FLASH
Shkruar nga Owen Matthews 
Administrata Trump tashmë ka treguar se është e gatshme të njohë si Donbasin ashtu edhe Krimenë si ruse. Më domethënëse, madje edhe senatori i shquar pro-Ukrainë Lindsey Graham e ka bërë të qartë se SHBA-të nuk do ta marrin kurrë në konsideratë Ukrainën në NATO, diçka që ka qenë prej kohësh e qartë, por që ish-Sekretari i Shtetit i SHBA-së Antony Blinken refuzoi, fatalisht, ta hidhte në letër në prag të luftës
Kremlini bëri çmos për vizitën e dhëndrit të Donald Trump, Jared Kushner, dhe të dërguarit të posaçëm Steve Witkoff në Moskë. Të shoqëruar nga i dërguari i Putinit, Kirill Dmitriev, Witkoff dhe Kushner shëtitën mes turmave në Sheshin e Kuq me siguri minimale, pasi drekuan në një restorant luksoz në rrugën Petrovka.
Jo rastësisht, ministri i Jashtëm kinez, Wang Yi, ishte gjithashtu në qytet për një takim me kreun e Këshillit të Sigurisë Ruse, Sergei Shoigu, ku Rusia konfirmoi mbështetjen e saj për politikën e Pekinit për “Një Kinë”.
Ishte një sinjalizim i sofistikuar i fuqive të mëdha që synonte t'i dërgonte një mesazh shumëpjesësh Donald Trump.
Së pari dhe më kryesorja, Kremlini po tregonte solidaritetin e tij të ri me Kinën, aleanca Dragon Bear, e gatshme të ngrihej si superfuqia e ardhshme dominuese në botë.
Së dyti, po tregonte se Rusia e konsideron Ukrainën si një detaj të thjeshtë në një riorganizim shumë më të madh gjeopolitik ku tre fuqi të mëdha e ndajnë botën midis tyre dhe Evropa lihet në një mungesë të dukshme rëndësie.
Së treti, duke e shëtitur Witkoff-in nëpër rrugët e Moskës, duke përfshirë një shëtitje pranë gjigandit TsUM, në vitrinat e të cilit ekspozohen mallra luksoze perëndimore që shkelin sanksionet, Kremlini po tregonte pasurinë, stabilitetin dhe sigurinë e dukshme të kryeqytetit rus. Ky është një qytet që nuk e ka vënë re se ka një luftë, vazhdonte mesazhi jo aq subliminal i Kremlinit. Është një qytet ku zyrtarët e lartë mund të shëtisin nëpër turma pa frikë se do të sulmohen nga qytetarë të zemëruar.
Edhe pse flet për një plan paqeje për Ukrainën, Vladimir Putin beson se bota po ecën në rrugën e tij. Po, ekonomia e tij është goditur nga shpenzime të mëdha lufte dhe sanksione, dhe do të goditet shumë më tepër nga sulmet ukrainase ndaj tankerëve të flotës në hije në det, në terminalet e naftës dhe rafineritë. Por në përgjithësi, Putin ka arsye të mira për të besuar se kundërshtarët dhe rivalët e tij nga Uashingtoni në Bruksel e deri në Kiev janë në një gjendje më të keqe se ai. Dhe ky besim është burimi i këmbënguljes së tij kokëfortë për t'iu përmbajtur qëllimeve të tij maksimaliste të luftës. Edhe pse udhëheqësit evropianë dhe Volodymir Zelensky kanë kritikat e tyre për planin e paqes me 28 pika të Shtëpisë së Bardhë, të quajtur '28PPP', Kremlini duket se po shkon në drejtimin e kundërt, duke këmbëngulur se 28PPP nuk shkon aq larg në favor të Rusisë.
Vetë fakti që Uashingtoni është kaq i etur për të folur për paqen shihet nga Kremlini si një shenjë dobësie, argumenton ish-diplomati rus Boris Bondarev, zyrtari më i lartë rus që dezertoi në Perëndim në shenjë proteste ndaj pushtimit të vitit 2022.
