FLASH
Shkruar nga Pamfleti
Emigrantët e strehuar në hotele në Mbretërinë e Bashkuar të financuara nga Ministria e Brendshme kanë treguar se si shpërndajnë biçikleta dhe skutera elektrik të paligjshme, shumë prej të cilave të modifikuara për të tejkaluar kufijtë e shpejtësisë, dhe punojnë për aplikacionet e shpërndarjes si punonjës “zëvendësues”.
Azilkërkuesit e vendosur në hotelet e Ministrisë së Brendshme po shlyejnë borxhet e trafikantwve duke punuar ilegalisht si korrierë me biçikleta për kompanitë e ushqimit të shpejtë dhe të shpërndarjes së ushqimeve.
Emigrantët fitojnë deri në 500 paund në javë duke punuar për shërbime shpërndarjeje – duke përfshirë Deliveroo, Just Eat dhe Uber Eats – është zbuluar në një hetim njëmujor i “The Telegraph”.
Korrierët, shumë prej të cilëve janë të ndaluar të punojnë për shkak të statusit të tyre të emigracionit, më pas po dërgojnë para në shtëpi për të mbuluar koston e kredive që u përdorën për të paguar bandat kriminale për udhëtime me varka të vogla nëpër Kanalin Anglez .
“The Telegraph” ka investiguar rastet duke komunikuar në mënyrë të fshehtë me trafikantët e njerëzve , të cilët ekspozojnë reklama të përpunuara me kujdes që promovojnë Mbretërinë e Bashkuar si destinacionin përfundimtar të azilit, sepse puna në ekonominë e punëve të përkohshme është “e lehtë” dhe migrantëve u garantohet një dhomë hoteli “falas” nga qeveria.
Një kontrabandist me bazë në Stamboll tha se Britania është më e mira, sepse “e tëra gjithçka që të duhet është një telefon celular dhe një biçikletë për të fituar “shuma të mira parash”.
Emigrantët e strehuar në hotele në Mbretërinë e Bashkuar të financuara nga Ministria e Brendshme kanë treguar se si shpërndajnë biçikleta dhe skutera elektrik të paligjshme, shumë prej të cilave të modifikuara për të tejkaluar kufijtë e shpejtësisë, dhe punojnë për aplikacionet e shpërndarjes si punonjës “zëvendësues”.
Llogaritë e korrierit u jepen me qira migrantëve për një çmim midis 75 dhe 100 paund në javë në tregun e zi.
Në vitin 2023, Ministria e Brendshme zbuloi se dy në pesë shoferë të shpërndarjes të ndaluar gjatë kontrolleve të rastësishme punonin ilegalisht.
Një banor i një hoteli në Londër, i cili është shtëpia e qindra azilkërkuesve meshkuj, tha se “pothuajse të gjithë” banorët e hotelit punonin si korrierë të vetëpunësuar për të mbuluar kalimet e tyre në Kanal.
Disa migrantë madje po bezdisen nga anëtarët e familjes duke kërkuar që të shlyejnë borxhet e tyre.
Gjetjet vijnë një javë pasi numri i migrantëve që kaluan Kanalin arriti në 10,000 në kohë rekord nën qeverisjen e Partisë Laburiste.
Metoda
The Telegraph kontaktoi trafikantët e njerëzve që vepronin nga Turqia, Herati në Afganistanin perëndimor, Teherani në Iran dhe kampet e emigrantëve në Francën veriore.
Të dhënat e tyre u morën nga emigrantët me bazë në Britani, së bashku me ata që jetonin në kampe të mjerueshme në Calais dhe Dunkirk në Francën veriore.
Trafikantët flisnin një sërë gjuhësh, duke përfshirë një përzierje të arabishtes dhe anglishtes, persishtes, darit, pashtos dhe kurde.
Ata ishin jashtëzakonisht të vetëdijshëm për sigurinë, shpesh duke preferuar të komunikonin përmes aplikacioneve të mesazheve online - duke përfshirë WhatsApp ose Telegram - dhe mesazheve zanore që fshiheshin automatikisht pasi luheshin.
