me një buxhet të vazhdueshëm ose edhe në rënie, kjo ka ardhur në kurriz të sigurisë".
Dje në mëngjes, u përhap gjithashtu lajmi se menaxhmenti i Luvrit kishte kontaktuar kompaninë izraelite CGI Group për të koordinuar hetimin për vjedhjen, por mediat franceze e mohuan shpejt këtë gjatë ditës.
Ka shumë të ngjarë që bizhuteritë, të pamundura për t'u rishitur në treg, të jenë thyer. Por opsioni në tryezë, më i dëshiruari, është ai i rikuperimit, siç shpresonte shtëpia e ankandeve Christie's, siç ndodhi pak kohë më parë me disa bizhuteri të vjedhura nga Gruenes Gewoelbe në Dresden. Me atë rast, u krye vjedhja më e madhe që nga Lufta e Dytë Botërore, më 25 nëntor 2019.
300 diamante, me një vlerë të vlerësuar prej afërsisht 114 milionë eurosh, por shumica e sendeve të çmuara u sekuestruan në dhjetor 2022 si pjesë e një marrëveshjeje midis kriminelëve dhe prokurorisë gjermane dhe tani janë kthyer në Dresden. Me fjalë të tjera, Parisi po përpiqet të bëjë një marrëveshje me armikun.
Luvri te vjedhura i ka. Aty nuk ka sgje franceze. Te gjitha veprat e artit qe gjenden aty jane t vjedhura nga francezet neper bote gjate plaçkitjeve ushtarake, perfshire napolonin