FLASH
Shkruar nga Pamfleti
È tempo che l'UE comprenda che i Balcani occidentali rappresentano una nuova linea di demarcazione su cui investire per il suo rafforzamento. Un argomento a favore di un processo di adesione graduale...
In un articolo di opinione pubblicato sui media tedeschi , il primo ministro albanese Edi Rama e il presidente serbo Aleksandar Vučić hanno sostenuto che l'Unione europea dovrebbe riconsiderare il suo approccio all'allargamento e riconoscere i Balcani occidentali come una nuova linea strategica per gli investimenti nel rafforzamento dell'UE stessa.
Concentrandosi sul fatto che dal 2013 nessun nuovo paese ha aderito all'UE, Rama e Vučić ritengono che questa situazione sia legata a un contesto più complesso, a riforme interne, a tensioni geopolitiche, a limitazioni istituzionali e a legittime preoccupazioni degli stati membri, ma sottolineano che la mancanza di nuove adesioni è durata più del necessario.
Secondo gli autori, nessuna generazione di europei ha vissuto un periodo di pace, mobilità e prosperità come questo. L'allargamento ha svolto un ruolo centrale in questo processo, espandendo una comunità basata sulla democrazia, sullo Stato di diritto e sugli scambi economici.
"I Balcani occidentali, geograficamente circondati dall'UE e storicamente legati al destino dell'Europa, vedono nella prospettiva dell'adesione il motore più forte per le riforme, gli investimenti e la riconciliazione. L'UE continua a impegnarsi nella regione attraverso il sostegno finanziario, il dialogo politico e l'integrazione settoriale", si legge nell'articolo congiunto di Rama e Vučić.
Gli autori esprimono gratitudine per questo impegno, ma sottolineano che l'effetto trasformativo della piena adesione non si è ancora concretizzato.
Sostengono che l'UE deve riconoscere che i Balcani occidentali rappresentano una nuova linea strategica per gli investimenti volti a rafforzare l'Unione.
Secondo gli autori, le preoccupazioni di alcuni Stati membri circa l'efficace funzionamento dell'UE con un numero maggiore di membri sono legittime. Questioni come il processo decisionale, l'equilibrio istituzionale e la coesione politica richiedono attenzione. I leader di Parigi, Berlino e altre capitali hanno sottolineato la necessità di riforme interne prima di un ulteriore allargamento.
Gli autori riconoscono che il processo di adesione è spesso difficile e soggetto a blocchi derivanti dalla politica interna degli Stati membri. Tuttavia, avvertono che subordinare l'adesione al previo completamento delle riforme interne dell'UE significherebbe di fatto chiudere le porte ai paesi candidati.
Sipas tyre, vendet e rajonit kanë ndërmarrë reforma të thella për të harmonizuar legjislacionin dhe standardet me ato të BE-së, një proces i kushtueshëm dhe politikisht sfidues. Ndryshimet e realizuara gjatë dekadës së fundit, theksojnë ata, do të kishin qenë të paimagjinueshme më parë. Por progresi nuk mund të mbështetet vetëm në besim; qytetarët duhet të shohin se procesi është i besueshëm dhe se anëtarësimi është i arritshëm brenda një afati të arsyeshëm.
Në këtë kuadër, autorët propozojnë një qasje të shkallëzuar: integrimin e përshpejtuar të vendeve të përgatitura kandidate në tregun e përbashkët dhe në hapësirën Schengen. Sipas tyre, kjo do t’u sillte përfitime të prekshme qytetarëve dhe njëkohësisht do të forconte pozitën ekonomike dhe gjeopolitike të BE-së, pa ndryshuar arkitekturën vendimmarrëse të Unionit.
Kjo qasje nuk do të përfshinte të drejtë vetoje, komisionerë shtesë apo rritje të numrit të eurodeputetëve. Autorët besojnë se një model i tillë do të lehtësonte shqetësimet e shteteve anëtare që tregojnë hezitim ndaj zgjerimit, pasi procesi do të ishte më i menaxhueshëm dhe më i pranueshëm për opinionin publik.
Artikulli i Edi Ramës dhe Aleksandar Vuçiç botuar në FAZ
Që nga rënia e Murit të Berlinit, rrallëherë diçka e ka ndryshuar Bashkimin Evropian aq thellë sa zgjerimi i tij. Duke shtrirë institucionet, rregullat dhe tregjet e saj te anëtarët e rinj, BE-ja kontribuoi në rrënjosjen e demokracisë, stabilitetit dhe mirëqenies në pjesë të mëdha të kontinentit. Asnjë instrument tjetër politik nuk e ka transformuar Evropën në mënyrë kaq të thellë dhe paqësore.
Megjithatë, që nga viti 2013, asnjë anëtar i ri nuk i është bashkuar BE-së. Edhe nëse kjo nuk pasqyron domosdoshmërisht mungesë angazhimi, por një mjedis më kompleks – reforma të brendshme, tensione gjeopolitike, kufizime institucionale dhe shqetësime legjitime në shtetet anëtare – e vërteta e hidhur mbetet: kjo realitet i trishtueshëm dhe demotivues po zgjat prej shumë kohësh.
Arritjet e projektit evropian janë të padiskutueshme. Asnjë brez evropianësh nuk ka përjetuar një paqe, lëvizshmëri dhe mirëqenie të tillë. Zgjerimi luajti rol qendror në këtë proces, duke zgjeruar një komunitet të bazuar në demokraci, shtet të së drejtës dhe shkëmbim ekonomik.
