FLASH
Shkruar nga Pamfleti
Meloni tha se ka qenë gjithmonë me Italinë dhe në vazhdimësi me Evropën. "Unë nuk e ndjek verbërisht Evropën apo Shtetet e Bashkuara. Por unë jam gjithashtu për unitetin e Perëndimit dhe mendoj se kjo është e nevojshme si për Evropën ashtu edhe për Italinë”, tha ajo.
Mes pyetjeve të forta nga anëtarët e opozitës në Parlamentin italian këtë muaj, kryeministrja Giorgia Meloni vuri në dukje se ajo ishte pyetur vazhdimisht: "a je me Evropën apo me Shtetet e Bashkuara?"
Meloni u përgjigj se ishte gjithmonë me Italinë dhe në vazhdimësi me Evropën. "Unë nuk e ndjek verbërisht Evropën apo Shtetet e Bashkuara," tha ajo. "Por unë jam gjithashtu për unitetin e Perëndimit dhe mendoj se kjo është e nevojshme si për Evropën ashtu edhe për Italinë."
Vetëm disa muaj më parë, kur u inaugurua Presidenti Donald Trump, Meloni dukej e pozicionuar në mënyrë perfekte për të qenë një urë lidhëse midis tij dhe Evropës. Ajo ishte e vetmja udhëheqëse evropiane në inaugurimin e tij, përputhej me armiqësinë e tij ndaj idealeve liberale, u miqësua me Elon Musk dhe dukej e etur për të marrë këtë rol.
Në vend të kësaj, ndërsa tensionet midis Evropës dhe Shteteve të Bashkuara përshkallëzohen, ajo e gjen veten të kapur në mes, duke balancuar afinitetin e saj ideologjik me Trump me nevojën që Italia të ndihmojë në forcimin e sigurisë dhe ekonomisë së kontinentit.
Nuk është e qartë nëse Trump, i cili është hapur antagonist ndaj Evropës, dëshiron një urë. Për më tepër, liderët e Britanisë dhe Francës, që të dy peshojnë më shumë se Italia si fuqi bërthamore, kanë kërkuar për vete rolin e ndërlidhësit midis Evropës dhe Shtëpisë së Bardhë.
Ndërsa Evropa rrit shpenzimet ushtarake dhe ngërthehet për një luftë të mundshme tregtare, Meloni vazhdon të predikojë pragmatizëm duke u përpjekur të shmangë zgjedhjen e palëve. Akti balancues mund të bëhet më i vështirë për t'u mbështetur.
Çdo krizë e re me Trump – për një marrëveshje të mundshme paqeje me Rusinë, për NATO-n, mbi tarifat – evidenton edhe më shumë pozicionin në mes të Melonit, thanë analistët.
"Ajo me zgjuarsi nuk po mban anë derisa të detyrohet ta bëjë atë, edhe pse shpreson se nuk është e detyruar ta bëjë kurrë", tha Giovanni Orsina, kreu i departamentit të shkencave politike në Universitetin Luiss Guido Carli në Romë.
Por ajo shtoi se "nëse aleanca Atlantike futet në stres më të madh dhe ka një distancim midis SHBA-së dhe Evropës, ky pozicion do të jetë më i vështirë për t'u mbajtur".
Meloni e ka paraqitur veten si një udhëheqëse e besueshme në Evropë, kryesisht falë mbështetjes së saj të palëkundur për Ukrainën dhe NATO-n.
Brenda vendit, ajo ka ngritur bazën e saj të vijës së ashpër, duke përfshirë futjen e një ndalimi "universal" të surrogacitetit, ndërkohë që drejton në të njëjtën kohë një politikë fiskale konservatore që zbuti frikën më të keqe të liderëve evropianë. Disa e quajtën atë pragmatizëm, ndërsa të tjerë e akuzuan atë "dyfishim".
Në skenën ndërkombëtare, Meloni ka krijuar një seri kontradiktash: një nacionaliste italiane në dukje në harmoni me lëvizjen ndërkombëtare të së djathtës së fortë të Trumpit, duke udhëhequr një vend, fati i të cilit është i lidhur pazgjidhshmërisht me fatin e Europës.
Në dy muajt e fundit, mjeti i saj kryesor për të mos tjetërsuar as Shtetet e Bashkuara dhe as Evropën ishte një heshtje e studiuar, ose kur kjo rezultoi e pamundur, i bën thirrje Perëndimit të ruajë forcën e tij nëpërmjet unitetit tradicional.
Tani, ajo përpiqet gjithnjë e më shumë t’i ketë të dyja mënyrat.
Komentet e Melonit në Senatin italian përpara një samiti në fund të marsit të liderëve evropianë në Bruksel ishin disa nga më të gjerat e saj në lidhje me polemikat e shumta të nxitura nga Trump dhe administrata e tij.
