FLASH
Shkruar nga Pamfleti
Pavarësisht goditjeve të forta nga SHBA dhe Izraeli, Irani ruan një pjesë të konsiderueshme të kapaciteteve ushtarake, përfshirë mijëra raketa, ndërsa dëmet në industri dhe pasiguria për prodhimin afatgjatë mbeten sfida kryesore.
Është një betejë shifrash mbi kapacitetet ushtarake reale ose të supozuara të Iranit. Burimet zyrtare, nga Uashingtoni deri në Tel Aviv, theksojnë sukseset e operacionit “Epic Fury”, ndërsa “zëra” nga inteligjenca japin vlerësime më të kujdesshme.
Vlerësimet më të fundit vijnë nga Wall Street Journal, i cili i jep hapësirë të madhe analizave të shërbimeve sekrete: pavarësisht sulmeve të pësuara, Pasdaranët kanë ende mijëra raketa me rreze të shkurtër dhe të mesme.
Shumë prej tyre u kanë shpëtuar sulmeve, ndërsa të tjera janë “varrosur” në tunelet e goditura nga bombardimet, por mund të rikuperohen. Shpërndarja e arsenalit, krijimi i të ashtuquajturave “qytete të raketave” dhe sistemet e mira të mbrojtjes u kanë garantuar Gardianëve të Revolucionit një rezervë të konsiderueshme, e plotësuar edhe nga një komponent i reduktuar raketash cruise kundër anijeve, të dobishme në sfidën për Ngushticën e Hormuzit. Sa i përket dronëve kamikazë, thelbësorë për të mbajtur nën presion monarkitë e Gjirit, vlerësohet se kanë humbur rreth 50%.
Situata mbetet e pasigurt për Iranin në lidhje me prodhimin e pajisjeve ushtarake, pasi fabrikat kanë qenë ndër objektivat kryesore të sulmeve. Janë shkaktuar dëme të mëdha në industri të ndryshme, si në ato që prodhojnë mjete luftarake, ashtu edhe në sektorët mbështetës. Në fazën e dytë të fushatës, ishin kryesisht izraelitët që goditën këto objektiva. Ndikimi i këtyre goditjeve pritet të shfaqet në afat mesatar dhe afatgjatë, pasi dëmet nuk mund të rikuperohen brenda pak javësh. Për më tepër, ndikojnë edhe sanksionet dhe situata e vështirë ekonomike e Republikës Islamike.
Analiza e Wall Street Journal përputhet me raporte të mëparshme që theksojnë se Pasdaranët janë përgatitur duke marrë parasysh përballje të tjera, duke shfrytëzuar në avantazh thellësinë territoriale dhe duke adoptuar taktika më fleksibël.
Në ditët e fundit, Pentagoni dhe ushtria izraelite (IDF) kanë paraqitur të dhënat e tyre për të theksuar rezultatet e arritura. Sipas SHBA-së, janë përdorur 13 mijë “municione”, është neutralizuar 80% e mbrojtjes ajrore, janë goditur 450 depo raketash, 800 objekte të lidhura me dronët dhe 2 mijë qendra komanduese. Nga ana e Izraelit, janë kryer mbi 10.800 sulme ajrore ndaj 4 mijë objektivave; janë përdorur 18 mijë mjete luftarake (bomba, raketa dhe dronë kamikazë); është shkatërruar 60% e lëshuesve të raketave (nga 470 që kishin Pasdaranët); është nxjerrë jashtë funksionit 85% e sistemeve të mbrojtjes ajrore; është vrarë lideri Ali Khamenei dhe janë eliminuar mbi 40 drejtues të lartë; si dhe janë shkaktuar dëme në objektet bërthamore.
Gjeneralët izraelitë kanë shtuar se lëshimi i raketave iraniane drejt Izraelit ka rënë gradualisht, me rreth 10–15 raketa në ditë, duke e lidhur këtë ulje me efektivitetin e sulmeve parandaluese. Ekspertët kundërshtojnë këtë interpretim, duke theksuar se Pasdaranët kanë vepruar me më shumë saktësi, duke përdorur armë me koka të shumëfishta, çka ka qenë e mjaftueshme për të mbajtur në alarm të vazhdueshëm kundërshtarët. E njëjta taktikë është përdorur edhe në Dubai dhe Kuvajt, përmes dronëve.
Raketat e Pasdaranëve kanë shërbyer jo vetëm si armë ushtarake, por edhe si instrument politik dhe propagandistik, për të treguar se regjimi i ajatollahëve nuk është mposhtur dhe se ka ende kapacitete për të përballuar kundërshtarët. Në të njëjtën kohë, mbyllja selektive e Ngushticës së Hormuzit ka forcuar pozicionin e Teheranit.
Fillimi i një procesi të brishtë negociatash u jep mundësi palëve të riorganizohen. SHBA-të kanë vazhduar të dislokojnë trupa dhe pajisje ushtarake, ndërsa aeroplanmbajtësja “Ford”, pas mirëmbajtjes, është ripozicionuar në Mesdheun lindor dhe priten përforcime për operacione amfibe. Nga ana tjetër, Irani mund të marrë dronë nga Rusia dhe, sipas një raportimi të CNN, sisteme të mbrojtjes ajrore nga Kina përmes një vendi të tretë. Bëhet fjalë për raketa portative kundër avionëve në lartësi të ulët, një skenar i lidhur me operacione të mundshme tokësore. Pekini e ka mohuar këtë informacion.
Së fundi, mbeten dy çështje të hapura lidhur me lëshuesit e raketave. Nuk përjashtohet mundësia që vlerësimet fillestare për kapacitetet iraniane të kenë qenë të pasakta. Ekspertët vlerësojnë se ndërtimi i lëshuesve të rinj nuk është veçanërisht i vështirë, pasi Pasdaranët mund të ndjekin modele të përdorura nga Koreja e Veriut, duke përshtatur mjete transporti në platforma lëvizëse për lëshimin e raketave. /Përshtatur nga "Corriere Della Sera"
Lini një Përgjigje