Shqetësimet kanë peshë
Në pjesën tonë të Evropës, në Ballkanin Perëndimor – një rajon i rrethuar gjeografikisht nga BE-ja dhe i lidhur historikisht me fatin e Evropës – perspektiva e anëtarësimit mbetet nxitësi më i fortë për reforma, investime dhe pajtim. BE-ja vazhdon të jetë fuqishëm e angazhuar përmes mbështetjes financiare, dialogut politik dhe integrimit sektorial. Për këtë jemi mirënjohës.
Megjithatë, efekti transformues i anëtarësimit të plotë nuk është realizuar ende. Është koha që BE-ja të kuptojë: në Ballkanin Perëndimor ndodhet një vijë e re fronti për investime në forcimin e saj.
Shumë evropianë pyesin nëse BE-ja mund të funksionojë në mënyrë efektive me dukshëm më shumë anëtarë. Shqetësimet për vendimmarrjen, balancën institucionale dhe kohezionin politik janë legjitime. Udhëheqës në Paris, Berlin dhe gjetkë kanë theksuar se mund të nevojiten reforma të brendshme në BE, në mënyrë që një Union i zgjeruar të mbetet i aftë të veprojë me vendosmëri.
Ne nuk jemi naivë. Këto argumente kanë peshë. Ne kemi mësuar – shpesh me vështirësi – sa e vështirë është të bindësh të gjitha shtetet anëtare për të përshpejtuar proceset tona të anëtarësimit dhe sa lehtë mund të bllokohet përparimi, shpesh për arsye që burojnë nga konsiderata të politikës së brendshme të shteteve të veçanta anëtare.
Megjithatë, t’u thuash anëtarëve të ardhshëm se duhet të presin përfundimin e reformave të BE-së para se të anëtarësohen do të barazohej me mbylljen e derës: më shumë fjalime solemne që riafirmojnë përkushtimin për pranimin e anëtarëve të rinj, ndërsa në praktikë ndodh pak ose aspak. Kjo do të ishte e gabuar, kundërproduktive dhe, në kohë si këto, madje e rrezikshme.
Reformat nënkuptojnë përafrim me standardet e BE-së në pothuajse çdo fushë të jetës publike. Ky proces është i kushtueshëm dhe politikisht i vështirë – por ndërmerret sepse qëllimi e justifikon përpjekjen.
Reforma të dhimbshme
Dy vendet tona dhe i gjithë rajoni – me të gjitha dallimet dhe sfidat e përbashkëta – janë transformuar në një mënyrë që një dekadë më parë do të dukej e paimagjinueshme. Megjithatë, reformat dhe përparimi nuk mund të mbështeten vetëm në besim.
Në pjesë të Ballkanit Perëndimor, entuziazmi për BE-në vazhdon pavarësisht zhgënjimeve të dhimbshme. Shqiptarët janë dhe mbeten optimistë. Serbët janë më skeptikë. Por në të gjithë rajonin ekziston një emërues i përbashkët: qytetarët duhet të shohin se procesi është i besueshëm dhe se anëtarësimi është i arritshëm brenda një afati të arsyeshëm.
Ne e kemi shkruar këtë kontribut së bashku, duke pranuar se Evropa sot ndjek dy objektiva njësoj legjitime: vendet kandidate kërkojnë një rrugë realiste drejt anëtarësimit të plotë. Shtetet anëtare duan të ruajnë aftësinë vepruese dhe unitetin e BE-së.
Kjo tension nuk duhet të jetë një lojë me shumë zero. Me imagjinatë dhe vullnet politik, ajo mund – dhe duhet – të shndërrohet në një mundësi strategjike. Prandaj ne mbështesim integrimin e përshpejtuar të vendeve kandidate të përgatitura në tregun e përbashkët dhe në hapësirën Schengen. Kjo mund t’u sjellë qytetarëve përfitime të prekshme dhe njëkohësisht të forcojë pozitën ekonomike dhe gjeopolitike të BE-së, pa e ngarkuar arkitekturën vendimmarrëse të saj dhe pa ndryshuar balancën institucionale.
Përfitime të ndërsjella
This would not mean veto rights, nor additional commissioners, new MEPs or changes in voting structures. We are convinced that this will alleviate the concerns of those Member States that are hesitant about wider enlargement – also because it would make it easier to present the process convincingly to their public opinion.
L'allargamento dell'UE non è mai stato un atto di carità. È stato un investimento con vantaggi reciproci. L'UE ha guadagnato mercati, talenti, profondità strategica e stabilità politica. I nuovi membri hanno guadagnato prosperità, sicurezza e voce in capitolo nella definizione dell'Europa.
Soprattutto, la pace nel nostro continente è stata rafforzata in misura senza precedenti nella storia europea. Gli oppositori dell'Europa si nutrono di narrazioni di declino e divisione. La forza dell'Europa è sempre derivata dalla sua capacità di trasformare le crisi in integrazione e la diversità in unità. /Adattato da Pamphlet /
Projekt te perbashket me shkjaun. Kryeministri "shqiptar"?! Banda e hajdutve te udhëhequr nga RAMA
KM si globalist e ka "koken" ne Beograd, Por ne si nacionalist duam te shkojme ne Korçe.