“Shfaqja e një iniciative të tillë amerikane sinjalizon, sipas Putinit, se Uashingtoni po kapitullon… jo sepse ka pësuar humbje, por sepse është i lodhur, i frikësuar dhe i etur për të shmangur përfshirjen”, shkroi Bondarev në një ese të kohëve të fundit.
Nga pikëpamja e Rusisë, Trump po “deklaron pafuqinë e një superfuqie të paaftë për të mbrojtur interesat e veta”. Më keq akoma, Trump “nuk e kupton që sapo një shtet premton mbështetje për një aleat, nuk mund ta braktisë atë premtim kaq në mënyrë të dukshme”, thotë ish-diplomati.
Administrata Trump tashmë ka treguar se është e gatshme të njohë si Donbasin ashtu edhe Krimenë si ruse. Më domethënëse, madje edhe senatori i shquar pro-Ukrainë Lindsey Graham e ka bërë të qartë se SHBA-të nuk do ta marrin kurrë në konsideratë Ukrainën në NATO, diçka që ka qenë prej kohësh e qartë, por që ish-Sekretari i Shtetit i SHBA-së Antony Blinken refuzoi, fatalisht, ta hidhte në letër në prag të luftës. Me aleatin më të fuqishëm të dikurshëm të Kievit që tashmë po pranon këto pika themelore që në fillim të bisedimeve, pse Putini nuk do të tundohej të shtynte për edhe më shumë?
Në vijat e frontit në Ukrainë, Rusia po pozicionohet për përparime të mëtejshme në terren. Beteja e zymtë dhe e zgjatur për kontrollin e qytetit Pokrovsk të Donbasit, të cilin Putini njoftoi se e kishte rënë këtë javë, ka larguar vëmendjen nga përparimet shumë më të mëdha ruse në jug rreth Zaporizhisë.
Forcat ruse pushtuan rreth 502 kilometra katrorë territor në nëntor, kryesisht në këtë sektor, 4 herë më shumë se në shtator. Trupat e Kremlinit tani janë vetëm 20 kilometra nga kryeqyteti provincial i Zaporizhisë, qyteti i tretë më i madh në bregun lindor të lumit Dnipro pas Kharkiv dhe Donetsk, dhe po lëvizin për të rrethuar Hulaipole. Lufta ajrore e pamëshirshme dhe sistematike e Moskës kundër rrjetit energjetik të Ukrainës po lëviz drejt qëllimit të saj të zymtë për të zhytur rajone të tëra në errësirën e dimrit.
Në Kiev atmosfera politike është e ethshme. Javën e kaluar Volodymyr Zelensky u detyrua të shkarkonte këshilltarin e tij më të ngushtë dhe krahun e djathtë Andriy Yermak pasi policia antikorrupsion që hetoi një skemë të shëmtuar përvetësimi prej 100 milionë dollarësh (76 milionë paund) të fondeve të ndërtimit të mbrojtjes bastisi shtëpinë e tij. Skandali i korrupsionit ka marrë tashmë disa nga ministrat dhe miqtë më të lartë të Zelenskyt. Këtë javë, deputetët ukrainas bllokuan fillimin e seancave parlamentare me thirrjet "jashtë qeveria!".
Sipas ish-zëdhënëses së Zelensky-t, Iullia Mendel, "Parlamenti i Ukrainës është i paralizuar... Kriza politike e vendit që po zien prej kohësh tani ka arritur pikën e vlimit". Analisti politik Volodymyr Petrov, një mik i hershëm dhe zëdhënës i Zelensky-t, pohoi në një intervistë televizive të martën se e gjeti Zelensky-n "të lodhur nga ne... Ndihem sikur ka vendosur të na dërgojë të gjithëve në ferr... është lodhur duke na shpjeguar të gjithëve pse na duhet kjo luftë". Ai gjithashtu parashikoi, pa paraqitur prova, se "deri më 15 dhjetor do të nënshkruajmë një armëpushim dhe Zelensky do të largohet".