Një mbështetëse e vendosur i Ukrainës, Meloni miratoi përpjekjet e Trump për të negociuar një armëpushim, duke e quajtur atë "një hap të parë të rëndësishëm në një rrugë që duhet të çojë në një paqe të drejtë dhe të qëndrueshme për Ukrainën".
Por ndërsa ajo ka mbështetur angazhimin e saj për të ofruar garanci për sigurinë për Ukrainën, ajo ka qenë më pak mbështetëse e zëshme për presidentin ukrainas Volodymyr Zelensky.
Pasi ai u qortua nga Trump dhe zëvendëspresidenti JD Vance në Zyrën Ovale në fillim të marsit, ajo, si liderët e tjerë evropianë, nuk e qortoi presidentin dhe nuk shprehu mbështetje për zotin Zelensky. Në vend të kësaj, Meloni iu përgjigj shkëmbimit duke bërë thirrje për një samit SHBA-Europë. Një takim i tillë nuk ka ndodhur.
Ajo e ka kritikuar përgjigjen e disa liderëve europianë ndaj administratës Trump si “shumë pak politike” dhe sugjeroi se është “fëminore” të presësh që Italia të zgjedhë midis Evropës dhe Shteteve të Bashkuara.
Ndërsa Italia me kënaqësi do ta ndihmonte Evropën të shmangte një konfrontim, ajo tha në një intervistë me Financial Times të botuar të premten se "nuk jam e interesuar të them, 'unë jam në mes, unë jam një protagoniste'.
Jo tani, aksionet janë shumë të larta.
Ndryshe nga Franca dhe Britania, të cilat kanë udhëhequr përpjekjet për të organizuar një forcë evropiane për Ukrainën, Italia hodhi poshtë idenë e vendosjes së trupave të saj.
Ndërsa Trump kërcënon të tërheqë angazhimin e SHBA ndaj Evropës, Italia ka mbështetur kryesisht idenë se Evropa duhet të investojë në riarmatim. Megjithëse Meloni i ka përshkruar Shtetet e Bashkuara si aleatin më të ngushtë të Italisë, shpenzimet ushtarake relativisht të ulëta të Romës mund të krijojnë fërkime me Trump.
Ai bie nën 2 për qind të produktit të brendshëm bruto të kërkuar nga udhëzimet e NATO-s, për të mos përmendur 5 për qind të shtyrë nga administrata Trump. Një nga partnerët e saj të koalicionit kundërshton me vendosmëri çdo rritje.
Për tarifat, Meloni ka bërë thirrje për moderim dhe negocim. Ajo paralajmëroi se tarifat hakmarrëse mund të shkaktojnë një "rreth vicioz" në të cilin të gjithë humbasin, duke rritur inflacionin dhe duke kufizuar rritjen ekonomike.
“Jam i bindur se duhet të punojmë konkretisht dhe me pragmatizëm për të gjetur gjuhën e përbashkët dhe për të shmangur një luftë tregtare që nuk do të përfitonte askënd”, tha Meloni në parlament. Për momentin, marrëdhëniet e Melonit me Trump dhe ekipin e tij duken të mira, edhe nëse nuk është paralajmëruar ndonjë vizitë në Shtëpinë e Bardhë.
Trump e lavdëroi Melonin në fund të shkurtit, duke e quajtur atë "një grua të mrekullueshme" dhe duke vënë në dukje se "Italia ka një udhëheqje shumë të fortë". Meloni ripostoi komentet e Trump në platformën sociale X.
Nga ana tjetër, ajo ka lavdëruar Trump dhe Vance, siç bëri në një fjalim të drejtpërdrejtë me video në konferencën vjetore të CPAC pranë Uashingtonit, ku ajo ka qenë folëse e rregullt prej vitesh.
Ajo nënvizoi axhendën e tyre të përbashkët politike dhe e karakterizoi rizgjedhjen e Trump si një zhvillim të madh në rritjen e konservatorizmit global.
Se sa mund të zgjasë akti i saj balancues është pyetja që e shqetëson.
Në qytetin bregdetar të Viareggio, Itali, parada spektakolare vjetore e karnavaleve është e famshme për satirën politike. Këtë vit, kishte një statujë 50 këmbë të kryeministres.
Alessandro Avanzini kishte veshur figurën e Melonit me një xhaketë kostum rozë, duke u lëkundur brenda një palë pantallona gri të përmasave të mëdha, modeli që dikur pëlqehej nga diktatori fashist Benito Musolini.
Spektatorë të ndryshëm thanë se kjo pasqyron me saktësi diskutimin aktual politik në Itali rreth paqartësisë në të cilën shkëlqen kryeministrja.
"Ajo është shumë e zgjuar për të kuptuar kur duhet t'i veshë ato," tha Stefania Giusti, 48, një menaxhere e projektit.
“Kur takohet me Trump, i vesh ato, por kur shkon në Bruksel, i heq”, tha Giusti. "Por unë nuk mendoj se ajo mund të vazhdojë kështu për një kohë të gjatë." /Përshtati Pamfleti nga New York Times/
Lini një Përgjigje