FLASH
Shkruar nga Pamfleti
Tony Blair po kërkon një lloj tjetër fame pas vdekjes...
Çfarë kërkon Tony Blair në rrënojat e Gazës? Me një kryeministër kaq të dëmtuar nga pushtimi i Irakut, dështimi i tij i mëvonshëm si i dërguar i Kuartetit për të çuar përpara interesat palestineze dhe lidhjet e ngushta të Institutit të tij pas kryeministror me regjimet autoritare, a është ai vërtet njeriu i duhur për të marrë një rol qendror në rindërtimin e rajonit të shkatërruar?
Plani i fundit i paqes në Lindjen e Mesme, nën kujdesin e Donald Trump, përfshin krijimin e një "Komisioni Paqeje", të kryesuar prej tij. Ky komision do të marrë përsipër, për një fazë kalimtare me kohëzgjatje të pacaktuar, mbikëqyrjen e qeverisjes së Gazës, e cila do të "drejtohet" çdo ditë nga një grup teknokratësh palestinezë. Midis anëtarëve të komisionit, u përmend edhe emri i ish-Kryeministrit të Mbretërisë së Bashkuar.
Sipas raporteve të mëparshme, Shtëpia e Bardhë po lëvizte drejt emërimit të Blair si kreu i qeverisë kalimtare të Gazës. Trump e vlerësoi Blair, por nuk dha detaje rreth rolit që do të luante nëse plani i ri do të zbatohej.
Blair, i cili ka punuar mbi ide dhe ka kërkuar një rol në rindërtimin e Gazës që nga viti i fundit i presidencës së Biden, e mirëpriti ngrohtësisht iniciativën e re të Trump. Ish-kryeministri britanik foli për "një plan të guximshëm dhe inteligjent" që "ofron shansin më të mirë për t'i dhënë fund dy viteve lufte, mjerimi dhe dhimbjeje". Ai nuk dështoi të falënderonte presidentin amerikan "për lidershipin, vendosmërinë dhe angazhimin e tij".
Në javët e fundit, është folur shumë rreth përfshirjes së mundshme të Blair në Gaza. Së bashku me dhëndrin e Trump, Jared Kushner, ai kishte formuluar një propozim për krijimin e Autoritetit Ndërkombëtar Kalimtar të Gazës (GITA) me një mandat nga Këshilli i Sigurimit i Kombeve të Bashkuara për një periudhë pesëvjeçare. Ideja ishte të vihej në krye të një komiteti ekzekutiv prej shtatë anëtarësh që do të merrte përsipër administrimin e Gazës. Financimi do të vinte nga vendet arabe të Gjirit Persik, me të cilat Blair, nëpërmjet Institutit të tij për Rritje Globale, ka zhvilluar marrëdhënie të ngushta që nga fundi i mandatit të tij si kryeministër.
Plani Blair-Kushner iu prezantua Trumpit në Zyrën Ovale më 27 gusht. Në takim morën pjesë Blair, Kushner, Steve Witkoff dhe me telefon, këshilltari konfidencial i Netanyahut, Ron Dermer. Më 23 shtator, në margjinat e Asamblesë së Përgjithshme të OKB-së, Trump u paraqiti një version të tij udhëheqësve të Turqisë, Pakistanit, Indonezisë dhe pesë vendeve arabe, duke u thënë atyre se “ndoshta mund ta përfundojmë atë (luftën në Gaza) menjëherë”.
“Tony Blair po kërkon një lloj tjetër fame pas vdekjes”, shpjegon Robin Niblett, bashkëpunëtor i shquar dhe deri vonë drejtor i Chatham House në Londër.
“Në të njëjtën kohë, gjatë mandatit të tij pas kryeministrit, ai ka kontaktet, veçanërisht në Gjirin Persik, dhe menaxhimin për të ndërmarrë detyrën e vështirë të tranzicionit. Pra, ai ka ambicien personale, infrastrukturën dhe kapacitetin operacional për të ndërmarrë detyrën, dhe mund të tërheqë fondet e nevojshme”, shtoi ai,
Niblett spekulon se Blair mund të veprojë si Drejtor Ekzekutiv i komitetit mbikëqyrës, me Trump në rolin e kryetarit jo-ekzekutiv dhe Kushner në një rol më diskret, prapa skenave.
-E njeh zonën
Por a do të pranohet ai nga të dyja palët si një ndërmjetës i ndershëm? Gjatë ditëve të tij si i dërguar i Kuartetit, në fund të fundit, pati operacione të njëpasnjëshme nga forcat e armatosura izraelite në Gaza, vendbanimet në Bregun Perëndimor vazhduan të zgjeroheshin dhe përparimi drejt krijimit të një shteti palestinez ishte minimal deri në zero.
"Palestinezët do të pranojnë këdo që mbështet të drejtën e tyre për të krijuar një shtet të pavarur", argumenton McShane. Ai madje kujton se Blair e kishte bërë të qartë se nuk do të kishte asnjë përfshirje në Gaza nëse plani për të nesërmen përfshinte zhvendosjen e popullsisë palestineze.
-Ambicia dhe lidhjet.
