
Në një fjalim solemn dhe prekës të mbajtur në Kongresin e Shteteve të Bashkuara, kongresmeni Raul Ruiz nderoi guximin dhe sakrificën e jashtëzakonshme të Aziz Rezaei, një gruaje iraniane, historia e së cilës mishëron luftën e pandalshme për liri dhe dinjitet njerëzor në Iran.
E njohur me dashuri si 'Aziz', që do të thotë 'e dashur', ajo u cilësua si një 'nënë e rezistencës'. E lindur në Teheran në vitin 1929, jeta e Aziz Rezaei mori një kthesë tragjike kur familja e saj u përfshi në vorbullën e represionit politik. Kongresmeni zbuloi se Aziz përjetoi një dhimbje të paimagjinueshme: humbjen e nëntë anëtarëve të familjes së saj – katër djem, tre vajza dhe dy dhëndurë – të vrarë nga dy regjime diktatoriale të njëpasnjëshme, fillimisht ai i Shahut dhe më pas regjimi klerik që e pasoi.
Fjalimi theksoi se 'krimi' i vetëm i fëmijëve të saj ishte përfshirja në lëvizjen opozitare demokratike të Iranit, e cila guxoi të kërkonte liri, drejtësi dhe respekt për të drejtat e njeriut. Vetë Aziz u arrestua në vitin 1975 dhe kaloi më shumë se tre vjet në burg, ku iu nënshtrua torturave çnjerëzore: u rrah me kamxhik, u var kokëposhtë dhe u mbajt në izolim, por kurrë nuk u dorëzua.
Plagët në shputat e këmbëve të saj mbeten një dëshmi e gjallë e brutalitetit që duroi. Tragjedia vazhdoi edhe pas revolucionit të vitit 1979. Në vitin 1982, vajza e saj, Azar, ndërsa ishte tetë muajshe shtatzënë, u vra së bashku me bashkëshortin e saj nga Garda Revolucionare. Kjo e detyroi Aziz të largohej nga vendi dhe të vazhdonte luftën e saj nga mërgimi.
Sot, në të 90-at e saj dhe duke jetuar në Paris, Aziz Rezaei mbetet një simbol i palëkundur i shpresës. Ajo beson se lëvizja për të çliruar Iranin është ende e fortë dhe aktive. Kongresmeni e përshkroi historinë e saj jo vetëm si një histori vuajtjeje, por si një dëshmi të qëndrueshmërisë dhe shpirtit të pathyeshëm të popullit iranian.
Duke e mbyllur fjalimin, kongresmeni bëri thirrje që vlerat e lirisë dhe demokracisë të mos merren kurrë si të mirëqena dhe riafirmoi mbështetjen e Shteteve të Bashkuara për të gjithë ata që luftojnë për të drejtat themelore në mbarë botën. Ai shprehu shpresën që guximi i Aziz të shërbejë si frymëzim dhe që një ditë populli i Iranit të mund të jetojë i lirë, në paqe, drejtësi dhe demokraci.
Lini një Përgjigje