FLASH
Shkruar nga Pamfleti
L'iniziativa del "Peace Board" non potrà avere successo finché Hamas rimarrà armato e continuerà a indottrinare i giovani di Gaza.
L'iniziativa del presidente degli Stati Uniti Donald Trump per ricostruire e stabilizzare Gaza sta incontrando lo scetticismo degli analisti della sicurezza, i quali sottolineano che qualsiasi piano che non preveda il completo disarmo di Hamas rischia di non produrre risultati a lungo termine.
In un articolo di opinione pubblicato su The Jerusalem Report, Eric R. Mandel, direttore del Middle East Political Information Network, sostiene che l'iniziativa denominata "Peace Board", presentata a febbraio a Washington con la partecipazione di 59 rappresentanti e diversi capi di Stato, non potrà avere successo se Hamas manterrà le sue capacità militari.
Secondo lui, l'amministrazione statunitense ha promesso 10 miliardi di dollari per Gaza, mentre l'Arabia Saudita, gli Emirati Arabi Uniti e altri paesi donatori hanno offerto altri 7 miliardi di dollari. L'obiettivo dichiarato è quello di trasformare il territorio dopo anni di radicalizzazione e violenza.
Il presidente Trump ha affermato di aspettarsi che Hamas si disarmerà, avvertendo delle conseguenze in caso contrario. L'inviato speciale degli Stati Uniti Steve Witkoff ha affermato che il gruppo consegnerà le sue armi automatiche.
Citando stime israeliane, l'autore scrive che Hamas possiede circa 60.000 fucili automatici e controlla una vasta rete di tunnel sotterranei. Sostiene che l'organizzazione è interconnessa con strutture civili a Gaza e che armi e infrastrutture militari sono disseminate nelle aree residenziali.
Mandel ha anche espresso dubbi sul ruolo della Forza Internazionale di Stabilizzazione (ISF), che comprende diversi paesi tra cui Indonesia, Albania, Grecia e Kazakistan. A suo dire, questi paesi non hanno manifestato alcuna volontà di impegnarsi nel disarmo di Hamas.
L'autore conclude che l'amministrazione statunitense deve porre come condizione chiara il completo disarmo di Hamas, lo smantellamento dell'infrastruttura del tunnel e la riforma del sistema educativo, se intende raggiungere un cambiamento duraturo a Gaza.
Testo completo
Trump e la scommessa su Gaza: il disarmo di Hamas non deve essere negoziabile
Eric R. Mandel
A febbraio, il presidente degli Stati Uniti Donald Trump ha convocato il "Peace Board" a Washington, DC, riunendo 59 rappresentanti e diversi capi di Stato per lanciare la sua ambiziosa iniziativa volta a ricostruire Gaza dopo decenni di indottrinamento e radicalizzazione jihadista.
L'obiettivo dichiarato è quello di trasformare il territorio da un focolaio di terrorismo radicato, il terreno da cui hanno avuto inizio le atrocità del 7 ottobre, in qualcosa di completamente diverso.
Për ata që nuk ndjekin hollësitë e ekstremizmit në Lindjen e Mesme apo nuk e kuptojnë plotësisht natyrën e Hamasit, dega e Vëllazërisë Myslimane në Gaza, pohimi i presidentit se tani ka paqe në Gaza, ndonëse me shkelje të vogla, mund të tingëllojë qetësues. I shoqëruar me një zotim amerikan prej 10 miliardë dollarësh, si dhe 7 miliardë dollarë të tjerë nga Arabia Saudite, Emiratet e Bashkuara Arabe dhe vende të tjera donatore, krijohet përshtypja se jemi në rrugën e duhur drejt një vizioni të ri për këtë territor të goditur dhe dy milionë banorët e tij.
Presidenti shtoi edhe një paralajmërim: nëse Hamasi nuk çarmatoset, gjërat do të shkojnë shumë keq për të. Megjithatë, ai ka thënë gjithashtu: “Duket se Hamasi do të çarmatoset.” I dërguari i tij i posaçëm, Steve Witkoff, ka deklaruar në të njëjtën linjë: “Ata do t’i dorëzojnë AK-47-at e tyre.” Fatkeqësisht, kjo është më shumë se optimizëm; është dëshirë për ta parë realitetin ashtu siç do të donim.