Numrat e tyre të telefonit tregonin se kartat e tyre SIM ishin blerë në Iran, Afganistan dhe Irak.
Si i inkurajonin trafikantët ‘klientët’
Ata i inkurajonin “klientët” e tyre të mundshëm të mblidhnin para të mjaftueshme për të shkuar në Britani me premtimin e shpërblimeve të jashtëzakonshme. Një trafikant me bazë në Dunkirk këmbënguli se puna ishte shumë më e bollshme në Mbretërinë e Bashkuar sesa në Francë, ndërsa fliste me një gazetar që paraqitej si një emigrant i bllokuar në Paris. Burri, i cili kërkoi 1370 paund (1,600 euro) për një vend në një varkë dhe një jelek shpëtimi, tha se“miku im, eja në Dunkirk, jam këtu duke të pritur. Mund të të dërgoj në Angli.”
"Policia do të të gjejë para se të arrish në breg. Do të të çojnë në një hotel ku do të kesh gjithçka. Qeveria të paguan, të ushqen dhe madje do të të japë edhe një shtëpi të mirë. Nuk do të të lërë në rrugë, si në Francë", thotë trafikanti.
Ai shton: “do të gjesh punë shumë lehtë. Ka punë të lehta që mund të bësh ndërsa qëndron në hotelet ku të fusin. E tëra çfarë të duhet është një telefon dhe një biçikletë për të fituar para të mira. Njerëzit atje do të të ndihmojnë.”
Një “agjent” turk me bazë në Stamboll thotë se “jeta në Angli është e mirë.”
Duke folur me një gazetar që u paraqit si një emigrant që kishte kaluar nga Siria në Turqi, ai tha se “të shkosh në Mbretërinë e Bashkuar është aq e lehtë sa të pish një gotë ujë. Shumë prej tyre që kam dërguar kanë gjetur punë vetëm me një telefon celular dhe një biçikletë.”
"Shpërndarja e ushqimit është opsioni më i lehtë ndërsa çështja juaj është duke u shqyrtuar. Më besoni, jeta në Angli është e mrekullueshme - do të fitoni shumë."
Burri, i cili kërkoi 7,500 paund për udhëtimin, mburrej se ishte pjesë e një rrjeti celulash që vepronin në shumë vende evropiane.
“Kur të mbërrish në Francë, mund ta imagjinosh sikur je tashmë në Londër”, shtoi ai.
I pyetur nëse kishte rreziqe në kalimin e Kanalit Anglez, ai qeshi: “mos i besoni asaj që dëgjoni në lajme – kalimi është i lehtë.”
Një kontrabandist njerëzish me bazë në Calais siguroi një “klient” të mundshëm nëpërmjet një aplikacioni mesazhesh se fondet e marra hua për të arritur në Mbretërinë e Bashkuar mund të shlyhen lehtësisht.
Ai thotë: “vëllai im i dashur, inshallah, me fuqinë e Zotit, do të të dërgoj në Angli. Do të fitosh para shumë lehtë.”
"Unë dërgoj shumë njerëz. Ata punojnë vetëm duke pasur një biçikletë dhe duke shpërndarë ushqim. Dhe pas pune do të kesh një dhomë hoteli për të pushuar."
Ai tha se perspektivat e punësimit u përmirësuan për të arsimuarit mirë.
Kontrabandisti tha se “sapo të zgjidhet çështja e azilit tënd, mund të gjesh një punë më të mirë, me ndihmën e Zotit.”
Kampet e 'klientëve' të Normandisë
I ulur këmbëkryq mbi një batanije të vjetëruar poshtë një mushamaje të lidhur midis tre pemëve për të ndërtuar një nga shumë tendat e improvizuara në një pyll pranë terminalit të trageteve të Dunkirkut, Khaled pranoi se oferta të tilla shitjesh ishin shumë joshëse.
Burri sirian, në të 20-at, tha: “kam dëgjuar çfarë thonë. Ne njohim njerëz që kanë arritur në Angli; disa janë në hotele në Londër, të tjerë janë zhvendosur në qytete të tjera.”
