
The aftermath of this year's World Cup has exposed the enormous political influence and lack of accountability within football's highest institution. Former officials and critics denounce the way Gianni Infantino has consolidated an autocratic system, where rules are manipulated and dissenting voices are ruthlessly eliminated...
What will be the greatest legacy of this World Cup? Beyond Lionel Messi's goals and Spain's absolute control of the game, this tournament will certainly be remembered for the moment when an American president openly boasted about exerting political pressure on FIFA.
When Donald Trump revealed that he had personally lobbied FIFA president Gianni Infantino to lift Folarin Balogun's automatic one-match suspension - breaking all precedent to allow the US national team's leading striker to play in a vital match - fans around the world were left outraged and scandalized.
Among them was Miguel Maduro, former chairman of FIFA's own governance committee. He was outraged by this scandalous decision, which was apparently made solely to please Trump, to whom Infantino had servilely presented a FIFA peace prize last year.
But Maduro was not surprised by this development. The former Portuguese government minister knows from bitter personal experience how far Infantino can go to secure political favors. The law professor joined FIFA in 2016 with the clear aim of cleaning up the organization after a series of corruption scandals.
However, he was dismissed just 8 months later due to several decisions that directly affected the interests of Infantino and his supporters. Today, Maduro expresses his satisfaction that the debate on the "Balogun case" took place in the light of day and before the eyes of the whole world, exposing the true mechanisms of how FIFA works behind the scenes.
Speaking to The i Paper from Lisbon, he stressed that this case is simply an example of the serious and systemic problems that have paralyzed FIFA's governance. After strong reactions against this practice, Trump claimed that he had not dictated anything to Infantino about Balogun's suspension.
He insisted that he had simply requested a review of the case because he did not consider it a foul. Although he admitted that he did not know exactly what a red card meant in the game of football. Infantino, on the other hand, defended himself by saying that he had made it clear to Trump that only FIFA's independent judicial bodies had the power to overturn that suspension.
Megjithatë, më vonë u zbulua se vendimi ishte marrë në mënyrë arbitrare nga një person i vetëm: kryetari i komisionit të disiplinës në FIFA, Mohammad Al-Kamali. Ai nuk u konsultua me asnjë nga 17 anëtarët e tjerë të komitetit, duke thyer praktikën e ndjekur në mbi 100 raste të mëparshme.
Pasi UEFA, organi qeverisës i futbollit europian, e quajti procedurën dhe vendimin për Balogun “të paprecedentë, të pakuptueshëm dhe të pajustifikueshëm”, kritikët e Infantinos shpresojnë se ky skandal do të sillte rrëzimin e tij në zgjedhjet e vitit të ardhshëm.
Por nisur nga përvoja e tij brenda institucionit, Maduro mendon se kjo ka pak gjasa të ndodhë. Ai ka qenë gjithmonë i apasionuar pas futbollit, duke e luajtur atë në nivel amator dhe duke qenë një tifoz i rregullt me abonim vjetor i klubit të njohur portugez, Sporting.
Ai pranoi me entuziazëm të ndihmonte në reformimin e FIFA-s pas dorëheqjes poshtëruese të Sepp Blatter në vitin 2016. Duke u zgjedhur në krye të komitetit të qeverisjes, besonte se do të gjente një aleat te pasardhësi i Blatter-it, pasi Infantino erdhi në pushtet me premtimin për të ndërtuar një epokë të re të bazuar te transparenca.
“Në fillim, Infantino shfaqej shumë i interesuar për t’u pëlqyer njerëzve dhe për t’i joshur ata. Por sapo morëm disa vendime që nuk i pëlqyen aspak, ai ndërpreu çdo komunikim me mua”- kujton Maduro. Ndonëse portugezi dhe komiteti i tij duhej të vepronin me pavarësi të plotë për të garantuar respektimin e kodeve dhe standardeve, ai tregon se presionet e shpeshta e shtynë disa herë të mendonte dorëheqjen.
Kupa u mbush një vit përpara Kupës së Botës 2018, e cila do të mbahej në Rusi. Zëvendëskryeministri i atëhershëm i Rusisë, Vitaly Mutko, synonte të rizgjidhej në këshillin kryesor vendimmarrës të FIFA-s.
Maduro dhe ekipi i tij e bllokuan këtë kandidaturë, pasi ajo shkelte hapur rregullat e neutralitetit politik dhe e ekspozonte organizatën ndaj ndikimit të drejtpërdrejtë të Kremlinit. Sipas Maduros, Infantino ishte i tmerruar se ky vendim do të zemëronte kartelin politik nga i cili varej dhe do të rrezikonte qëndrimin e tij në post nëse nuk do të arrinte ta përmbyste atë vendim.
“Një person që fliste në emër të presidentit u përpoq me çdo kusht të më bindte të ndryshoja qëndrim. Unë iu përgjigja: Ne nuk tërhiqemi. E kuptoj që kjo situatë është politikisht e ndërlikuar për presidentin dhe për FIFA-n, por ne jemi emëruar për të zbatuar rregullat njëlloj për të gjithë.
Jam plotësisht i vetëdijshëm se pas disa javësh mund të na shkarkoni, por kjo do t'ju kushtojë shtrenjtë në imazh. Dhe ai person m’u përgjigj shkurt: Ke të drejtë, por është thjesht një javë me lajme të këqija në shtyp dhe pastaj gjithçka harrohet...”- tregon Maduro.