Duke e kuptuar se Hamasi ka pak gjasa të dorëzojë plotësisht armët, Katari dhe Turqia, dy vende që duan që Hamasi të mbijetojë për të luftuar një ditë tjetër, kanë lobuar tek presidenti që të bëjë dallimin mes armëve “ofensive” dhe “mbrojtëse”. Ky kategorizim artificial i armatimit i përshtatet Hamasit dhe mbështetësve të tij.
Sipas The New York Times, nëse “grupi militant [terrorist] do të heqë dorë nga shumica e armëve të tij, kjo do të përbënte një përparim në dobësimin e monopolit të Hamasit mbi pushtetin”. Duke ndjekur këshillën e vendeve të lidhura me Vëllazërinë Myslimane, propozimi i “Bordi i Paqes” do t’i kërkonte Hamasit të dorëzonte “të gjitha armët… të afta për të goditur Izraelin”, ndërsa do të lejonte që armët e ashtuquajtura “mbrojtëse” të mbeteshin.
Kjo është iluzore. Nëse Hamasi ruan armë të lehta dhe AK-47, ai do të vazhdojë të dominojë Gazën dhe të frikësojë këdo që i del përpara. Izraeli vlerëson se Hamasi zotëron 60 mijë pushkë AK-47.
Hamasi do të jetë më se i gatshëm ta lejojë “Bordi i Paqes” të besojë dhe të promovojë iluzionin se është çarmatosur. Ai do të manipulojë me aftësi organin vartës të tij, Bordin Ekzekutiv të Gazës, ndërsa aktorë pro-Hamasit nga Katari dhe Turqia do të punojnë në prapaskenë për të përhapur narrativën se Hamasi është ç’armatosur dhe se teknokratë të pavarur janë tani në krye. Nuk duhet të biem në këtë kurth.
Pothuajse asnjë gjasë që Hamasi të çarmatoset
Kushdo që njeh entitetin ideologjikisht të motivuar dhe islamist radikal që është Hamasi, e kupton se pothuajse nuk ka asnjë gjasë që ai të çarmatoset deri në pikën e dorëzimit të kontrollit, e lëre më të dorëzojë hartat e qindra kilometrave tunele ende të pazbuluara në “Zonën e Kuqe” që kontrollon në Gazën perëndimore përgjatë bregdetit të Mesdheut.
Në dhjetor 2025, pas nisjes së armëpushimit, Ahmed Fouad Alkhatib, studiues i lartë në Atlantic Council, i cili humbi 30 anëtarë të familjes gjatë luftës në Gaza, deklaroi: “Izraeli është i vetmi aktor në botë që, nga pikëpamja e forcës brutale, mund të përballet me Hamasin.” Ai shtoi se vendet pjesëmarrëse në Forcën Ndërkombëtare të Stabilizimit, si Pakistani dhe Indonezia, nuk do të marrin pjesë në çarmatimin e Hamasit dhe se ISF ishte “e vdekur që në nisje”.
Për një vëzhgues të zakonshëm, përfshirja e shumë vendeve në “Bordi i Paqes”, disa prej të cilave kontribuojnë me trupa në ISF, përfshirë Indonezinë, Shqipërinë, Greqinë dhe Kazakistanin, mund të sugjerojë se kjo forcë do të çarmatosë terroristët e Hamasit dhe do të çmontojë infrastrukturën e tyre nëntokësore. Megjithatë, këto vende tashmë kanë sinjalizuar se nuk do të ndërmarrin misione të tilla, as nuk do të mbrojnë popullsinë palestineze nga frikësimi dhe brutaliteti i Hamasit.
Struktura e ngulitur e terrorit në Gaza është një rritje malinje që ka depërtuar pothuajse në çdo aspekt të shoqërisë civile. Tunelet e terrorit kalojnë nën shumicën dërrmuese të ndërtesave civile. Armët ruhen në dhomat e fëmijëve. Kurrikula bazë arsimore promovon indoktrinimin radikal sunit të Vëllazërisë Myslimane. ISF rrezikon të shndërrohet në një tampon mes IDF-së dhe terroristëve të Hamasit, duke shërbyer potencialisht si një mburojë e pavullnetshme kur IDF t’i përgjigjet aktivitetit të ri terrorist.
