FLASH
Shkruar nga Pamfleti
Leontovich è ampiamente considerato un eroe che un secolo fa si oppose alla Russia con la sua musica, proprio come oggi gli ucraini ricorrono ad armi da fuoco, proiettili e droni per preservare la loro identità nazionale dalla distruzione da parte di Mosca...
Per gli ucraini, la devastata città orientale di Pokrovsk, dove le truppe sono impegnate in battaglia con i russi questo Natale, è legata a una delle loro più antiche eredità culturali: il Canto delle campane.
Il pubblico occidentale potrebbe riconoscere la melodia inquietante e ripetitiva del film hollywoodiano "Mamma, ho perso l'aereo" e della serie TV "Ted Lasso", ma quest'inverno ha una risonanza più toccante e politica per gli ucraini, poiché Pokrovsk è strettamente associata al compositore della canzone, Mykola Leontovych.
Leontovich non compose il canto natalizio a Pokrovs, come si crede comunemente, ma la città ebbe un ruolo cruciale nello sviluppo sia della sua musica sia della politica patriottica ucraina che portò alla sua persecuzione da parte dei russi e infine al suo assassinio da parte di agenti sovietici nel 1921.
Leontovich visse a Pokrovsk nel primo decennio del XX secolo, dove insegnò in una scuola di musica e diresse un coro di ferrovieri. Lì si ispirò alle peculiari tradizioni popolari ucraine e in seguito avrebbe basato "Il canto delle campane" su un altro brano intitolato Ščedryk (Pokrovsk prende il nome dalla città natale di Ščedryk).
"Leontovich arrivò a Pokrovsk solo con uno zaino. Si distinse come compositore e attirò l'attenzione dei gendarmi mentre difendeva i diritti dei lavoratori. Cantò persino la Marsigliese con il coro locale da lui diretto", ha raccontato Larysa Semenko, autrice del libro "Il nostro genio silenzioso, Leontovich".
Semenko ha anche sottolineato che la dimensione politica ucraina di "Song of the Bells" non era una novità.
"Non è mai stato solo un canto natalizio, ma un messaggio culturale ucraino al mondo, un biglietto d'auguri sulla spiritualità e la resilienza di una nazione profondamente radicata di fronte alle minacce. La stessa minaccia che la nostra nazione sta combattendo oggi", ha affermato.
Il canto di un'Ucraina indipendente
Leontovich è ampiamente considerato un eroe che un secolo fa si oppose alla Russia con la sua musica, proprio come oggi gli ucraini ricorrono ad armi da fuoco, proiettili e droni per preservare la loro identità nazionale dalla distruzione da parte di Mosca.
Quando la versione di Ščedryk di Leontovich debuttò a Kiev nel 1916, fu vista come un potenziale successo dai leader della Repubblica Nazionale Ucraina, il breve tentativo del paese di liberarsi da Mosca dopo la prima guerra mondiale. Nel 1919, il nuovo governo decise di inviare un coro nazionale in tournée in Europa con i canti corali di Leontovich per promuovere il riconoscimento della Repubblica Nazionale Ucraina.
Bota nuk e njohu kombin e ri, por Shchedryk i siguroi atij një vend në kulturën globale. “Edhe para përkthimit, ai ishte një sukses. Në Paris, në Pragë, në të gjithë Evropën, princat dhe mbretërit u magjepsën kur zbuluan se një kulturë kaq e pasur dhe e vjetër ekzistonte në kontinentin e tyre”, tha Semenko.
Përpara turneut evropian, këngëtarët nga kori ukrainas u detyruan të evakuoheshin në perëndim të Ukrainës, ndërsa bolshevikët pushtuan Kievin. Pas suksesit të tyre evropian, ata shkuan në Kanada dhe Shtetet e Bashkuara, tashmë si Kori Kombëtar Ukrainas, duke e sjellë Shchedryk në Amerikën e Veriut në vitin 1922.
“Shchedryk, i cili ishte një hit dhe gjithmonë luhej si bis, magjepsi Evropën dhe Amerikën, dhe i ndihmoi ukrainasit t’i tregonin Botës, kombin dhe shtetin e tyre”, tha studiuesi Anatoliy Paladiychuk.
Në vitin 1936, kompozitori amerikan Peter J. Wilhousky shkroi tekste në anglisht, duke e përshtatur Shchedryk në versionin e njohur në “West si Carol of the Bells” për një shfaqje në radion NBC.
Leontovich nuk jetoi për ta parë këtë sukses botëror. Me pretekstin se po luftonin kundër banditëve, shërbimi sekret sovjetik e vrau atë në janar të vitit 1921 në shtëpinë e prindërve të tij në rajonin perëndimor të Vinnicës. Ukrainasit e mësuan të vërtetën për vdekjen e tij vetëm pas hapjes së arkivave sovjetike në vitet 1990.
“Ashtu siç bëjnë tani në territoret e pushtuara të Ukrainës, autoritetet ruse panë një kërcënim në kulturën ukrainase. Ky ishte fillimi i terrorit të madh kundër luftëtarëve të lirisë, politikanëve dhe edukatorëve ukrainas. Leontovych ishte një nga shumë të vrarët”, tha Semenko.
Historia përsëritet
Pothuajse 105 vjet pas vdekjes së Leontovich-it, Rusia po përpiqet përsëri të zhdukë kombësinë ukrainase.
Ndërsa luftimet për Pokrovskun vijojnë prej më shumë se 18 muaj, Moska tani pretendon se e ka pushtuar atë.
Ushtria ukrainase këmbëngul se forcat e saj janë rikthyer në disa pjesë të Pokrovskut pas tërheqjes në nëntor. Kievi thotë gjithashtu se grupe të vogla ushtarësh rusë po infiltrohen për të realizuar foto me flamuj për qëllime propagande, por nuk e kontrollojnë plotësisht qytetin.
“Operacionet tona aktive në zonën e aglomeratit Pokrovsko-Myrnoпrad vazhdojnë. Në vetë Pokrovsk, në javët e fundit, ne arritëm të rimarrim kontrollin e rreth 16 kilometrave katrorë në pjesën veriore të qytetit”, tha Komandanti i Ushtrisë Ukrainase, Gjenerali Oleksandr Syrskyi, në një postim në Telegram.
Syrskyi vowed that Ukraine would continue to fight for Pokrovsk and strengthen its forces in the ruined city against hundreds of thousands of Kremlin soldiers.
American historian Timothy Snyder, a prominent expert on Ukraine, also relied on The Song of the Bells to highlight the continuity between Russian colonialism a century ago and President Vladimir Putin's assault on the country.
"La cultura ucraina è molto importante nel nostro mondo, ma la nostra consapevolezza è minima: l'omicidio di Leontovich e la trasformazione di Shchedryk sono solo un piccolo esempio di questa storia coloniale, una storia che continua durante l'attuale occupazione dell'Ucraina da parte della Russia", ha affermato Snyder in un post su Substack il 14 dicembre. /Adattato da Politico /
Sado.i.vogel.te.jet.nje.komb.kurr.nuk.shduket .