FLASH
Shkruar nga Pamfleti
Çdo skenar ushtarak parashikohet të jetë i gjatë, kompleks dhe me pasoja të rënda
Pavarësisht sinjaleve nga presidenti Donald Trump për negociata që synojnë përfundimin e luftës SHBA-Izrael kundër Iranit, mijëra marinsa amerikanë dhe anije të tjera luftarake janë në rrugë drejt Lindjes së Mesme.
Vendosja e afërt ka nxitur spekulime për një përpjekje të Shtëpisë së Bardhë për të përshkallëzuar një konflikt që tashmë po dëmton stabilitetin rajonal dhe tregjet globale të energjisë në një formë lufte tokësore.
Janë paraqitur disa skenarë për një operacion të tillë, që variojnë nga marrja relativisht e kufizuar e ishullit strategjik Kharg deri te përpjekje më ambicioze për të dërguar trupa amerikane në territorin e brendshëm të Republikës Islamike.
Megjithatë, në të gjitha rastet, analistët dhe ish-zyrtarët paralajmërojnë për kundërpërgjigje dhe rezistencë nga forcat iraniane, të cilat, pavarësisht humbjeve të mëdha në drejtim dhe kapacitete ushtarake që nga nisja e luftës së përbashkët SHBA-Izrael më 28 shkurt, duket se janë të gatshme të rrisin kostot për çdo forcë pushtuese në nivele që mund të tejkalojnë ndërhyrjen amerikane në Irak në vitin 2003, si dhe kufijtë e pranueshëm të administratës aktuale.
“Kjo është ajo që mendon Irani,” tha për Newsweek Joseph Votel, gjeneral në pension me katër yje, ish-komandant i Komandës Qendrore të SHBA-së dhe aktualisht studiues në Middle East Institute. “Ata besojnë se mund të rezistojnë dhe ta bëjnë këtë konflikt të vështirë në vazhdimësi, ta zgjasin në kohë dhe të na detyrojnë të marrim vendime që nuk duam t’i marrim, si vendosja e trupave në terren.”
Ai shtoi se kufijtë e angazhimit do t’i përcaktojë administrata Trump, por kjo është dilema kryesore me të cilën po përballen aktualisht, ndërsa çdo operacion tokësor duket se do të ishte i gjatë dhe shumë kërkues në burime.
“Nuk shoh shumë skenarë të favorshëm që nuk kërkojnë një numër të jashtëzakonshëm trupash dhe shumë kohë për t’u realizuar,” tha Votel.
Beteja për ishullin Kharg
Ndër operacionet që po shqyrtohen, ideja e marrjes së ishullit Kharg ka tërhequr vëmendje të madhe, si për shkak të deklaratave të mëparshme të Trump ashtu edhe për rolin qendror të ishullit në eksportet energjetike të Iranit dhe përpjekjet për të bllokuar Ngushticën e Hormuzit.
Trump urdhëroi sulme amerikane ndaj Kharg javën e kaluar, duke pretenduar se janë shkatërruar deri në 90 objektiva ushtarake, përfshirë objekte për mina detare dhe depo raketash, ndërsa janë kursyer instalimet e naftës. Ishulli ndodhet vetëm 15 milje nga bregu iranian dhe mund të jetë i vështirë për t’u mbrojtur nga forcat iraniane.
Votel vlerësoi se një operacion i tillë ka si avantazhe ashtu edhe disavantazhe dhe ka të ngjarë të realizohet nga njësitë ekspedicionare të marinsave (MEU).
“Elementi kyç është jo vetëm të dërgojmë trupa atje, por edhe t’i mbrojmë,” tha ai. “Duhet mbulim ajror, furnizim i vazhdueshëm dhe burime për të penguar Iranin të godasë këto forca.”
Ai theksoi se operacioni nuk është i vogël dhe mund të angazhojë një pjesë të konsiderueshme të këtyre njësive.