"Gjetja e punës për shpërndarjen e ushqimit ose gjërave nga tregjet është e mjaftueshme."
Një burrë nga Afganistani, i cili refuzoi të jepte emrin, tha se po përpiqej të merrte hua para nga familja e tij “në vendlindje” për kalimin.
Duke folur me një anglishte të çalë, ai shpjegoi se disa të afërm e konsideronin dhënien hua të parave për të gjetur një të afërm mashkull në Mbretërinë e Bashkuar “të pasur” si një investim të mundshëm sepse “ka shumë punë”.
Vahid, një iranian që ka qenë në Dunkirk me familjen e tij për dy vjet, tha se Britania është tërheqëse për shkak të mundësive për të gjetur punë.
Ai thekson se “nuk kemi një jetë të mirë këtu; nuk na lejohet të punojmë, dhe edhe nëse do të mundnim, nuk ka shumë punë për të bërë”.
Shlyerja e borxheve
Në Londër, Gholam ishte ulur mbi një biçikletë elektrike të fuqishme me një çantë të izoluar me ngjyrë jeshile të ndezur të montuar në raftin e pasmë. Ai ngriti supet ndërsa pranoi se "teknikisht" nuk duhet të punonte në Londër.
Për gati gjashtë muaj, azilkërkuesi 26-vjeçar afgan ka vepruar si shpërndarës ushqimi të shpejtë, duke përdorur aplikacione të shumta, ndërsa qëndron në një hotel të financuar nga Ministria e Brendshme.
Ai ishte i rrethuar nga rreth 60 biçikleta – si me pedale ashtu edhe me bateri – të rreshtuara midis dy hyrjeve kryesore të hotelit. Çanta termike me markat e UberEats, Just Eat dhe Deliveroo mund të shiheshin të vendosura në pjesën e pasme të shumë biçikletave.
Disa banorë kishin përdorur karton të përforcuar me shirit maskues të zi për të bërë kuti të mbyllura hermetikisht për të grumbulluar mirë kutitë e picave.
Ndërsa kontrollonte herë pas here telefonin e tij për porosi, Gholam tha: “Familja ime më dha hua para për të paguar kontrabandistët.
"Tani, duhet të punoj për t'u kthyer paratë. Nuk mund të rri në hotel pa bërë asgjë - do të çmendesha."
"Unë i dërgoj para familjes sime për të shlyer borxhin. Nuk ka punë në Afganistan, kështu që po i mbështes edhe ata [nga këtu]."
Ai tha se paguan 70 paund në javë për të marrë me qira një llogari për aplikacionin e dërgesave, Stuart, nga një burrë në Turqi, dhe më pas i dërgon rreth 300 paund në muaj familjes së tij.
“Unë përdor llogarinë e dikujt tjetër sepse nuk kam dokumente. Pronari i llogarisë më dërgon paratë dhe mban pjesën e tij prej 70 paundësh”, tha ai, duke shtuar “unë shpërndaj si ushqim restoranti ashtu edhe ushqime nga supermarketet”.
"Kam pasur një llogari në Deliveroo, por i përkiste dikujt tjetër dhe u bllokua."
Një tjetër korrier migrant tha se shumë banorë “kishin një barrë [financiare] mbi supe” pasi morën ndihmë për të paguar tarifën për të kaluar Kanalin.
Si rezultat, tha ai, kishte një nxitje për të gjetur punë si korrier, qoftë ligjërisht me një vizë zyrtare apo përmes rrjetit të llogarive zëvendësuese të tregtuara - shpesh ilegalisht - në internet.
Një burrë kurd pretendoi se po ndihej “vrasës” pasi kaloi muaj të tërë duke vuajtur në një hotel sepse statusi i tij i emigracionit nënkuptonte se nuk mund të punonte. Ai shtoi: “Do të doja të mos kisha ardhur kurrë.”
Llogaritë zëvendësuese
Disa nga korrierët migrantë kishin viza pune, ndërsa të tjerë pretenduan se kishin gjetur mënyra për të anashkaluar rritjen e sigurisë në aplikacione.