Dhe parashikimi i tij doli i saktë. Dy muaj më vonë, Maduros iu komunikua se mandati i tij nuk do të rinovohej - që në terma praktikë nënkuptonte shkarkimin - ndërsa u larguan edhe zyrtarë të tjerë të lartë të etikës.
Maduro thekson se mesazhi i Infantinos ishte i prerë: “Nëse këta njerëz nuk bëjnë siç dua unë, unë i zëvendësoj!”. Edhe pse presidenti nuk i kontrollon zyrtarisht emërimet, ai e bën shumë të qartë se kë dëshiron dhe kë nuk dëshiron në ato pozicione, shpjegon më tej profesori.
Shkarkimi i tij shkaktoi një reagim aq të ashpër, saqë Maduro u thirr për të dëshmuar përpara një komisioni parlamentar në Britaninë e Madhe. Ai u tha deputetëve se FIFA sillej si “një shtet mbi shtetin”, duke vepruar jashtë çdo kuadri ligjor.
Kultura e saj ishte jashtëzakonisht rezistente ndaj llogaridhënies, kontrollit të pavarur, transparencës dhe parandalimit të konfliktit të interesit. Në atë kohë, FIFA i hodhi poshtë këto akuza, duke deklaruar se kishte respektuar gjithmonë vendimet e komiteteve.
Për Maduron, ka qenë thellësisht zhgënjyese të shohë se si Infantino e ka konsoliduar pushtetin e tij gjatë dekadës së fundit. “Ai vendos se kush i merr fitimet dhe si shpërndahen ato mes shoqatave të futbollit dhe aktorëve të ndryshëm në këtë ekosistem, përfshirë këtu edhe presidentët e shoqatave që kanë në dorë votën për rizgjedhjen e tij”- thotë ai.
Rrjedhimisht, komitetet që supozohet të jenë të pavarura, shndërrohen në fund në instrumente që zbatojnë verbërisht vullnetin e presidentit. Ai vë në dukje se Infantino i shmanget me kujdes llogaridhënies përpara medias duke dhënë shumë rrallë intervista.
Dalja e tij në një konferencë shtypi në qershor ishte e para pas tre vitesh heshtjeje. Maduro parashikon gjithashtu se FIFA do t’i anashkalojë rregullat e veta për t’i lejuar Infantinos një mandat të katërt në vitin 2031, me pretekstin se mandati i tij i parë, kur zëvendësoi Blatter-in, nuk ishte një mandat i plotë 4-vjeçar.
Infantino ka deklaruar shpesh se çdo qindarkë e fituar nga shitja e biletave të Kupës së Botës - proces ky i përfshirë nga akuzat për manipulim çmimesh që detyruan tifozët të paguanin shuma marramendëse - rikthehet për zhvillimin e futbollit dhe investohet te shpresat dhe ëndrrat e fëmijëve.
Lidhur me rastin “Balogun”, ai këmbënguli se komitetet e FIFA-s veprojnë me autonomi të plotë dhe se pavarësia e tyre është thelbësore për besueshmërinë dhe integritetin e futbollit.
Megjithatë, ky rast ka rikthyer në qendër të vëmendjes dyshimet e vjetra për korrupsion galopant.
72 anëtarë të Parlamentit Europian kanë mbështetur thirrjen që Infantino t'i nënshtrohet një hetimi etik, ndërsa eurodeputeti irlandez Barry Andreës e quajti FIFA-n një organizatë shumë të korruptuar. Në SHBA, gazetarët kanë nisur të analizojnë historinë e gjatë të abuzimeve në FIFA, duke ngritur pyetjen nëse ky Botëror ka qenë më i korruptuari në histori.
Maduro sjell në vëmendje edhe raste të tjera të ngjashme, siç ishte ndërhyrja e FIFA-s për të shmangur pezullimin e Cristiano Ronaldos në dy ndeshjet e para të Portugalisë në këtë Botëror, megjithëse ai ishte dënuar më parë për sjellje të dhunshme kundër Republikës së Irlandës.
The organization also changed the qualification criteria for the Club World Cup, just so superstar Lionel Messi could secure participation with his team, Inter Miami. But what most outrages Maduro is the way FIFA manipulated the rules to award Saudi Arabia the right to host the 2034 World Cup.
He explains that by projecting Spain and Portugal as co-hosts of the 2030 World Cup (along with Morocco, Argentina, Uruguay and Paraguay), FIFA automatically disqualified Europe, Africa and South America from the following edition, due to the rule of continental rotation.
This maneuver left Saudi Arabia's bid without any competitive rivals. In this context, Maduro supports the Reboot Fifa campaign, led by the sports ethics group FairSquare, which is preparing a class action lawsuit against Infantino after the World Cup. However, he fears that FIFA has created complete immunity from public backlash and political pressure. According to him, change can only come if the big global sponsors decide to cut off funding.
"I am extremely skeptical of any real reform. In the world of football there are many people who see that this system is rotten from within, but no one dares to speak out. Anyone who speaks out is isolated and eliminated professionally," he says with regret.
He praises the courage of the president of the Norwegian Football Association, Lise Klaveness, who has publicly criticized Infantino, but adds that she remains a lone voice and must be very careful.
If these scandals continue to go unpunished, Maduro warns that fans will lose faith and will be convinced that matches are manipulated by biased referees. The greatest tragedy of this sport, he concludes, will be the moment when people no longer believe in the authenticity of the results on the playing field./ Pamphlet from “The i Paper”
Lini një Përgjigje