Kombinon ambicien personale, ka infrastrukturën dhe kapacitetin operacional për të ndërmarrë projektin dhe mund të tërheqë financimin e nevojshëm.
-Financuesit e tij
Për izraelitët, faktori vendimtar është qëndrimi i Trumpit dhe ata e gjejnë inkurajues qëllimin e tij për të marrë titullin e kryetarit të "Komisionit të Paqes". Sa i përket Blair-it, ata kanë çdo arsye të mendojnë se ai do të tregojë më shumë seç duhet mirëkuptim për qëndrimet e tyre.
Gazetarja investigative Carol Cadwallader, në një raport të kohëve të fundit për gazetën e sapoformuar The Nerve, theksoi lidhjet e ngushta të Blair dhe institutit të tij me biznesmenë me lidhje të forta me qeverinë izraelite, më i njohuri është Larry Ellison i Oracle. Ellison, 81 vjeç, personi i dytë më i pasur në botë, është mentor i Elon Musk, një mbështetës i hershëm i Netanyahut dhe një nga manjatët e parë të Silicon Valley që iu drejtua Trump. Oracle ka qenë një partner i rëndësishëm teknologjik për ushtrinë izraelite, përmes sipërmarrjeve të saj të përbashkëta me kompaninë izraelite të teknologjisë së mbrojtjes Rafael.
Sipas Cadwallader, kompania e Ellison ka financuar Institutin Tony Blair për Rritje Globale me rreth gjysmë miliardi dollarë (një pjesë e të cilave është zotuar, por ende nuk është shpërndarë). Kompania është e listuar në raportet e institutit si “partneri i saj strategjik”.
Financues të tjerë të institutit, sipas raportit të The Nerve, përfshijnë Fondacionin Kirsh të biznesmenit jugafrikan Natty Kirsh, kompania e të cilit, Magal Solutions, ndërtoi murin e Bregut Perëndimor dhe gardhin që ndan Gazën nga Izraeli, si dhe Fondacionin Len Blavatnik , i cili ka interesa në industrinë dhe median e mbrojtjes së Izraelit.
-Përfshirja në parti
Në partinë e tij, e cila çoi në tre fitore zgjedhore radhazi dhe e cila është tronditur nga fërkime të brendshme intensive vitet e fundit për çështje që lidhen me Lindjen e Mesme, përfshirja e mundshme e Blair ka shkaktuar ndjenja të përziera.
Vetë Starmer doli në favor të planit të Trump, duke deklaruar se "ne i mbështesim fuqimisht përpjekjet e tij për t'i dhënë fund armiqësive, për të liruar pengjet dhe për të siguruar ofrimin e ndihmës humanitare të nevojshme urgjentisht për popullin e Gazës".
-Njëherë e një kohë në Belfast
Ai arriti, në Irlandën e Veriut, të zgjidhte një mosmarrëveshje që kishte zgjatur 200 vjet, midis dy kampeve që e urrenin njëri-tjetrin. Megjithatë, në konferencën e Partisë Laburiste në Liverpool, e cila përfundoi të mërkurën e kaluar, pati zëra që shprehën dyshime për rikthimin e Blair në plan të parë në një post kaq të ndjeshëm. "
Zyrtarë nga shtetet arabe dhe evropiane, në të njëjtën kohë, shprehën shqetësim se propozimet e ish-kryeministrit britanik ishin shumë afër qëndrimeve të Izraelit dhe i lanë palestinezët në anë të rrugës.
Megjithatë, për Aaron David Miller , një ish-zyrtar i Departamentit të Shtetit dhe një nga analistët më me përvojë të Lindjes së Mesme në Shtetet e Bashkuara, pjesëmarrja e Blair në qeverinë kalimtare të Gazës është me rëndësi të vogël. "Çelësi qëndron në gatishmërinë e tre aktorëve kryesorë, Trump, Netanyahu dhe Hamas, për të marrë vendime që nuk kanë qenë të gatshëm ose në gjendje t'i marrin deri më tani", përfundoi ai./Përshtati “Pamfleti” nga “Kathimerini”
Zero! Toni është njeri i mirë. Ai pranoi një "mision të pamundur". Vetëm dikush nga Turqia mund të ketë sukses! Palestinezët (harrojeni Hamasin) janë shumë besnikë ndaj turqve!
Starmer kryeministri Anglez ka mbështetur "planin e paqes të Z.Tramp". Z. Bler Drejtor Ekzekutiv në menazhimin Palestinës, do jetë aq i sukseshëm sa ç'ishtë ajo shqiptare e Princ Vidit në 1914. Nëse Drejtori Ekzekutiv do jetë një anglez këtë duhet ta dakortësojë, Mbreti dhe Kryeministri Anglez. Nëse caktohet për ti dhënë peshë politike si negociatot për paqe dhe rindërtim, të gjithëve në lindjen e mesme, po ju përmëndni litarin në shtëpinë e të varururit. Rrënimi i Partinë Laburiste është një efekt anësor në promovimin e Z.Bler. Djali i Z.Tramp mund të jetë shumë më i përshtatshëm se dhëndërri i tij.