Vetë Zelensky ka qenë duke udhëtuar nëpër kryeqytetet evropiane për të marrë mbështetje diplomatike dhe financiare, duke shkëmbyer përqafime në shkallët e Pallatit Elysee të Parisit me mbështetësin e tij të vendosur dhe kritikët thonë, shokun e tij të çalë, Presidentin francez Emmanuel Macron. Me një optimizëm karakteristik, Macron pretendoi se një raund i ri sanksionesh evropiane kundër cisternave të flotës në hije që transportojnë rreth 40 përqind të naftës së Rusisë së shpejti do ta gjunjëzojë Rusinë. "Unë besoj vërtet se në javët e ardhshme, presioni mbi ekonominë e Rusisë dhe aftësinë e saj për të financuar luftën do të ndryshojë në mënyrë dramatike", tha Macron.
Megjithatë, ndërsa ai fliste, Banka Qendrore Evropiane në fakt e shkatërroi planin e Evropës për të mbledhur një "kredi dëmshpërblimi" prej 140 miliardë eurosh (123 miliardë paund), të mbështetur nga asetet e ngrira ruse, me arsyetimin se kredia do të shkelte traktatet e BE-së. "Kjo tregon kufijtë e fortë të 'ekonomisë së donatorëve'", thotë ish-kreu i Bankës Qendrore të Ukrainës, Kirilo Shevchenko. "Evropa dëshiron ta mbështesë Ukrainën në shkallë të gjerë, por asnjë institucion i madh nuk dëshiron të garantojë rreziqet ligjore dhe politike të lidhura me asetet e palëvizura të Rusisë". Rezultati i afërt i këtij vendimi është se Kievit po i mbarojnë shpejt opsionet për të financuar një luftë të vazhdueshme.
Edhe ish-ministri i jashtëm ukrainas, Dmytro Kuleba, një mbështetës i hershëm i bisedimeve me aleatët e Ukrainës gjatë tre viteve të para të luftës, pranon se “ka ardhur koha për të pranuar një të vërtetë të thellë dhe të dhimbshme” se “Ukraina po përballet me një disfatë taktike… sapo ta pranojmë këtë dhe ta përballojmë, mund të fillojmë rindërtimin e së ardhmes sonë”.
Me katastrofën ushtarake dhe krizën politike që e ndjek Kievin, një shtrëngim ekonomik që e bën Evropën strategjikisht të pafuqishme dhe një administratë amerikane që nxiton të bëjë një marrëveshje paqeje me pothuajse çdo çmim, nuk është çudi që Putini beson se koha dhe fati janë në anën e tij.
Megjithatë, në të njëjtën kohë, siç theksoi Kuleba, Ukraina mbetet e pavarur dhe e lirë, pavarësisht të gjitha përpjekjeve të Putinit për ta shtypur atë. Dhe për sa kohë që kjo mbetet e vërtetë, ajo që Putini ka arritur nuk është fitorja, por një aneksim shumë i përgjakshëm i Donbasit, duke lënë 80 përqind të mbetur të Ukrainës jashtë komandës së tij. /Përshtatur nga The Spectator/
Zoti mikrovalë! Mos i qaj hallin fuqisë të madhe se të mëdhenjtë do t'a gjejnë gjuhën mes tyre.Amerika është përseri kryefuqia ushtarake dhe shtetërore e botës dhe biznesmeni Trump po lufton që edhe në 100 vitet që vijnë Amerika të jetë po aq e rendësishme.Do pranojë në tavolinë edhe të mëdhenj e të fortë të tjerë por kjo do ti bëjë mirë.Do të matet dhe do të fitojë me rivalë të vërtetë. Kryesore është të mos investohet në në budallëqe. Pranvera arabe,demokracia në Afghanistan,Kosova shtet i pavarur, Ukraina në NATO....të gjitha dështime të Amerikës,dhe dhënie kredie që kinezë ,rusë e turq të futen në çdo shtet kufitar që duan t'i marrin territore pa frikë,sepse edhe Amerika bën kështu. Amerika për amerikanët. Europa mbaroi!