FLASH
Shkruar nga Andrea Muratore
Rikthimi i Trump në Shtëpinë e Bardhë ka shënuar një përshkallëzim ushtarak ndaj Venezuelës, i nxitur nga një faksion luftënxitës që po anashkalon Kongresin. Ky “triumvirat” brenda administratës po përdor luftën ndaj narkoterrorizmit për të shtyrë përpara axhenda ideologjike dhe objektiva të ashpra kundër emigracionit...
Somalia, Jemeni, Siria, Irani, Karaibet, Nigeria dhe tani Venezuela: që nga 20 janari 2025, dita kur u rikthye në Shtëpinë e Bardhë, Donald Trump ka urdhëruar sulme amerikane në 7 vende të ndryshme.
Dhe ndërsa në qershor të vitit të kaluar sulmi kundër Iranit dhe centraleve bërthamore të Fordout, Natanzit dhe Isfahanit dukej më shumë si një manovrë që synonte të nxiste një përfundim të shpejtë të luftës 12-ditore me Izraelin, dhe në dhjetor sulmet kundër ISIS-it në Nigeri patën rezultate që janë ende të paqarta, operacioni i nisur orët e fundit kundër Venezuelës duket se është në shkallë të gjerë dhe shumë më intensiv.
Trump ka zgjedhur të nisë një aventurë të re lufte, të radhës nga presidenca e tij, e cila e kishte paraqitur veten si “paqebërëse”. Ashtu si me sulmet në Jemen nga marsi deri në maj 2025, dhe me Iranin më vonë, ky është një konflikt në të cilin administrata po i fut Shtetet e Bashkuara pa kërkuar lejen zyrtare nga Kongresi, siç ka ndodhur në fakt në shumë aventura ushtarake amerikane, përfshirë ato më katastrofiket (si Iraku dhe Afganistani), duke vazhduar shembullin e fushatës kundër drogës në Karaibe.
Narrativa amerikane është e qartë: objektivi, regjimi venezuelian i Nicolas Maduros, besohet se nuk është thjesht qeveria venezueliane, por udhëheqësi i një organizate kriminale ndërkombëtare, “Sun Cartel” (Karteli i Diellit), e identifikuar si një organizatë terroriste e huaj nga Departamenti i Shtetit, kundër së cilës mund të ndërmerren veprime luftarake.
Ky konflikt mbështetet fort nga kreu i Departamentit të Shtetit, Marco Rubio, por po përballet me kundërshtim të qartë publik. Sipas sondazheve, ata që janë në favor të ndërhyrjes kundër Venezuelës përbëjnë më pak se 33 për qind të popullsisë së SHBA-së. Madje, disa sondazhe tregojnë se tre të katërtat e amerikanëve janë kundër saj.
Për më tepër, sado i papërfaqësueshëm, gangrenoz dhe represiv që është regjimi i Maduros, ai nuk përfaqëson një kërcënim të drejtpërdrejtë sigurie për Shtetet e Bashkuara.
Për më tepër, efektiviteti i kostos së një operacioni ushtarak ndaj Venezuelës mbetet ende për t’u përcaktuar, dhe si Partia Republikane ashtu edhe ajo Demokratike kanë nisur manovra që synojnë frenimin e ndërhyrjes së administratës në Amerikën Latine. Hetimet mbi legjitimitetin e sulmeve, nisja e seancave dëgjimore me Sekretarin e Mbrojtjes Pete Hegseth në lidhje me krimet e mundshme të luftës në Karaibe dhe debati politik, madje edhe brenda lëvizjes MAGA, sugjerojnë një proces vendimmarrjeje të diskutueshëm.
Gazeta amerikane “New York Times” e lidhi presionin mbi Trump për sulmin ndaj Venezuelës me një “triumvirat” të përbërë nga Hegseth, Sekretari i Shtetit Marco Rubio dhe Stephen Miller, arkitekti i politikave anti-migracion. Qëllimi i Hegseth ishte të tregonte aftësinë e tij për të udhëhequr një fushatë ushtarake, ndërsa dy të tjerët kishin qëllime më të nuancuara: për Rubion luan rol origjina e tij si djalë i dy emigrantëve kubanë dhe dëshira për përmbysjen ose paralizimin e qeverisë së Venezuelës dhe aleates së saj, Kubës.
Ndërkaq për Miller, arkitektin e politikave anti-migracion të Trump, kjo është një mundësi për të ndjekur qëllimin e tij për deportime masive dhe shënjestrimin e grupeve kriminale në Amerikën Latine.
Me pak fjalë, është një luftë e zhvilluar brenda qarqeve të pushtetit të Uashingtonit, midis dëshirës për pushtet dhe sfidave strategjike brenda administratës, e cila po ndodh pikërisht kur Maduro dukej më i prirur për të negociuar.
Vetë Trump e kishte lënë hapur derën për negociata. NYT kujton se presioni i Rubios për të lënë të skadonte në maj koncesionin e naftës venezueliane të kompanisë amerikane “Chevron”, shënoi fillimin e përçarjes përfundimtare dhe marshimin drejt luftës.
Brenda administratës Trump ekziston një faksion luftënxitës dhe është e qartë se sot ai ka fituar. Megjithatë, se çfarë objektivash do të arrijë ky operacion, kjo mbetet e paqartë./ Përshtati "Pamfleti" Nga "Inside Over”
Lini një Përgjigje