Ben Connable, ish-oficer i marinsave dhe ekspert i Lindjes së Mesme, tha se një zbarkim amfib do të ishte i panevojshëm dhe i rrezikshëm. Sipas tij, një sulm ajror do të ishte më i mundshëm.
“Duke marrë parasysh madhësinë e ishullit dhe epërsinë e zjarrit të SHBA-së, një batalion këmbësorie mund ta marrë dhe ta mbajë atë territor,” tha ai për Newsweek. “Kërcënimi kryesor do të ishin raketat dhe raketat lundruese iraniane.”
Megjithatë, Ilan Goldenberg, ish-zyrtar i Pentagonit, paralajmëroi se trupat amerikane do të ishin shumë të ekspozuara ndaj sulmeve me raketa dhe dronë.
Ai shtoi se edhe një fitore në Kharg nuk ka gjasa të ndryshojë qëndrimin e Iranit, i cili ka treguar gatishmëri për të përballuar kosto të larta.
Kontrolli i Ngushticës së Hormuzit
Një tjetër skenar parashikon vendosjen e forcave amerikane përgjatë bregdetit jugor të Iranit për të siguruar Kharg dhe për të kufizuar aftësinë e Iranit për të vepruar në Ngushticën e Hormuzit.
Goldenberg thekson se kjo do të kërkonte mbajtjen e territorit dhe përballimin e kundërsulmeve iraniane, duke kërkuar fuqi të madhe ajrore dhe tokësore. Connable shtoi se një operacion i tillë do të kërkonte kontroll mbi disa qytete dhe ishuj, përfshirë Bandar Abbas, si dhe operacione për pastrimin e minave detare.
Ai paralajmëroi gjithashtu për kërcënime nga raketat, dronët dhe rezistenca e brendshme, përfshirë taktika guerile si mina, prita dhe sulme me mjete ajrore pa pilot.
Opsioni bërthamor
Një tjetër opsion është sigurimi i materialit bërthamor në Isfahan. Sipas Goldenberg, ky do të ishte një operacion shumë i rrezikshëm.
“Kjo kërkon shumë trupa në terren dhe kohë të gjatë operacioni,” tha ai. “Nuk është një operacion i shpejtë; do të duhet të mbash një perimetër të gjerë dhe të përballesh me forca që do të vijnë nga të gjitha drejtimet.”
Votel shtoi se do të kërkohej një kombinim i forcave speciale dhe trupave të mëdha për siguri, si dhe mbështetje ajrore dhe mbikëqyrje e vazhdueshme.
Kufizimet gjeografike dhe rreziku i luftës së gjatë
Ekspertët theksojnë se gjeografia e Iranit është një pengesë e madhe për çdo pushtim. Terreni malor dhe i vështirë e bën të vështirë avancimin e forcave të mekanizuara.
Carlton Haelig vlerësoi se edhe nëse forcat amerikane depërtojnë në territor, përparimi drejt brendësisë do të ishte shumë i kufizuar.
Ndërkohë, zyrtarë iranianë theksojnë se vendi është i përgatitur për luftë tokësore dhe mund të përdorë taktika asimetrike dhe guerile.
Analistët përfundojnë se, edhe pse SHBA ka epërsi ushtarake, një konflikt në Iran mund të shndërrohet në një luftë të gjatë dhe të kushtueshme.
“Irani ka rreth 90 milionë banorë, ndërsa Iraku kishte 23 milionë,” tha Goldenberg. “Do të duheshin qindra mijëra trupa dhe një angazhim shumëvjeçar.”
Sipas tij, edhe një mbështetje e pjesshme e popullsisë për regjimin do të mjaftonte për të krijuar një konflikt të vështirë dhe të zgjatur.
“Nuk mendoj se është një opsion ushtarak i realizueshëm, përveç nëse je i gatshëm të luftosh për 20 vite,” përfundoi ai. /Përshtatur nga Newsweek/
Lini një Përgjigje