Një migrant mori me qira një telefon për të hapur një llogari zëvendësuese korrieri, për të cilën paguante 100 paund në javë.
Ai tha: “nëse keni telefonin e dikujt me llogarinë e aplikacionit në të dhe ju kërkon të vërtetoni identitetin me njohjen e fytyrës, thjesht shkoni në shtëpinë e mbajtësit të llogarisë për ta bërë këtë.”
Ai pretendoi se siguria më e dobët i lejon korrierit të rremë të “hyjë dhe të dalë” dhe mbajtësit të vërtetë të llogarisë të hyjë në telefonin e tij celular për t'iu përgjigjur kontrolleve të identitetit.
Një shofer shpërndarjeje, viza e punës e të cilit nënkuptonte se i ishte dhënë mundësia për t’u punësuar, tha se korrierët me emër të madh, përfshirë Deliveroo dhe Uber Eats, ishin më të njohurit sepse ishin më fitimprurësit.
Megjithatë, ai tha se masat e reja të sigurisë po paraqisnin sfida për ata që nuk kishin "dokumentet e duhura".
“Punët e shpërndarjes janë të thjeshta dhe të lehta. Nuk keni nevojë të flisni shumë anglisht”, shprehet ai.
Angela Eagle, ministrja e Sigurisë Kufitare, tha se "sipas Planit tonë për Ndryshim, ne po prezantojmë ligje të reja të ashpra për të luftuar punën e paligjshme".
“Po i zgjerojmë kontrollet e të Drejtës për Punë tek ata që punësojnë punëtorë të ekonomisë së përkohshme dhe punëtorë me orar zero në sektorë si shpërndarja e ushqimit, dhe po i japim fund përdorimit të marrëveshjeve fleksibile.
Kompanitë që përpiqen t'i shpëtojnë kësaj do të përballen me gjoba të rënda deri në 60,000 paund për punëtor, një dënim të mundshëm me burg deri në pesë vjet dhe mbylljen e biznesit të tyre.
Ne presim që kompanitë e shpërndarjes online të shtojnë kontrollet që po kryejnë tashmë ose do të përballen me pasojat. Ne mbetemi në kontakt të ngushtë me kompanitë e shpërndarjes online si Deliveroo, Just Eat dhe Uber Eats, të cilat tashmë po kryejnë kontrolle për të drejtën për punë", shprehet ajo.
'Vendosja vullnetare e kontrolleve biometrike'
Një zëdhënës i Stuart tha se nuk do të komentonte për raste specifike, por shpjegoi se kompania kryen "kontrolle përputhshmërie" kur bashkëngjiten korrierë, duke përfshirë "dokumentacionin e së drejtës për punë".
Ai tha se ata që u zbuluan se po e përdornin aplikacionin për “ndarje të paautorizuar të llogarive” u mbyllën llogaritë.
Një zëdhënës i Deliveroo tha se kompania kishte bashkëpunuar me Ministrinë e Brendshme dhe “e kishte udhëhequr industrinë për të siguruar platformën tonë kundër punës së paligjshme”, duke futur “kontrolle të drejtpërdrejta të së drejtës për punë” dhe një regjistrim për zëvendësuesit, me kontrolle të përditshme të verifikimit të identitetit.
Ai shtoi: “Aktualisht po zbatojmë kontrolle shtesë të identifikimit të pajisjes për të gjithë përdoruesit dhe do të vazhdojmë të forcojmë kontrollet tona për të parandaluar keqpërdorimin e platformës sonë.”
Një zëdhënës i Uber Eats tha se biznesi kishte bashkëpunuar gjithashtu me Ministrinë e Brendshme për të siguruar që korrierët që përdorin aplikacionin e tij t'i nënshtrohen kontrolleve të së drejtës për punë. Ata shtuan se Uber Eats kishte lançuar "mjete të reja zbulimi për të goditur këdo që përpiqet të punojë ilegalisht në platformën tonë" dhe po hiqte "llogaritë mashtruese". /Përshtati Pamfleti nga The Telegraph/
Lini një Përgjigje