Mes ekspertëve me të cilët unë flas, ekziston pothuajse njëzëri mendimi se asnjë forcë tjetër përveç IDF-së nuk është në gjendje, ose e gatshme ta çarmatosë Hamasin. Në një bisedë joformale, një nga ekspertët kryesorë izraelitë të sigurisë kombëtare, i cili komunikon rregullisht me kryeministrin Benjamin Netanyahu, më tha se Izraelit do t’i duheshin të paktën nëntë muaj për të përfunduar një operacion që do të mund të çarmatoste ndjeshëm Hamasin dhe të çmontonte “Zonën e Kuqe”.
Fatkeqësisht, Izraeli ka pak gjasa të marrë nëntë muaj për të përfunduar një mision të tillë, madje edhe nga një administratë Trump miqësore, sapo imazhet e vdekjes dhe shkatërrimit të dominojnë faqet e para të CNN, PBS dhe The New York Times. Hamasi do t’i vendosë sërish fëmijët e tij qëllimisht në rrezik, do të operojë nga shkolla, xhami dhe spitale, dhe do të manipulojë opinionin global për të ushtruar presion ndaj Uashingtonit që të ndalojë operacionet izraelite.
E përgëzoj presidentin për një nismë që nisi me diçka që pak e besonin të mundur: lirimin e pengjeve të gjalla dhe kthimin e atyre të vdekur. Por të supozosh se struktura aktuale e “Bordi i Paqes” do ta zhdukë në mënyrë efektive Hamasin dhe do të nisë një deradikalizim të vërtetë, duke filluar me sistemin arsimor xhihadist, ndërkohë që Hamasi mbetet forca dominuese në prapaskenë, i armatosur me armë “mbrojtëse”, është një fantazi.
Il punto debole dell'amministrazione sta nell'attribuire allo sponsor finanziario dei Fratelli Musulmani, l'emiro del Qatar, e al suo energico esecutore, la Turchia del presidente Recep Tayyip Erdogan, un ruolo decisivo nel plasmare il futuro di Gaza. Entrambi i paesi sostengono Hamas e ne perseguono l'ulteriore consolidamento. Lavoreranno indirettamente ma con insistenza per minare l'obiettivo dichiarato del presidente di deradicalizzare Gaza e il lontano sogno di una vera pace tra palestinesi e israeliani.
Qatariani e turchi sanno che le amministrazioni americane vanno e vengono. Procrastinano, oscuro e aspettano che il presidente se ne vada, convinti che la stanchezza occidentale finirà per farsi sentire. In quel vuoto, Hamas, la branca di Gaza dei Fratelli Musulmani, risorgerà dalle ceneri e Israele ne dovrà ancora una volta affrontare le conseguenze.
Un esempio significativo delle motivazioni della Turchia è la recente apertura della moschea Abdullah Azzam a Gaza nel febbraio 2026. Secondo l'istituto israeliano INSS, "Mentre al-Qaeda e Hamas sono diventati nomi familiari, molto meno noto è l'uomo dietro l'idea di al-Qaeda, lo sceicco palestinese Abdullah Yusuf Azzam, che ha fatto molto per sostenere la fondazione di Hamas". Intitolare una moschea a una figura del genere, proprio mentre il "Peace Board" sta iniziando i suoi lavori, dovrebbe chiarire l'orientamento ideologico di Ankara.
L'amministrazione deve trattare Gaza per quello che è, non per quello che vorrebbe che fosse. Alla riunione del "Peace Board" a Washington, tra tutti i discorsi pronunciati, solo il presidente Trump e il ministro degli Esteri israeliano hanno menzionato esplicitamente il disarmo di Hamas.
In qualità di presidente del consiglio di amministrazione, il presidente deve chiarire ampiamente che senza il completo disarmo di Hamas, l'eliminazione della sua infrastruttura di tunnel terroristici e l'istituzione di un sistema educativo modellato sul modello di tolleranza degli Emirati Arabi Uniti, il risultato sarà una ripetizione della stessa situazione.
Se il presidente vuole una vittoria storica a Gaza e magari anche un premio Nobel, non deve lasciarsi influenzare da false speranze, lusinghe o vuote rassicurazioni da Doha e Ankara. Deve attenersi fermamente al suo impegno dichiarato: Hamas si disarmerà, in un modo o nell'altro.
L'autore è direttore del Middle East Political Information Network e caporedattore della sezione sicurezza del Jerusalem Report. Tiene regolarmente relazioni con i membri del Congresso degli Stati Uniti, i loro consiglieri di politica estera, il Dipartimento di Stato e i think tank. /Adattato da Pamphlet /
Lini një Përgjigje