FLASH
Shkruar nga Pamfleti
Una piccola comunità isolata del Nebraska dimostra come il sostegno politico possa trasformarsi in una forte lealtà emotiva, laddove la realtà economica e i problemi quotidiani non indeboliscono il legame con il leader. Questo fenomeno non è esclusivamente americano, ma si manifesta in forme diverse anche in altre società. L'Albania offre un chiaro esempio storico e contemporaneo di questo modello di culto del leader...
Nel novembre 2024, Donald Trump ha ottenuto il 95,9% dei voti nella contea di Grant, in Nebraska. Si è trattato della percentuale più alta registrata in tutti gli Stati Uniti. Nonostante l'aumento dei prezzi della benzina e del costo della vita, gli abitanti di questa comunità rurale continuano a sostenere il presidente americano.
"Trump sta facendo il lavoro più straordinario che un presidente abbia fatto dai tempi di Ronald Reagan!" afferma Ellen White, una pensionata di 78 anni che ha vissuto la maggior parte della sua vita in questa contea, spesso definita la "più trumpiana" d'America.
La contea di Grant si trova nella regione delle Sandhills, nella parte occidentale del Nebraska, un'area isolata caratterizzata da vaste praterie e antiche dune ricoperte d'erba. La comunità è molto piccola e sparsa in zone remote.
La città più grande più vicina è Denver, a circa 434 km di distanza. Secondo il censimento del 2020, vi risiedono solo 561 persone. L'economia della zona si basa principalmente sull'allevamento di bestiame.
C'è un solo ristorante, aperto dal mercoledì alla domenica, e il medico più vicino dista circa 70 miglia. I pochi negozi si trovano per lo più a Hyannis, il capoluogo della contea. Tuttavia, il lockdown non sembra aver indebolito il legame emotivo dei residenti con Trump.
Al contrario. Heidi Merrihew, 64 anni, curatrice presso il Grant County Museum, descrive il presidente come "un buon padre di famiglia e un credente".
"È questo che fa sì che la gente si fidi di lui. La gente vuole sapere che, in fondo, è un brav'uomo. Tiene a cuore la famiglia americana e la sua, e questa è la cosa più importante", aggiunge.
Il sostegno a Trump continua nonostante il forte aumento dei prezzi della benzina dall'inizio della guerra con l'Iran a febbraio. Merrihew afferma che prima faceva il pieno al suo pick-up Ford F-150 con 50-75 dollari, mentre ora gliene costa più di 100.
Tuttavia, non incolpa il presidente.
"Non so chi incolpare per questo. Credo che il problema sia la nostra economia. È triste che paghiamo così tanto, ma penso che stia facendo un buon lavoro..." insiste la donna.
Për shumë banorë të Grant County, Trump përfaqëson një Amerikë tradicionale dhe konservatore. Stili i tij i drejtpërdrejtë dhe retorika nacionaliste vazhdojnë të kenë jehonë të fortë në këtë komunitet rural. Një banor vendas, që kërkoi të mbetej anonim, i tha The i Paper se presidenti ka “respektin e tij të plotë”.
“Ai nuk ka frikë të trazojë ujërat dhe të thotë atë që mendon. Nëse disa njerëz nuk e pëlqejnë këtë, aq më keq për ta. Trump ka mbyllur kufirin dhe po merret me problemin e migracionit. Mendoj se është një udhëheqës i madh!”- tha banori.
Edhe Brad Ford, i cili drejton një motel në zonë mbetet “100 për qind me Trumpin”. “Nuk kam asnjë ankesë. Po ju çfarë nuk ju pëlqen tek ai?”- pyet 63-vjeçari. Ford mbështet gjithashtu qëndrimin e ashpër të Trump ndaj Iranit, edhe pse kjo ka sjellë rritje të kostos së jetesës për shkak të çmimeve të karburantit.
Ai ka shërbyer në Korpusin e Marinës amerikane gjatë krizës së pengjeve në Iran në vitin 1980 dhe e sheh Teheranin si një kërcënim të vjetër.
“Nëse dikush do të ishte marrë me Iranin shumë kohë më parë, sot nuk do të ishim në këtë situatë”- shprehet ai.
Për Ellen White, problemi nuk është Trump por kompanitë e naftës.
“Shumë njerëz duan ta fajësojnë presidentin për gjithçka, por ai nuk e drejton vendin i vetëm. Ai po përpiqet ta bëjë vendin tonë më të sigurt dhe më të mirë”- deklaron gruaja.
Ajo beson se njerëzit e Grant County ndajnë të njëjtat vlera me Trump: të punuarit fort, patriotizmin dhe traditën konservatore. “Trump është një biznesmen i jashtëzakonshëm dhe i zgjuar. Nuk ka frikë të rrezikojë dhe t’i bëjë gjërat që duhen. Ai po e bën këtë sepse është patriot amerikan. Edhe unë jam e tillë”- përfundoi White.
Krahasimi i pashmangshëm me Shqipërinë
Ajo që ndodh në këtë qytezë të Nebraskës nuk është thjesht një fenomen amerikan. Fanatizmi politik, besnikëria pothuajse e pakushtëzuar ndaj një lideri dhe justifikimi i çdo vendimi të tij, shfaqen në forma të ndryshme edhe në vende të tjera, përfshirë Shqipërinë.
Për dekada me radhë, shqiptarët jetuan nën kultin e Enver Hoxhës, ku udhëheqësi paraqitej si i pagabueshëm dhe çdo kritikë ndaj tij konsiderohej tradhti. Parulla e njohur “Bar do hamë, por parimet nuk i shkelim”, u bë simbol i një besnikërie të verbër, ku sakrifica ekonomike dhe izolimi justifikoheshin në emër të ideologjisë dhe udhëheqësit.
Edhe pas vdekjes së Hoxhës, Ramiz Alia trashëgoi një pjesë të këtij mentaliteti politik, ku partia dhe lideri vendoseshin mbi realitetin ekonomik dhe interesin e qytetarëve. Në forma të ndryshme, ky model shihet ende sot.
Rizgjedhja së fundmi e Sali Berishës në krye të Partisë Demokratike, në një garë të konsideruar nga shumë si joserioze dhe pa konkurrencë reale, tregoi se kultura e “liderit të përjetshëm” mbetet ende e fortë në politikën shqiptare.
Se si considerano gli anni trascorsi come presidente, primo ministro e leader del partito, Berisha rischia di rimanere la figura dominante della destra albanese per quasi quattro decenni, e forse anche più a lungo, finché sarà in vita.
Dall'altra parte, Edi Rama si appresta a iniziare 16 anni alla guida del Paese, diventando la figura dominante della politica di transizione. Durante questo periodo, oltre un terzo degli albanesi ha abbandonato il Paese, considerandolo un fallimento del modello di governo.
Si assiste inoltre a un estremo aggravamento della disuguaglianza economica e a un contesto in cui si parla spesso dell'influenza della criminalità organizzata e del riciclaggio di denaro. Ciononostante, la sua base socialista militante continua a difendere strenuamente ogni decisione del governo.
E nonostante le differenze storiche e ideologiche tra l'America rurale di Trump e l'Albania post-comunista, il meccanismo psicologico sembra simile: quando la politica si trasforma in identità emotiva e il leader in una figura quasi simbolica, i sostenitori non giudicano più la realtà, ma difendono la sua figura a tutti i costi./ "Pamphlet"
Lini një Përgjigje